Συνεχης ενημερωση

    Σάββατο, 08-Ιουλ-2017 08:20

    Πιο ανώμαλος... παραλύεις!

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Θοδωρή Γιάνναρου

    Έβαλε ο Αλέξης Τσίπρας τον Πολάκη και τους άλλους ανιστόρητους και πεινασμένους για... "έργα" και δημοσιότητα  συντρόφους του να κάνουν τη βρώμικη δουλειά για να μη λερώσει ο ίδιος τα ακαταπόνητα χεράκια και το στόμα του, χαμογελώντας και επαναλαμβάνοντας... "μεταφρασμένα" τα βρώμικα και τα άρρωστα τα λόγια, από τα συριζαίικα καλιαρντά, σε "ένρινη" διάλεκτο, πιο κατανοητή,  χορταίνοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τη σαλεμένη, από την αναπάντεχη εξουσία, ματαιόδοξη ύπαρξή του...

    Μιλάει και επαναλαμβάνει σαν παπαγάλος σε κλουβί τα λεγόμενα του απλού, ο παχουλός υπουργός-πιλότος με τις... 5.000 πτητικές ώρες,  αλλάζοντας τη διάλεκτο εκφώνησης  και πάντα υπερθεματίζοντας τις μπούρδες που άκουσε! 

    Οργανώνουν και οι δύο την ακραία πόλωση, μπας και συγκρατήσουν το "κοπαδάκι" που τους απέμεινε, και το οποίο οδεύει αργά αλλά σταθερά, σε άλλους πιο πράσινους αγρούς! Δεν έχει σημασία ποιος από τους δύο "παλλήκαρους" της επαναστατικής ακροαριστεροδεξιάς κυβέρνησης θα πάρει τα περισσότερα χειροκροτήματα απο τους εσωτερικούς παρατρεχάμενους, αλλά το κατά πόσο θα καταφέρουν να πείσουν τους εξωτερικούς και  άρρωστους οπαδούς, ελπίζοντας πως εκείνοι με τη σειρά τους θα  πείσουν κάποιους άλλους.

    "Προπαγάνδα λοιπόν, εξ επαγωγής!" Ενίοτε, ο ένας κόπτεται να υπερφαλαγγίσει τον άλλον σε πλαστικό και ανούσιο λόγο, με παιδαριώδη επιχειρήματα και κυνήγι κακών μαγισσών, χωρίς να αντιλαμβάνονται πως παίζουν μόνοι τους σε θέατρο χωρίς θεατές. Έχουν αντιληφθεί, ή μάλλον τους έχουν πει, πως η στοχευμένη αυτή πόλωση βοηθά περισσότερο στη συσπείρωση των αερολόγων οπαδών τους, τη στιγμή που η άλλη πλευρά εξακολουθεί να τσιμπάει και να αποτελεί βούτυρο στο ψωμί των "τελειωμένων", που έχουν μόνο έναν στόχο: ο ένας να μην πέσει κάτω από διψήφια ποσοστά και ο άλλος, έστω και με αναπηρικό καροτσάκι, να μπει στη Βουλή.  Γνωρίζουν και οι δύο πως στην αντίθετη περίπτωση θα διαλυθούν σε πολλά κομμάτια και οι ίδιοι ως αρχηγοί θα δίνουν πλέον εντολές... στις συζύγους τους, για κάποιο χρονικό διάστημα, μέχρι να μείνουν εντελώς μόνοι, παρέα με τον καθρέφτη!

    Δρουν με στοιχεία και πρακτικές εμφυλιοπολεμικές, έχοντας όμως μπερδέψει τα υποστρώματά τους και έχοντας αναμείξει Γκαιμπελικές με Σταλινικές πρακτικές δίπλα δίπλα... χτίζοντας έναν καινοτόμο μεν αλλά άκρως δυσοίωνο για τους ίδιους πολιτικό αχταρμά.

    Έχουν, παρ' όλη την πνευματική τους ανεπάρκεια, καταφέρει να διχάσουν τους ιθαγενείς, που πολιτικά θα τους στήσουν στην πυρά λίαν συντόμως. Δεν είναι σε θέση το "ακατοίκητο" που τους οδηγεί να αντιληφθεί πως είναι αδύνατον να κοροϊδέψουν τόσο πολλούς για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα... 

    Απολαμβάνουν απ'  ό,τι φαίνεται τα δώρα που τους πρόσφερε απλόχερα η τύχη... στο σήμερα. Πόσο αναλφάβητο επιστημονικοκοινωνικά είναι το άμοιρο αυτό ντουέτο; Δεν έχουν άραγε αντιληφθεί πως τα δευτερόλεπτα που έρχονται από το μέλλον προσπερνούν το παρόν και αμέσως μετατρέπονται σε παρελθόν; Δεν έχουν αντιληφθεί πως στην ακινησία του χρόνου... στα μονοπάτια του χωροχρόνου, παρόν δεν υπάρχει και η ιστορία του καθενός από μας είναι εισιτήριο για το μέλλον. Το λαχείο, μια φορά το κέρδισαν... ή μάλλον, κάποιοι κουτοί ιθαγενείς τούς το χάρισαν. Ποτέ, κύριοι του ατυχούς ντουέτου, δεν μπορείς να κολυμπήσεις, για δεύτερη φορά, στην ίδια θάλασσα. 

    Επειδή όμως είμαι σίγουρος πως δεν θα καταλάβετε αυτά που έγραψα, θα σας το εξηγήσω: "γιατί...  ποτέ η θάλασσα δεν θα είναι η ίδια". Δυστυχώς για εσάς, θα έχει αλλάξει.

    Σίγουρα ο διχασμός στην ώρα του μπορεί να είναι αναπόδραστος και αναγκαστικός, αλλά η νεκρανάστασή του, η επίκληση των πρακτικών και της ρητορικής του, εκτός χρόνου και τόπου, δεν είναι παρά μια προσπάθεια άοσμη και άχρωμη, χωρίς αρχή, μέση και τέλος και μια πρακτική ιδιαίτερα επικίνδυνη! Η πόλωση που προκύπτει από τέτοιου είδους πρακτικές αποπροσανατολίζει εις το διηνεκές, από τη φύση και την υφή των προβλημάτων της καθημερινότητας που ακυρώνουν το όποιο μέλλον.

    Μπορεί η ρητορική των γιδοβοσκών με τα κοστούμια, έστω και χωρίς γραβάτα, να προκαλεί μια αισθητική αποστροφή, αλλά το πρόβλημα είναι αρκετά πιο πολύπλοκο. Ο Τσίπρας, διά στόματος Πολάκη και Σία, προκειμένου να καρπωθεί κάποιο ηθικοκοινωνικό πλεονέκτημα, στην προσπάθειά του να μην πέσει από την καρέκλα, δανείζεται ιστορίες για πρίγκιπες, από την Αριστερά τού χθες και χτίζοντας ένα παραμύθι που επαναλαμβάνει πολλές φορές, γίνεται υποσυνείδητα μέρος του και ο ίδιος πηδάει μέσα. Αναπόφευκτα, λίγο αργότερα το πιστεύει και συνεχίζει να πορεύεται στην εικονική πραγματικότητα, που ο ίδιος κατασκεύασε και που μέσω αυτής εκτρέφεται το έκτρωμα της πόλωσης που πάντα εξαπολύεται ενάντια της κοινωνίας των πολιτών, με ιδιαίτερα άσχημα όμως αποτελέσματα.

    Στη νέα της έκδοση -την αριστερή- αυτή η κατασκευασμένη και ανεξέλεγκτη μονοκρατορία του Τσίπρα υπηρετεί τις σκληρές αντιλαϊκές πολιτικές, ενώ ταυτοχρόνως επικαλείται ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, αντικατοπτρίζοντας αποτελέσματα που προκύπτουν από πληθώρα φαύλων επιχειρημάτων.

    Πρόκειται δηλαδή για μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, μολυσμένη με παρακρατικές παραμέτρους του υποκόσμου, όπου υπουργοί συνομιλούν με σκληρούς και επικίνδυνους βαρυποινίτες προκειμένου να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη και ποιος ξέρει τι άλλο.  Ο απόλυτος ξεπεσμός "φθηνών" ανθρώπων...

    Αυτή η πολιτική δυσωδία καταστρέφει με σταθερή και παγιωμένη ταχύτητα την Ελλάδα και τους νεόκουτους ιθαγενείς της, οι οποίοι για ένα καπρίτσιο τους, για μια φλασιά της στιγμής έριξαν μια κυβέρνηση που σχεδόν τα είχε καταφέρει, και την αντάλλαξαν με ένα τσούρμο πεινασμένων και κομπλεξικών...  κατά φαντασία ανταρτών. Μια απερισκεψία που τώρα πληρώνουν ακριβά και θα συνεχίζουν να πληρώνουν για πολλά χρόνια...

    Έχω την εντύπωση πως η πολιτική εξακολουθεί να "εφαρμόζεται" με τις ίδιες σαπισμένες πρακτικές που υπήρξαν στο επίκεντρο της λατρεμένης και αξέχαστης εποχής Τσοχατζόπουλου/Τσουκάτου και λοιπών, πολλοί εκ των οποίων μετακόμισαν στην αυλή του Τσίπρα, ο οποίος μαζί με τους όψιμους και μη συντρόφους του αποκαθήλωσαν τον μύθο της Αριστεράς, δημιούργησαν ασφυκτικά πλαίσια μόνοι τους και απ' ό,τι φαίνεται το διασκεδάζουν προσποιούμενοι τους ξυπόλητους άρχοντες... που μοχθούν για το κοινό καλό.

    Μπορει από τη μια να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα μέτρα που παίρνουν, εναντίον ενός λαού στα όρια των αντοχών του, από την άλλη όμως υπεραμύνονται των επιλογών τους, αδιαφορώντας για τον "πόνο" που απλόχερα προσφέρουν. Μιλάμε πλέον για μεταφυσική και παραφυσική ανωμαλία. Πιο ανώμαλος... παραλύεις!

     
    Γι' αυτό, κύριοι του Σύριζα υπό τον Τσίπρα: Είναι καλύτερα να είσαι σιωπηλός και να θεωρείσαι βλάκας παρά να μιλάς και να αίρεις πάσα αμφιβολία.
     
    Την καλημέρα μου!
     
    *Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου "Ελπίς”, & Μέλος του "Τομέα Υγείας” της Νέας Δημοκρατίας  
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ