Πολιτική - τρομοκρατία - έγκλημα: το δάκτυλο του Γιάννη Πανούση επί τον τύπο των ήλων

Του Γιώργου Λακόπουλου

​Hταν ο μόνος διασωθείς από το ναυάγιο της πρώτης κυβέρνησης Τσίπρα. Ότι δεν συμπεριελήφθη στη δεύτερη φάνηκε σαν αυτοτραυματισμός του Πρωθυπουργού: στο πρόσωπο του Γιάννη Πανούση είχε νόημα ο όρος "ηθικό πλεονέκτημα” που διεκδικεί για το μαγαζί. Κανείς δεν κατάλαβε γιατί το απολάκτισε. Πάντως η εγγραφή στο συλλογικό υποσυνείδητο ήταν ότι τον έφαγαν οι "σκληροί” της Κουμουνδούρου. Η Νεολαία του κόμματος και πολιτικά στελέχη του ζητούσαν "να φύγει”. Έφυγε, αλλά είναι εδώ. 

Από όσα λέει ο πρώην υπουργός προκύπτουν τα εξής. Πρώτον κάποιοι επιδιώκουν τη φυσική εξόντωσή του. Δεύτερον αυτοί έχουν σχέση με την πολιτική. Τρίτον αυτή η πολιτική έχει σχέση με την τρομοκρατία. Τέταρτον αυτή η τρομοκρατία έχει σχέση με τον ποινικό χώρο. 

Το λέει ο προβεβλημένος εγκληματολόγος και ο υπουργός στον οποίο κατέληγαν όλες οι πληροφορίες των υπηρεσιών ασφαλείας και της ΕΥΠ. Δεν το υπαινίσσεται. Το καταθέσει. Περιγραφικά δημοσίως και με ονοματεπώνυμα σε συμβολαιογράφο. Προφανώς για να θωρακίσει τον εαυτό του. 

Πίσω από αυτά υπάρχει μια σοβαρή υπόνοια: ότι όσοι τον απειλούν εφάπτονται με την εξουσία. Όσο ήταν στα πράγματα τους ξεβόλευε. Αλλά προφανώς η παρουσία του βόλευε τον Αλέξη Τσίπρα που αντελήφθη, μόλις ανέλαβε, πόση αξία είχε η τοποθέτηση ενός ανεξάρτητου πολιτικού και επιστήμονα στην Κατεχάκη, αντί για κάποιον Συριζαίο. Δεν είναι γνωστό ότι τις πρώτες μέρες τις κυβέρνησής του, μια ομάδα κατέλαβε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Αμυγδαλέζα για να υποστηρίξει παρακείμενο καταυλισμό προσφύγων. Με άλλον θα ήταν ακόμη εκεί.

Όσο ήταν υπουργός, η αστυνομική διαχείριση ακραίων συμπεριφορών στις διαδηλώσεις, η αντιμετώπιση του "κράτους των Εξαρχείων", η στρατηγική του απέναντι στην τρομοκρατία και το σκληρό έγκλημα -ή στους κοινούς τόπους τους- τον κατέστησε στόχο συγκεκριμένων κύκλων. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια: προ ετών είχε δεχθεί επίθεση κουκουλοφόρων.

Ο Πανούσης δεν είναι τύπος που λέει κουβέντες στον αέρα. Κινείται στο δημόσιο χώρο με ανοιχτά χαρτιά και ακεραιότητα. Όσοι θυμούνται τη θητεία του ως πρύτανη στο Πανεπιστήμιο Θράκης αντιλαμβάνονται πως εννοεί το ρολό του. 

Κατά συνέπεια η κυβέρνηση Τσίπρα βρίσκεται μπροστά σε ένα –γκέιτ, για το όποιο απομένει να τεθεί το πρώτο συστατικό του όρου. Δεν έχει περιθώριο να το αντιμετωπίσει με υπεκφυγές και αντιδράσεις "κύκλων" της, που συνιστούν αμήχανα "να πάει στη Δικαιοσύνη". Προφανώς έχει την ευθύνη των λόγων, αλλά και την τακτική του: όλα στην ώρα τους. 

Οι αποκαλύψεις Πανούση ανοίγουν μια απαγορευμένη συζήτηση: σε ποιο βαθμό η σύγχρονη τρομοκρατία και το κοινό έγκλημα συμπορεύονται και που συναντούν την πολιτική -αλλά και την αστυνόμευση ή τη Δικαιοσύνη; Αυτό το θέμα μόνο σε επίπεδο Πρωθυπουργού μπορεί να αποσαφηνιστεί. Ότι ο πρώην υπουργός του έβαλε αυτή την εκρηκτική υπόθεση και σε βιβλίο, παραπέμπει απλώς σε κάτι που έλεγε η Αγγλίδα συγγραφέας Ρουζ Μακόλει: "Είναι ένα βιβλίο για να σκοτώνει το χρόνο εκείνων που θα τον προτιμούσαν νεκρό".