Η σιωπή της Ραφήνας

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Το φιάσκο για τη Νέα Δημοκρατία είναι τεράστιο και ουσιαστικά σηματοδοτεί και την τελική πορεία του κόμματος προς την διάλυση. Ίσως μάλιστα και αυτό, η διάλυση, να συνιστά και μία σημαντική υπηρεσία στην πολιτική ζωή του τόπου. Αλήθεια όμως, δεν σας προβληματίζει η σιωπή που επικρατεί στη Ραφήνα;

Και δεν αναφέρομαι μόνο σε εκείνους που υποτίθεται ότι εκφράζουν τις απόψεις Καραμανλή, ούτε σε... "κύκλους". Μιλώ για τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό. Είτε αρέσει είτε όχι σε πολλούς, η Νέα Δημοκρατία ως πολιτική οντότητα έχει στο DNA της τα... ιδιοκτησιακά γονίδια της οικογένειας Καραμανλή. Και αυτή τη στιγμή βρίσκεται ένα βήμα πριν την απαξίωση ή και την διάσπαση. Και είναι προφανές ότι ουδείς εκ των υποψηφίων μπορεί να εγγυηθεί, όπως ήρθαν τα πράγματα, την ενότητα. Ιδιαίτερα μάλιστα ο κ. Μεϊμαράκης που θεωρητικά εξέφραζε ακριβώς αυτή την αναγκαιότητα, είναι ο μεγάλος εκτεθειμένος από την γελοιότητα της εκλογικής διαδικασίας.

Κι όμως ακόμη από τη Ραφήνα επικρατεί σιγή. Έχει όμως χρέος ο πρώην πρωθυπουργός να δώσει αυτή την φορά το δικό του στίγμα. Ο μόνος πυλώνας ενότητας μπορεί πλέον να είναι μόνο αυτός. Ενδιαφέρεται όμως; Ήρθε η ώρα, ίσως πολύ νωρίτερα από ό,τι μπορεί να επιθυμούσε, να ξεκαθαρίσει τη θέση του. Και πάνω από όλα να δώσει την απάντηση στο κεφαλαιώδες ερώτημα που απασχολεί τους περισσότερους Νεοδημοκράτες. Τι πραγματικά θέλει; Γιατί το χρονικό περιθώριο της πολιτικής "αποστασιοποιούμαι και βλέπουμε" εξαντλήθηκε.

Οι στιγμές είναι εξαιρετικά κρίσιμες και δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για όποιον νομίζει ότι είναι ακόμη μάχιμος και ενεργός να κρατά για τον εαυτό του τον ρόλο της εφεδρείας. Έφτασε για όλους η ώρα των αποφάσεων. Και είναι και μία ευκαιρία για τον πρώην πρωθυπουργό να ξορκίσει και τα πολιτικά κουτσομπολιά περί εύνοιάς του προς τον Αλέξη Τσίπρα. Ας ξεκαθαρίσει λοιπόν τη θέση του. Αν έχει ακόμη πολιτική φλόγα μέσα του δεν μπορεί να περιμένει άλλο πότε θα τον καλέσει η χώρα ως σωτήρα. Γιατί τότε δεν θα σώζεται τίποτα πλέον.

Γιατί κατά τα άλλα, έτσι όπως δείχνουν τα πράγματα, η Νέα Δημοκρατία θα ακολουθήσει την πολιτική τύχη του ΠΑΣΟΚ. Βέβαια, ακόμα και λαβωμένο, το ΠΑΣΟΚ στην τελευταία εσωκομματική εκλογική του διαδικασία, απέπνευσε σοβαρότητα και δεν είχε καμία σχέση με αυτό το ρεζιλίκι. Ο Βενιζέλος έδειξε, παραδίδοντας την προεδρία, για μία ακόμη φορά την σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τους θεσμούς. Μακάρι ωστόσο από την μετεξέλιξη του κύριου όγκου της Νέας Δημοκρατίας να ξεπηδήσει κάτι λιγότερο καταστροφικό για τη χώρα, από ό,τι επέφερε η πολιτική διάλυση του ΠΑΣΟΚ, όταν το χειρότερο κομμάτι του, μεταπήδησε στον ΣΥΡΙΖΑ.

Υπό αυτή την έννοια, ότι μπορεί να απελευθερωθούν δυνάμεις πολιτικές που χωρίς τα κομματικά όρια μπορούν να αναζητήσουν ευρύτερες συνεργασίες και προσωπικότητες ώστε να δημιουργηθεί ένα πραγματικά σοβαρό μέτωπο απέναντι στην πολιτική ΣΥΡΙΖΑ, ενδεχόμενη διάσπαση της ΝΔ μπορεί να είναι ό,τι καλύτερο θα έχει να προσφέρει στη χώρα. Ίσως με τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού πόλου - μετώπου, να καταστεί δυνατή η επαναπροσέλκυση στα κοινά ψηφοφόρων που απείχαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες, εντελώς απογοητευμένοι, απο τις τελευταίες εκλογές.

Η Νέα Δημοκρατία έτσι όπως είναι σήμερα δεν μπορεί να διατηρήσει ούτε αυτούς που την ψήφισαν τον Σεπτέμβριο. Μία νέα όμως πολιτική πρόταση απαλλαγμένη από τους "κλισέ" όρους όπως "δεξιός", " κεντρώος" κλπ, με μόνη ιδεολογία την έξοδο από την κρίση, με συναίνεση, ενεργοποίηση ανθρώπων που "ξέρουν να κάνουν τη δουλειά" και με συγκεκριμένες προτάσεις για παραγωγή πλούτου στη χώρα και όχι για ισοπέδωση της οικονομικής δραστηριότητας να έβρισκε νέα αποδοχή. Όσο για εκείνους που θεωρούν ότι τυχόν διάσπαση της ΝΔ θα ευνοούσε ακόμη περισσότερο τον κ. Τσίπρα στερώντας από τη χώρα μία ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση, η απάντηση είναι η εξής: δηλαδή, υπάρχει σήμερα αντιπολίτευση;

dimitris.papakonstantinou@capital.gr