Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 09-Ιαν-2019 08:34

    Τα ορόσημα που σημαδεύουν την Κίνα το 2019

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Τα ορόσημα που σημαδεύουν την Κίνα το 2019

    Του Κώστα Ράπτη

    Οι επέτειοι παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην δημόσια ζωής της Κίνας. Και το 2019 είναι πλούσιο σε επετειακά ορόσημα για τη χώρα του Σι Τζινπινγκ. Το πώς θα τα χειριστεί ο Σι Τζινπινγκ θα σφραγίσει την πολιτική του παρακαταθήκη.

    Η κορυφαία στιγμή θα έλθει ασφαλώς την 1η Οκτωβρίου, οπότε συμπληρώνονται 70 χρόνια από την νίκη του Μάο Τσετούνγκ στον κινεζικό εμφύλιο το 1949 και την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, η οποία έχει ήδη αποδειχθεί μακροβιότερη της Σοβιετικής Ένωσης (1922-1991). Θα πρόκειται ασφαλώς για μιαν ευκαιρία απολογισμού των επιτυχιών του ασιατικού γίγαντα, αλλά πρωτίστως αποθέωσης των ηγετών αυτής της εβδομηκονταετίας, ώστε να υπενθυμιστεί ότι, παρά τις μεταλλάξεις του, το κινεζικό μοντέλο εξακολουθεί να στηρίζεται στο πολιτικό μονοπώλιο του Κομμουνιστικού Κόμματος.

    Νωρίτερα, η 4η Μαΐου θα δώσει την ευκαιρία να μνημονευθεί η συμπλήρωση 100 ετών από την φοιτητική εξέγερση του 1919, την οποία το Κομμουνιστικό Κόμμα διεκδικεί αναδρομικά ως τμήμα της προϊστορίας του. Η στιγμή κατά την οποία η Κίνα απέμεινε προδομένη από τις συμφωνίες των Μεγάλων στην Συνθήκη των Σεβρών σηματοδοτεί το ναδίρ της κινεζικής ισχύος και υπενθυμίζει τον "αιώνα της ταπείνωσης”, που άφησε πίσω της η Λαϊκή Δημοκρατία.

    Υπάρχουν βέβαια και οι επέτειοι οι οποίες θα περάσουν μέσα στην (επιβεβλημένη) σιωπή. Η συμπλήρωση 60 ετών από την φυγή του Δαλάι Λάμα από το Θιβέτ, παραπέμπει σε ένα ζήτημα άκρως ευαίσθητο για την κινεζική ασφάλεια και εν πολλοίς ακόμη ανοικτό. Τα εικοσάχρονα, πάλι, της απηνούς καταστολής της αίρεσης Φάλουν Γκονγκ (η οποία είχε καταβάλει ιδιαίτερες προσπάθειες διείσδυσης στον κομματικό μηχανισμό) υπενθυμίζουν τον αυστηρό ιδεολογικό έλεγχο που ασκεί η κινεζική εξουσία. Ενώ η συμπλήρωση στις 4 Ιουνίου τριάντα ετών από την εξέγερση της Πλατείας Τιενανμεν, με τους χιλιάδες νεκρούς που δεν έχουν καταγραφεί, διατηρεί όλη της την επικαιρότητα, καθώς υπενθυμίζει τις αντιφάσεις της (μερικής, και μόνο οικονομικής) φιλελευθεροποίησης που ορίζει την τωρινή ανάδυση της Κίνας στο διεθνές προσκήνιο.

    Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η άλλη κορυφαία επέτειος που μόλις παρήλθε τον Δεκέμβριο, αυτή των σαράντα ετών από τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις του Ντεγκ Χσιαοπίνγκ, μνημονεύθηκε βεβαίως με κάθε επισημότητα, αλλά με τον τωρινό ηγέτη Σι Τζινπινγκ να στέκεται κατά την εόρτιο ομιλία του πρωτίστως στη σημασία του καθοδηγητικού ρόλου του κόμματος.

    Αντίστοιχα, στις 2 Ιανουαρίου ο πρόεδρος της Κίνας επέλεξε την επέτειο της πρώτης διατύπωσης του δόγματος της "μίας Κίνας” το 1979 (όταν η Λαϊκή Δημοκρατία απέκτησε διπλωματικές σχέσεις με τις ΗΠΑ) για να επιβεβαιώσει, σε γλώσσα ενίοτε απειλητική, ότι αυτό παραμένει σε ισχύ.

    Βέβαια το ίδιο το δόγμα της "μίας Κίνας” συνιστούσε στο καιρό του μιαν υποχώρηση από την φιλοδοξία "απελευθέρωσης”, της Ταϊβάν, χάριν της "ειρηνικής επανένωσης”, με βάση το μοντέλο "μία χώρα, δύο συστήματα”, που έκτοτε εφαρμόστηκε στο Χονγκ Κονγκ και το Μακάο.

    Όμως στην ομιλία του της 2ας Ιανουαρίου, ο Σι Τζινπινγκ τόνισε με νόημα ότι το ζήτημα της Ταϊβάν δεν μπορεί να μένει για πάντοτε εκκρεμές, ούτε να επιτραπεί η εκμετάλλευσή του από "τρίτες δυνάμεις” (βλ. τις ΗΠΑ). Προς δε τις πολιτικές δυνάμεις της Ταϊβάν, αρχής γενομένης από το νυν κυβερνών κόμμα, οι οποίες προσβλέπουν στην επίσημη απόσχιση και ανεξαρτητοποίηση της νήσου, ο Κινέζος ηγέτης δεν δίστασε να επισείσει εμμέσως την απειλή στρατιωτικής βίας.

    Κατά τα λοιπά, οι υποσχέσεις του προς τους Ταϊβανούς "αδελφούς” ότι θα έχουν τη δυνατότητα να διατηρήσουν τον τρόπο ζωής τους σε μιαν επανενωμένη Κίνα υπήρξαν πιο ασαφείς, σε σύγκριση με παλαιότερες επίσημες τοποθετήσεις, ως προς το ζήτημα της αυτοκυβέρνησης – αλλά το προηγούμενο του ελέγχου που ασκεί το Πεκίνο στην πολιτική ζωή του Χονγκ Κονγκ δεν αφήνει και πολλές αμφιβολίες περί αυτού.

    Ομοίως στην ετήσια συνεδρίαση της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής ο Σι Τζινπινγκ στάθηκε ιδιαίτερα στην ετοιμοπόλεμο των ενόπλων δυνάμεων, επισημαίνοντας ότι η χώρα αντιμετωπίζει προκλήσεις (και ευκαιρίες) που δεν έχουν ξαναϋπάρξει εδώ και έναν αιώνα.,

    Σε μία συγκυρία κατά την οποία οι ρυθμοί ανάπτυξης της Κίνας φρενάρουν, η απειλή εμπορικού πολέμου με τις ΗΠΑ παραμένει (και συνοδεύεται από διαρκή υπενθύμιση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος με την διέλευση πολεμικών σκαφών από διαφιλονικούμενα ύδατα της νότιας Σινικής Θάλασσας, με διακηρυγμένο στόχο την εξασφάλιση της "ελευθερίας της διεθνούς ναυσιπλοΐας), ενώ τα δύο μεγάλα σχέδια του Σι, ο "νέος δρόμος του μεταξιού” και το "Made in China 2025” κατεβάζουν ταχύτητα, δεν είναι παράδοξο που ο Κινέζος ηγέτης μετατοπίζει τη ρητορική του ολοένα και περισσότερο σε επιδείξεις πυγμής – προς τα μέσα και τα έξω.

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων