Αριστεροσύνη

Του Γιώργου Λακόπουλου

Το αυγό του Κολόμβου σε συριζαίικη βερσιόν: ο αριστερός υπουργός κάνει το αριστερό Μνημόνιο ή το αριστερό Μνημόνιο κάνει τον αριστερό υπουργό; Προκύπτει από όσα είπε από το βήμα της Βουλής ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του "αριστερό υπουργό" δημιούργησε μια σπαζοκεφαλιά.

Αριστερός είσαι όταν πολεμάς ένα Μνημόνιο ή όταν το εφαρμόζεις; Αριστεροσύνη είναι να το σκίζεις ή να το υπογράφεις αυτοπροσώπως και ιδιοχείρως;

Επιπλέον όταν μιλάει για "αριστερό υπουργείο" τι ακριβώς εννοεί; Αριστερό είναι το κτίριο με τα γραφεία και τις καρέκλες; Το προσωπικό; Με ποια κριτήρια χαρακτηρίζεται "αριστερό" ένα υπουργείο και πώς το ξεχωρίζουμε από ένα "δεξιό";

Απ’ έξω τουλάχιστον το κτίριο στην κάτω πλευρά της πλατείας Συντάγματος ίδιο δείχνει από τότε που χτίσθηκε. Αλλάζει μόνο ο υπουργός. Σημαίνει αυτό άραγε ότι οι προσωπικές του ιδιότητες μεταδίδονται και στα ντουβάρια ή στους υπάλληλους; Αν είναι έτσι επί Βαρουφάκη πως θα χαρακτήριζε κάνεις το συγκεκριμένο υπουργείο;

Να το σοβαρέψουμε. Οι αυτοχαρακτηρισμοί του υπουργού Οικονομικών μπορεί να προκαλούν εν πρώτοις μειδιάματα. Αλλά στην ουσία κρύβουν μια εγκαιροφλεγή βόμβα: τη μεταφορά των ιδεολογικών αντιθέσεων της Κουμουνδούρου στον πυρήνα του κράτους. Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο σε μια περίοδο στην οποία η οικονομική πολιτική είναι δεδομένη: αποκλειστική προτεραιότητα της χώρας είναι η αξιόπιστη εφαρμογή του Μνημονίου και όσων συμφωνήθηκαν με τους εταίρους -με την προσδοκία να βγει κάποτε από την κρίση...

Σ’ αυτό το πλαίσιο ένα υπουργείο δεν μπορεί να είναι ούτε αριστερό, ούτε δεξιό. Είναι υπουργείο σκέτο. Ένας πολιτικός  μπορεί να είναι αριστερός ή όχι, αλλά αυτό κρίθηκε σε προηγούμενη φάση: στις εκλογές. Από την ώρα που έγινε υπουργός αυτό που ενδιαφέρει είναι η κυβερνητική πολιτική που ακολουθεί -όχι οι ιδεολογικές ανησυχίες του. 

Αυτή η πολιτική έχει όνομα: Μνημόνιο. Επί Τσίπρα δεν είναι "αριστερό" ,όπως δεν ήταν "δεξιό", επί Σαμαρά, ή επί Παπανδρέου. Με τα Μνημόνια αυτό που έχει σημασία είναι αν είναι αποτελεσματικά.

Συνεπώς ουδείς ενδιαφέρεται αν ο Τσακαλώτος είναι αριστερός υπουργός, δεξιός ψάλτης, χειμερινός κολυμβητής, ή καλός  άνθρωπος. Το θέμα είναι αν μπορεί να βγάλει πέρα τη δουλειά που ανέλαβε.

Μπορεί; Όλο και περισσότεροι υποψιάζονται ότι ο σημερινός ένοικος του κτιρίου της πλατείας  Συντάγματος προβάλει ότι παραμένει αριστερός γιατί αντιλαμβάνεται τον εαυτό του κυρίως ως εκπρόσωπο της "φράξιας των 53"  στον κυβερνητικό  μηχανισμό. Επιδιώκει δηλαδή να λειτουργήσει περισσότερο ως ιδεολογικός καθοδηγητής μιας ομάδας του κόμματος, παρά ως μέλος της κυβέρνησης. 

Ωστόσο εκεί  που βρίσκεται η χώρα δεν είναι σοφό να παίζουν οι υπουργοί στα υπουργεία με τα κουβαδάκια που φέρνουν από το κόμμα. Δεν κυβερνούν ανάλογα με την προσωπική τους ιδεολογία, αλλά με βάση το κυβερνητικό πρόγραμμα. Δεν υπάρχουν αριστερά και λιγότερο αριστερά υπουργεία, αριστεροί και δεξιοί υπουργοί στην ίδια κυβέρνηση. 

Υπάρχουν υπουργοί που εφαρμόζουν σωστά η όχι μια πολιτική. Από αυτό κρίνονται. Άλλωστε τα υπαρξιακά διλήμματα της Αριστεράς να έλυσε εδώ και δεκαετίες ο Ντενγκ Χσιάο Πινγκ: "Δεν έχει σημασία αν η γάτα είναι άσπρη η μαύρη, το θέμα είναι να πιάνει ποντίκια".