Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 10-Ιουλ-2018 13:04

    Βαρύ το μήνυμα των γερμανικών δημοσκοπήσεων

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Ράπτη

    Η αντιπαράθεση που προέκυψε πρόσφατα στο εσωτερικό του κυβερνητικού "μεγάλου συνασπισμού της Γερμανίας, με πρωτοβουλία κυρίως του ομοσπονδιακού υπουργού Εσωτερικών και ηγέτη των Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών, Χορστ Ζέεχοφερ, είχε εμφανές κόστος ως προς την ευστάθεια του γερμανικού πολιτικού σκηνικού. Αυτό αποκαλύπτουν οι έρευνες της κοινής γνώμης που δημοσιοποιήθηκαν την τελευταία εβδομάδα.

    Όπως μπορεί αμέσως να παρατηρήσει κανείς, ο κυβερνητικός συνασπισμός δεν έχει πλέον τίποτε το "μεγάλο”, εφόσον το άθροισμα των ποσοστών πρόθεσης ψήφου για τα δύο μεγαλύτερα (και συγκυβερνώντα) κόμματα σταθερά υπολείπεται του 50%. Αυτό σημαίνει ότι στο ορατό μέλλον δεν θα είναι εφικτός ο σχηματισμός κυβέρνησης, παρά με τη σύμπραξη τουλάχιστον τριών κομμάτων: από τον "δικομματισμό με μπαλαντέρ” (FDP) των δεκαετιών πριν από την επανένωση της Γερμανίας, το σύστημα έχει περάσει σε μία κατάσταση που θυμίζει περισσότερο την πολιτική ζωή λ.χ. της Ολλανδίας. Πρόκειται για μία πορεία κατακερματισμού, ιδιαίτερα ταχεία επί των ημερών της Μέρκελ, η οποία εκδηλώνεται με την προσθήκη μίας νέας κοινοβουλευτικής περίπου κάθε δέκα χρόνια (των Πρασίνων την δεκαετία του '80, της Αριστεράς μετά την επανένωση και πλέον της "Εναλλακτικής για τη Γερμανία” (AfD).

    Άλλωστε, ο ένας από τους πρωταγωνιστές του πάλαι ποτέ κραταιού δικομματισμού έχει περιέλθει στην κατάσταση μικρομεσαίου κόμματος. Το κόμμα των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) συνεχίζει την μακρά πορεία συρρίκνωσης και αποκοπής από την παραδοσιακή του βάση, την οποία ξεκίνησε από την προηγούμενη δεκαετία με τις μεταρρυθμίσεις της "Ατζέντας 2010”, ενώ στην άμεση κλίμακα πληρώνει την απόφασή του να συγκυβερνήσει εκ νέου με την Χριστιανοδημοκρατία (CDU/CSU) της Μέρκελ, παρά τις δεσμεύσεις για μια "καθαρτήρια” επιστροφή στα έδρανα της αντιπολίτευσης, οι οποίες είχαν αναληφθεί την επαύριο των εκλογών του περασμένου Σεπτεμβρίου, οπότε η κεντροαριστερά σημείωσε ιστορικό χαμηλό.

    Το πιο εντυπωσιακό από όλα, πάντως, είναι το γεγονός ότι το SPD, που χρονολογείται από τα χρόνια του Μπίσμαρκ, δίνει πλέον μάχη για να κρατηθεί στη δεύτερη θέση, την οποία διεκδικεί με αξιώσεις η νεοπαγής ξενοφοβική AfD (ενώ και για την τρίτη θέση υπάρχει διαγκωνισμός με τους Πράσινους). Αποδεικνύεται έτσι ότι οι προσπάθειες mainstream δυνάμεων να αντιγράψουν τη θεματολογία των ακροδεξιών, απλώς απενοχοποιούν και ενισχύουν τους αυθεντικότερους εκφραστές αυτού του λόγου.

    Πέρα από τις ανησυχίες που γεννά καθαυτή, η συγκεκριμένη εξέλιξη έχει επιπλέον την ιδιότητα να μειώνει τις επιλογές που προσφέρει το πολιτικό σκηνικό για τον σχηματισμό κυβερνητικών συνασπισμών, εφόσον η AfD (και δευτερευόντως το κόμμα της Αριστεράς) βρίσκεται σε "καραντίνα”.

    Πρόκειται για την εικόνα μιας Γερμανίας περισσότερο στατικής, συντηρητικής, δυσλειτουργικής πολιτικά και άρα εσωστρεφούς απ' ό,τι ποτέ στα πρόσφατα χρονικά.  

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων