Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 01-Δεκ-2017 00:01

    Βουλγαροποίηση...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

    Να λοιπόν που εκείνο που πριν από μερικά χρόνια ακουγόταν ως "απειλή" για τα όσα έρχονταν με βάση την πολιτική των Μνημονιακών κυβερνήσεων, πλέον γίνεται πραγματικότητα...

    Η ελληνική κοινωνία δεν οδεύει προς... Βουλγαροποίηση, αλλά σχεδόν έχει φτάσει εκεί. Και πολύ φοβάμαι ότι ο όρος μπορεί έτσι όπως πάνε τα πράγματα να ακούγεται προσβλητικός για τους γείτονες, καθώς εκείνοι βρίσκονται σε ανοδική πορεία, αντίθετα με την συνεχιζόμενη κατάρρευση της Ελλάδας. Γιατί το λέω αυτό; Μα δείτε τις εξελίξεις της τελευταίας εβδομάδας. Είναι εικόνες μίας κοινωνίας με αξιοπρέπεια, με όραμα για το μέλλον; Και αναφέρομαι στην καταβολή του περίφημου κοινωνικού μερίσματος. Που κατά την ταπεινή μου άποψη αποτελεί μία μεγάλη κατάντια...

    Περίπου 1,5 εκατομμύριο συμπολίτες μας έχουν ήδη αναζητήσει τη δυνατότητα είσπραξης του κοινωνικού μερίσματος, ίσως –λένε– να φτάσουν και να ξεπεράσουν τα 3 – 3,5 εκατομμύρια όσοι θα επιχειρήσουν να το λάβουν. Την ίδια στιγμή στους συνταξιούχους επιστρέφονται κάποιες από τις παράνομες κρατήσεις που τους έχουν γίνει... Ενώ άλλοι 1.000 συμπολίτες μας ετοιμάζονται να λάβουν τα 1.000 ευρώ της φορολοταρίας! Όλοι αυτοί, προσδοκούν στην βοήθεια που θα λάβουν για να περάσουν Χριστούγεννα!

    Κάποτε σε αυτή την ισχυρή χώρα, την Ελλάδα που η επιρροή της έφτανε μέσω της οικονομικής διπλωματίας των τραπεζών, του ΟΤΕ και ορισμένων ισχυρών επιχειρήσεων μέχρι την Πολωνία από τη μια πλευρά και μέχρι την Τουρκία και τις Αραβικές χώρες από την άλλη, οι μαζικές κινητοποιήσεις αφορούσαν αναπτυξιακές δράσεις και προσδοκίες. Πράγματι κάποτε στην Ελλάδα άνοιγαν κατά χιλιάδες μικρές ή μεγαλύτερες επιχειρήσεις. Στρεβλό φαινόμενο; Ίσως. Από την άλλη ωστόσο και ένα στοιχείο μίας εύρωστης οικονομίας. Και μίας επιχειρηματικότητας που κυριαρχούσε – και μέσα από μικρότερες εταιρίες και βιοτεχνίες σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. 

    Τότε, τις ουρές για συσσίτια ή για αγορά λίγων αγαθών τις βλέπαμε με σκεπτικισμό και κατανόηση σε χώρες όπως η Βουλγαρία, η Αλβανία, η Ρουμανία... Τώρα τις βλέπουμε δίπλα μας. Γιατί δεν πιστεύω να έχετε ξεχάσει τις ουρές για τα συσσίτια της εκκλησίας ή άλλων οργανώσεων; Ή τις εικόνες της ντροπής όταν διανέμονται δωρεάν τρόφιμα ή οπωροκηπευτικά; Στην Ελλάδα του "σήμερα", η μόνη μαζική εκδήλωση είναι είτε όταν διανέμονται τρόφιμα, είτε τώρα που μαζικά μπαίνουν στην αντίστοιχη διαδικτυακή σελίδα εκατομμύρια συνάνθρωποί μας για να λάβουν μερικές εκατοντάδες ευρώ...

    Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι κακώς δίνεται το κοινωνικό μέρισμα. Ανεξάρτητα από τις συνθήκες και τις πολιτικές, ή τις μεθοδεύσεις που οδήγησαν σε αυτό. Σε αντίθεση με αρκετούς, πιστεύω ότι μπορεί να γίνει για να ανακουφίσει συνανθρώπους μας που δεν έχουν να αγοράσουν ούτε ψωμί πλέον, καλώς γίνεται. Κακώς φτάσαμε σε αυτό. Όμως έστω και αυτό το ελάχιστο βοήθημα, μπορεί να διασώσει την ξεσκισμένη αξιοπρέπεια ορισμένων συμπολιτών μας. Ψίχουλα; Ναι. Ελεημοσύνη; Απόλυτα. Όμως δυστυχώς και αυτή είναι για πολλούς πλέον απαραίτητη. 

    Όμως αυτή η εικόνα, αυτή η κατάσταση, είναι η επιτομή της κατάρρευσης της χώρας. Δεν θα μπω στη λογική του αν αυτό αποτελεί εσκεμμένη ή μη πολιτική απόφαση, αν πρόκειται για προσχεδιασμένη μεθόδευση ή οτιδήποτε άλλο. Αυτή είναι δυστυχώς η κατάσταση και αυτές είναι οι πραγματικές ανάγκες μίας διαλυμένης οικονομικά και ψυχολογικά κοινωνίας. Το ελληνικό κραχ αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές κρίσεις στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Αυτή είναι η αλήθεια, πέρα από αφορισμούς και ιδεοληψίες περί τιμωρίας μίας επιπόλαιης κοινωνίας. Πέρα από την προτεσταντική λογική της τιμωρίας του επίπλαστου παραδείσου που βίωσαν οι Έλληνες. Αυτή είναι η εικόνα σήμερα. Να συνωστίζονται γεροντάκια και αναξιοπαθούντες μπροστά σε πληκτρολόγια και οθόνες υπολογιστών μπας και καταφέρουν να πάρουν μερικά ευρώ... 

    Αυτή λοιπόν είναι η αφετηρία. Από την κατάσταση μίας... Βουλγαροποίησης όπως θα λέγαμε χωρίς να το πολυπιστεύουμε λίγο παλαιότερα. Και από αυτή την αφετηρία, πρέπει να βρεθούν λύσεις και νέο όραμα. Το οποίο δεν μπορεί να είναι για το μέλλον το αν το επόμενο κοινωνικό μέρισμα θα είναι λίγο μεγαλύτερο από το σημερινό...

    dimitris.papakonstantinou@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ