Εγκαταλείπουν το καράβι που βουλιάζει...

Του Κώστα Στούπα

Κάθε μέρα που περνά διευρύνεται η διάσταση των κυβερνητικών θέσεων σε σχέση με την τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο και την ονομασία του γειτονικού κρατιδίου.

Καθημερινό μάλιστα είναι και το φαινόμενο, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ να ανταλλάσσουν προσβλητικούς και επιθετικούς χαρακτηρισμούς μεταξύ τους.
 
Η κατάσταση αυτή οδηγεί αρκετούς πολιτικούς αναλυτές και παρατηρητές των εξελίξεων να εκτιμούν πως το διαζύγιο είναι θέμα χρόνου.

Όμως αν κοιτάξει κάποιος την πορεία τόσο του κ. Καμμένου όσο και του κ. Τσίπρα τα τελευταία χρόνια θα παρατηρήσει πως μοναδικό κριτήριο πολιτικής πλεύσης ήταν ο άκρατος οπορτουνισμός, ο αντιφατικός λόγος και η διάθεση πολιτικής εξαπάτησης των αντισυστημικών δυνάμεων που παρουσίασαν ραγδαία εξάπλωση λόγω της ελληνικής χρεοκοπίας αλλά και της διεθνούς πολιτικής "δυσενεξίας” κοινωνιών που στρεσσάρονται επειδή αντιλαμβάνονται πως το αποκορύφωμα της ευημερίας με δανεικά αποτελεί παρελθόν...

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ μπροστά στα προνόμια  νομής της εξουσίας κάνουν όποιες υποχωρήσεις επιβάλλουν οι δανειστές και η πραγματικότητα με τη χαρακτηριστική ευκολία που διακρίνει ανθρώπους χωρίς αρχές και ηθική και  πολιτική αξιοπρέπεια.  

Χαρακτηριστικό όσο και εκπληκτικό είναι το γεγονός πως ενώ τα δυο προηγούμενα μνημόνια ψηφίστηκαν με σημαντικές διαρροές στη Βουλή, τα μέτρα του τρίτου μνημονίου ψηφίζονται από μια ιδιαίτερα συμπαγή κοινοβουλευτική ομάδα. 

Το περασμένο Φθινόπωρο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ συμπλήρωσε τα δυο χρόνια και το ήμισυ της διάρκειας της θητείας της. Έκτοτε ο χρόνος της παραμονής στην εξουσία άρχισε να μετράει αντίστροφα.

Ακόμη και αν οι εκλογές γίνουν στο τέλος της τετραετίας τα μηνιάτικα των απολαβών έχουν καταστεί πλέον ευάριθμα και το άγχος του βιοπορισμού επανακάμπτει για τη συντριπτική πλειοψηφία απειλητικό. 

Είναι προφανές πως στον ετερόκλητο κυβερνητικό συνασπισμό ακροδεξιών φαφλατάδων,  εθνομηδενιστών αριστεριστών και πασοκογενών κρατικοδίαιτων λαϊκιστών αρχίζουν ο καθένας να χαϊδεύει τα αυτιά της δικής του εκλογικής βάσης, οι οποίες χαρακτηρίζονται από εκ διαμέτρου διαφορετικές απόψεις.  Το αποτέλεσμα είναι πολιτική παραφωνία...

Θέατρο για εσωτερική κατανάλωση παίζουν αμφότεροι οι συγκυβερνώντες όπως έπαιζαν και όταν έσκιζαν τα μνημόνια και ας πρόκειται για κρίσιμα εθνικά ζητήματα...

Αμφότεροι αντιλαμβάνονται πως ο χρόνος μετράει αντίστροφα και προσπαθούν να εξασφαλίσουν την πολιτική τους επιβίωση. 

Εγκαταλείπουν το καράβι...

Το γεγονός πως ο χρόνος της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα συνάγεται και από τις εξελίξεις στην ΕΡΤ που αποτελεί τον υπερτιμημένο βραχίονα των πραιτωριανών της εκάστοτε κυβέρνησης.  Το χαρακτηρίζουμε υπερτιμημένο γιατί η επιρροή που επιτυγχάνει είναι δυσανάλογη με το πολιτικό και οικονομικό κόστος του. 

Πριν από λίγες μέρες η συνέλευση των εργαζομένων της ΕΡΤ κατήγγειλε φαινόμενα παρακμής και παρεμβάσεων. Δεν πρόκειται για κάτι καινούργιο, σε όλους είναι γνωστό πως δουλεύει η ΕΡΤ. 

Το νέο είναι ο χρόνος που εκδηλώνεται αυτή η αποστασιοποίηση από τις κυβερνητικές επιλογές. Είναι προφανές πως στα κρατικά μέσα ενημέρωσης διαισθάνονται πως ενδεχομένως και πριν το τέλος του χρόνου αλλά σίγουρα πριν το τέλος του 2019 η διοίκηση μπορεί να αλλάξει και επιχειρούν να συντονιστούν με τις εξελίξεις. 

Φαινόμενα σαν και αυτό των εργαζομένων στην  ΕΡΤ πρόκειται να δούμε πολλά τους επόμενους μήνες καθώς η εκλογική βάση που εξαρτάται από το δημόσιο και άρα τις διακριτικές αποφάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης θα προσπαθήσει να προσανατολιστεί ανάλογα με τις πολιτικές εξελίξεις...

Στο παρελθόν κανενός είδους παροχές δεν κατάφεραν να αντιστρέψουν τη ροή από αυτούς που φεύγουν προς αυτούς που έρχονται προς την εξουσία...

kostas.stoupas@capital.gr