Πύρρειος θρίαμβος!

Του Γιώργου Λακόπουλου 

Ρόδα είναι και γυρίζει. Επί Σαμαρά ο Αλέξης Τσίπρας ανέβηκε στα κάγκελα –η Ζωή και η Ραχήλ, που ήταν μαζί του τότε, κυριολεκτικά– γιατί η κυβέρνηση άφησε σε μια νύχτα δυο χιλιάδες άνεργους κλείνοντας την ΕΡΤ. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και επί των ημερών του. Αλλά αντί να το καταγγείλει το γλεντάει.

Η αλήθεια είναι με το δίκιο του, στην πρώτη φάση τουλάχιστον. Περίμενε να αποτιμηθούν από τους ενδιαφερόμενου οι τηλεοπτικές άδειες σε 100-120 εκατ. ευρώ και οι τέσσερις που θα υπερισχύσουν να προσφέρουν αθροιστικά 80-90 εκατ. Προσέφεραν 246 και το συνολικό ενδιαφέρον έφτασε σε 400 εκατ. Υπήρχε τόση δίψα για τηλεόραση και δεν το ξέραμε. 

Αυτή η εξέλιξη –ανέλπιστη για τους ιδίους του Τσιπραίους που μεθόδευσαν τον συγκεκριμένο διαγωνισμό με τρόπο που αποδείχθηκε πράγματι χρυσοφόρος– συνιστά ήττα για την αντιπολίτευση; Αφηνε να χάνονται λεφτά για δυόμιση δεκαετίες αποφεύγοντας να κάνει διαγωνισμούς. Και είναι θρίαμβος για τον Πρωθυπουργό που βρήκε το φανταχτερό διαστημόπλοιο που περίμενε για να προσγειωθεί στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Αλλά ο θρίαμβος είναι πύρρειος.

Πριν από όλα για το ίδιο το χρυσόμαλλο δέρας που του έφερε ο Ν. Πάππας είναι ακόμη αέρας. Καλά το μοίρασε ήδη στους φτωχούς και τους καταφρονεμένους. Είναι σίγουρο όμως ότι θα το εισπράξει, ή μήπως μοιράζει ακάλυπτες επιταγές;

Είναι βέβαιο πχ ότι ο εργολάβος εκ των  καναλαρχών θα έχει τα λεφτά να πληρώσει, ιδίως αν η σημερινή κυβέρνηση που τον τροφοδοτεί με δημόσια έργα θα εκλείψει; 

Μπορεί να προεξοφλήσει η κυβέρνηση ότι τα αστρονομικά ποσά που διατέθηκαν για τις άδειες –από ενδιαφερομένους που δεν έχουν ούτε ένα μικρόφωνο αυτή τη στιγμή– θα αποσβεσθούν οικονομικά και θα καταρρεύσουν επιχειρηματικά  αφήνοντας τον  Παππά με τα παραχωρητήρια των συχνοτήτων στο χέρι; 

Επιπλέον η κατάσταση που δημιουργείται αυτή τη στιγμή στον τηλεοπτικό χώρο είναι τόσο μετέωρη, όσο και και ο διαστημικός σταθμός στην ταινία "Gravity" με τον Κλούνεϊ και τη Μπούλοκ. 

Πρώτο, η  βεβαιότητα ότι τοποθετώντας το διαγωνισμό πριν την οριστική κρίση του Συμβουλίου Επικρατείας για τη νομιμότητά του  προεξοφλείται την κρίση του, μπορεί να αποδειχθεί μπούμερανγκ. 

Δεύτερο, οι νομικές εκκρεμότητες που ήδη προκαλούνται  είναι  δυσθεώρητες και επομένως οι κινήσεις όσων έμειναν έκτος νυμφώνος απρόβλεπτες. 

Τρίτο, αν ο Σαμαράς με την ανοησία μαύρου στην ΕΡΤ προσέφερε στον Τσίπρα ένα αντιπολιτευτικό υπερόπλο, το ίδιο κάνει ο Τσίπρας με τον Μητσοτάκη. Το κλείσιμο μεγάλων και μικρών τηλεοπτικών σταθμών θα τροφοδοτεί διαρκώς την επικαιρότητα με τις κινητοποιήσεις του προσωπικού τους.

Υπάρχει και κάτι ακόμη. Αν η κυβέρνηση  γελάει με το εισπρακτικό σουξέ του διαγωνισμού, μάλλον θα κλάψει όταν διαπιστώσει ότι οι συσχετισμοί που δημιουργεί στο τηλεοπτικό τοπίο –για την ακρίβεια εκεί που η πολιτική– συναντά την ενημέρωση– είναι σε βάρος της: οι τρεις από τους τέσσερις καναλάρχες δεν είναι θα είναι φιλικοί –ειδικά όταν συνειδητοποιήσουν πόσο κοστίζει αυτή η υπόθεση.

Από αυτή την άποψη όσο περνάει ο καιρός η κυβέρνηση μάλλον θα διαπιστώνει ότι στην τηλεόραση έκανε αυτό που έλεγε ο Αμερικανός συγγραφέας Τσαρλς Μπουκόφσκι: "Βρες αυτό που αγαπάς, και άφησέ το να σε σκοτώσει".