Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 09-Αυγ-2017 00:05

    Τα μπερδέματα στη μνήμη και τη λήθη...

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Θοδωρή Γιάνναρου 

    "Ο βαθμός της βραδύτητας είναι ευθέως ανάλογος με την ένταση της μνήμης. Ο βαθμός της ταχύτητας είναι ευθέως ανάλογος με την ένταση της λήθης"
    Milan Kundera

    Η πολιτικοϊδεολογική διαμάχη και το άρρωστημένο "διαπαραταξιακό" μίσος έχει, μέσω της σημερινής κυβέρνησης, αποκτήσει διαπροσωπικό πλέον χαρακτήρα και ονοματεπώνυμο, όπου ο υποτιθέμενος αντίπαλος-εχθρός είναι ορατός και δραστηριοποιείται δίπλα σου... Νοιώθεις την ανάσα του και εκείνος νοιώθει τη δικιά σου!

    Επιβάλλεται ιδιαίτερη προσοχή από τις υγιείς πολιτικές δυνάμεις, ώστε να γίνει κατανοητό ακόμα και από ιδιαίτερα ανόητους νοσταλγούς του ολοκληρωτισμού, ότι κάποιοι δεν είναι περισσότερο δημοκράτες από κάποιους άλλους... ούτε κάποιοι άλλοι, περισσότερο "μαχητές" από κάποιους άλλους!

    Η μεταπολεμική πορεία της Ελλάδας βασίστηκε σε εμπειρίες πολέμου και Κατοχής.

    Μετά τον πόλεμο, όλες ανεξαιρέτως οι πολιτικές δυνάμεις επιζήτησαν να προσδιοριστούν μέσα από τη διαχείριση των εμπειριών που απέκτησαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής και της Αντίστασης. 

    Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε... τόση υπερπροσφορά σε ιστορία. 

    Ωστόσο, στην Ελλάδα δεν καταφέραμε -σε αντίθεση με άλλες χώρες, που φρόντισαν να "τακτοποιήσουν" τους λογαριασμούς τους με το ένοχο παρελθόν τους- να συγκροτήσουμε ένα ενιαίο συναινετικό αφήγημα μνήμης. 

    Οι "μάχες για την ιστορία" και η παράλογη και α λα καρτ δημόσια χρήση της ιστορίας καταδεικνύουν ότι η περίοδος της κατοχής, βρίσκεται μονίμως  - ακόμα και τώρα, στο επίκεντρο της συλλογικής μνήμης και των αναπαραστάσεων κάποιων νοσταλγών άλλων εποχών.

    Συχνά γίνεται λόγος για τη "μνήμη" στην Ελλάδα, χωρίς όμως να έχει αναπτυχθεί, πέρα από τις σχετικές αναφορές, σοβαρός προβληματισμός γύρω από τις πολιτικές της μνήμης και τη διαχείριση του παρελθόντος και των πιθανών λαθών του. 

    Στη χώρα μας εγείρονται πολλά ζητήματα άβολα και αδιερεύνητα μεταξύ των δύο μεγάλων ενδοελληνικών παρατάξεων, της αριστεράς του Συριζα και της Φιλελεύθερης Παράταξης...  αποδομούνται παγιωμένοι μύθοι και ανασυστήνεται η χρονική πορεία της δημιουργίας τους. 

    Με κεντρική ιδέα ότι η κατανόηση του παρελθόντος είναι το κλειδί για τη νοηματοδότηση του παρόντος, έχουμε καθήκον να διερευνήσουμε το φαινόμενο της δεύτερης ζωής του σημερινού όψιμου ιδεοληπτικού πόλεμου και να ανιχνεύσουμε τα άγνωστα ίχνη των καθεστωτικών πρακτικών στην Ελλάδα, μέσα από μια συγκριτική ματιά στην υπόλοιπη Ευρώπη. 

    Το δικαίωμα στη λήθη των εγκλημάτων της "1ης φοράς αριστερά", δεν συνιστά απλά, προσβολή στον άνεργο και σε κάθε μισθοσυντήρητο, συνταξιούχο ή αποκλεισμένο από τη συνέχεια της ζωής, Έλληνα, αλλά προσβολή σε αυτό που κόπτεται το καθεστώς που κυβερνά τη χώρα, να αποκαλεί "θυσίες του Ελληνικού λαού", όπως και τον κρισιμότερο παράγοντα  -του νεοκαλλιεργηθέντος ιδεοληπτικού μίσους, που φαλκιδεύει τη "συνέχεια" τόσο της Ελληνικής Δημοκρατίας, όσο και των ιερών και των οσίων του Ελληνικού Έθνους. 

    *Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου "Ελπίς”, & Μέλος του "Τομέα Υγείας” της Νέας Δημοκρατίας

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ