Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 19-Ιουλ-2018 01:06

    Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και το Σκοπιανό. Τι είχε συμφωνήσει ο τότε Πρωθυπουργός

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Η συμφωνία στην οποία είχε καταλήξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στο σκοπιανό, μόνο "επιφανειακά" μοιάζει με τη συμφωνία που υπέγραψε ο Νίκος Κοτζιάς στις Πρέσπες. Γιατί, όπως εξηγεί μιλώντας στο Capital.gr, ο στενός συνεργάτης του τότε Πρωθυπουργού, Θεόδωρος Σκυλακάκης, αν και η ελληνική πλευρά είχε αποδεχθεί και τότε μια συνθέτη ονομασία, Nova Makedonija, είχε αποκρούσει την αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας. "Και αυτό είναι το μείζον, σημειώνει ο τότε διευθυντής πολιτικού σχεδιασμού του γραφείου του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αφού αυτή είναι η βάση του Μακεδονικού αλυτρωτισμού. Γιατί έτσι δημιουργείται ντε φάκτο μια μόνιμη, ιστορική διεκδίκηση, για την περιοχή της ελληνικής Μακεδονίας".

    Μιλώντας στο Capital.gr, ο κ. Σκυλακάκης αφηγείται το πως η ελληνική κυβέρνηση κατάφερε να γίνουν δεκτά τα Σκοπιά στον ΟΗΕ με το όνομα Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, μια επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής που "αντέχει" μέχρι σήμερα, για τον παρασκηνιακό ρόλο του Τζ. Μπους αλλά και του Φρ. Μιτεράν, για τις επαφές του στρατηγού Γρυλάκη στα Σκόπια, αλλά και για την ουσία της συμφωνίας στην οποία κατέληξαν οι δυο πλευρές στη Νέα Υόρκη, με διαμεσολαβητές τους Σ. Βανς και λόρδο Όουεν. Ένα σύνθετο όνομα μεν, και μια ασαφής διατύπωση για το erga omnes... αλλά έχοντας εξασφαλίσει το μείζον. Να μην υπάρχει καμία αναφορά σε εθνότητα και γλώσσα. "Αυτή η παραχώρηση (σ.σ. η αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας) είναι που δεν θα επιτρέψει η συμφωνία να περάσει από τη Βουλή επί κυβέρνησης Συριζα, σημειώνει ο Θ. Σκυλακάκης. Οσο για το μέλλον, το μέλλον θα δείξει.."

    Η συμφωνία αυτή, που διαπραγματεύτηκε ο υπουργός Εξωτερικών Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, δεν ήρθε τελικά ποτέ στην Βουλή, γιατί ήδη στο εσωτερικό της ΝΔ είχαν εκδηλωθεί εντονότατες διαφωνίες -ο Αν. Σαμαράς είχε ήδη παραιτηθεί από βουλευτής- ενώ και οι επικεφαλής της αντιπολίτευσης ήταν αρνητικοί,  ακόμα και για την παρουσία τους σε μια νέα σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Κων. Καραμανλή. 

    Η συνέντευξη του κ. Θεόδωρου Σκυλακάκη στον Μανώλη Καψή 

    - Ξεκινάμε την ιστορία το 1993, όταν τα Σκόπια κάνουν αίτηση να ενταχθούν στον ΟΗΕ...

    Ναι, αρχές '93, για την ακρίβεια λίγο νωρίτερα, τον Δεκέμβριο του '92, όταν πλέον η Ευρώπη σηκώνει τα χέρια, δεν μπορεί να λύσει το θέμα, και προσπαθούν τα Σκόπια να μπουν στον ΟΗΕ, όπου αν μπουν (σ.σ. με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας) το θέμα έχει τελειώσει. Είναι πολύ περίεργη η περίοδος, γιατί μόλις έχει χάσει τις εκλογές ο Τζ. Μπους, και στο κρίσιμο ενδιάμεσο είναι που γίνονται όλες οι "πονηρές δουλειές". Μέχρι να αναλάβει ο επόμενος πρόεδρος... Και εκείνη την εποχή ο Κ. Μητσοτάκης βρίσκεται σε δεινή θέση, γιατί υπάρχει ο περίφημος Eagleburger που θέλει να σπρώξει τα Σκόπια, να μπουν μέσα...

    - Με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας;

    Να μπούνε. Τέλος... Και ξεκινάει τη διαπραγμάτευση από πολύ δύσκολη θέση (σ.σ. ο Κων. Μητσοτάκης), γιατί δεν έχει απελευθερωθεί ακόμα από την απόφαση των αρχηγών.

    - Την απόφαση των αρχηγών που λέει ότι δεν δεχόμαστε το όνομα Μακεδονία ούτε παράγωγά του...

    ...Και προσπαθεί με κάποιο τρόπο να εξασφαλίσει ότι δεν θα μπουν τα Σκόπια (σ.σ. στον ΟΗΕ, με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας) κάτι που ζητά από τον Τζορτζ Μπους, με τον οποίο είχε μια πολύ καλή προσωπική σχέση. Εκείνος του λέει οκ, θα δω τι μπορώ να κάνω... Και εκεί έρχεται και παίζει καταλυτικό ρόλο, που δεν το ξέρει, δεν το έχει καταγράψει η ιστορία ίσως όσο θα έπρεπε, ο Φρ. Μιτεράν. Ο οποίος είχε μια πολύ καλή σχέση με τον Κων. Μητσοτάκη. Δεν ήταν μόνο με τον Αν. Παπανδρέου που είχε καλή σχέση... Ένας σοφός άνθρωπος, που ήξερε την ιστορία του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, από τους τελευταίους μεγάλους ηγέτες εκείνης της γενιάς. Και ποιο είναι το πλεονέκτημα του Φρ. Μιτεράν; Ότι έχει βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Για να μπει μια χώρα στον ΟΗΕ πρέπει να υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Και μετά να ψηφίσει η Γενική Συνέλευση. Και ο Μιτεράν ζητά, όπως και η αμερικανική πλευρά, ότι θα υπάρξει μια διαπραγμάτευση την επόμενη μέρα. Κάτι που το αποφασίζει λίγο νωρίτερα και η ΚΟ της ΝΔ, με τη διαφωνία τότε μιας πλευράς... Και ξεκινάει η διαπραγμάτευση και καταλήγει στο απίστευτο, να μπει μια χώρα στον ΟΗΕ, ως πρώην χώρα...

    - Άρα με την παρέμβαση του Τζ. Μπους και του Φρ. Μιτεράν, γίνονται δεκτά τα Σκόπια στον ΟΗΕ ως ΠΓΔΜ, αλλά σε αντάλλαγμα ο Κ. Μητσοτάκης αναλαμβάνει τη δέσμευση, να κάνει μια διαπραγμάτευση σοβαρή, και να καταλήξει σε οριστικό όνομα...

    Και η σοβαρότητα της απόφασης φαίνεται από το γεγονός, ότι δυο πολύ μεγάλες προσωπικότητες, ένας πρώην ΥΠΕΞ των ΗΠΑ και οι Σ. Βανς και λόρδος Όουεν είναι αυτοί που παίρνουν το mandate, παίρνουν  την εντολή να διεκπεραιώσουν τη διαπραγμάτευση. Και αυτή καταλήγει. Είναι το μόνο κείμενο συμφωνίας που έχουμε ολοκληρωμένο, γι' αυτήν την υπόθεση...

    - Η διαπραγμάτευση γίνεται με ΥΠΕΞ τον Μ. Παπακωνσταντίνου και δεδομένη τη διαφωνία του Αν. Σαμάρα, για να θυμηθούμε λίγο εκείνη την εποχή.

    Ο Αν. Σαμαράς έχει παραιτηθεί από βουλευτής και ΥΠΕΞ είναι ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, παλαιό, έμπειρο στέλεχος της Ένωσης Κέντρου, ο οποίος πηγαίνει στη Νέα Υόρκη και περνάει πολλές εβδομάδες εκεί, μαζί με το ελληνικό επιτελείο, και τους Βανς και Όουεν και τη σκοπιανή πλευρά, και καταλήγουν σε ένα κείμενο που τελικά προτείνει η πλευρά Βανς και Όουεν. Υπάρχει μια μικρή επιφύλαξη του Κίρο Γκλιγκόροφ σε σχέση με το πως θα εφαρμοστεί το erga omnes και αυτή είναι η μόνη αντίρρηση που υπάρχει για τη συμφωνία.

    - Να θυμηθούμε τη συμφωνία; Για το όνομα, καταλήγει πού;

    Στο Nova Makedonija στα σλαβικά και αμετάφραστο, που θα χρησιμοποιείται για όλες τις επίσημες χρήσεις.

    - Το όλες τις επίσημες χρήσεις είναι λίγο ασαφές...

    Ναι.

    - Σκοπίμως υποθέτω...

    Ναι, σκοπίμως. Υπάρχουν πολλά προβλήματα που ποτέ δεν μπορούν να λυθούν εξ ολοκλήρου. Αφήνεις να τα λύσει η ζωή. Η ουσία είναι να μπορούν να ζήσουν και οι δυο πλευρές με το τελικό αποτέλεσμα της συμφωνίας.

    - Καταλήγουν λοιπόν σε μια κατ' αρχήν συμφωνία, στο όνομα Νέα Μακεδονία, στα σλαβομακεδονικά, αμετάφραστο, γραμμένο με κυριλλική γραφή...

    Όχι, όχι. Είναι γραμμένο με Λατινική γραφή (σ.σ. Nova Makedonija), προφανώς και με την Κυριλλική (Hoba Makedohnja), αλλά γραμμένο με τη σκοπιανή προφορά. Δεν το διαβάζουμε με τον ίδιο τρόπο στα αγγλικά εμείς...

    - Το δέχεται ο Κίρο Γκλιγκόροφ αλλά υπάρχει ασάφεια για το erga omnes. Θέλει να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το Δημοκρατία της Μακεδονίας για εσωτερική χρήση...

    Η συμφωνία αυτή δεν ζητά πλήρη αλλαγή του Συντάγματος, ερμηνεύει το Σύνταγμα και λέει ότι η διεθνής συμφωνία είναι υπέρτερη του Συντάγματος.

    - Και τι προβλέπει για την εθνότητα και τη γλώσσα που είναι το μείζον σήμερα;

    Απολύτως τίποτα. Και νομίζω με σοφία δεν προέβλεπε τίποτα, γιατί η ελληνική πλευρά δεν μπορούσε και δεν έπρεπε να αναγνωρίσει μακεδονική εθνότητα και γλώσσα, γιατί ακριβώς εκεί βρισκόταν όλη η καρδιά του πραγματικού αλυτρωτισμού. Όχι του μετέπειτα, με τις χλαμύδες του Γκρούεφσκι, αλλά ο πραγματικός αλυτρωτισμός, ο αλυτρωτισμός του Ιλιντεντ για να συνεννοούμαστε... που λέει ότι η Μακεδονία ανήκει στους Μακεδόνες και οι Μακεδόνες είναι κατά βάση Σλάβοι.

    - Πως εξηγείται ότι ο Γκλιγκόροφ δέχεται να μην υπάρχει καμία αναφορά σε εθνότητα και γλώσσα;

    Δεν υπήρχε ούτε μια περίπτωση στο εκατομμύριο να την περάσει η ελληνική πλευρά.

    - Να θυμηθούμε ότι ο Κ. Μητσοτάκης είναι δεσμευμένος από την απόφαση των πολιτικών αρχηγών και έχει αμφισβήτηση και στο κόμμα του.

    Ναι, αλλά ο ίδιος, όταν απελευθερώνεται από την κοινοβουλευτική του ομάδα για να κάνει τη διαπραγμάτευση, δηλώνει ρητώς ότι η βασική δουλειά που πρέπει να αποφύγουμε, είναι να μην υπάρχει αναφορά σε μειονότητα, να δεχτούν οι Σκοπιανοί ότι δεν υπάρχει μειονότητα, και το δεύτερο, ότι το Μακεδόνες και Μακεδονικό δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως εθνοτικός προσδιορισμός. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά. Γι' αυτό και βάζουμε το Νόβα ή το Βόρεια. Έτσι ώστε να έχει γεωγραφική έννοια και όχι εθνοτική.

    - Άρα η διαφορά με το σήμερα είναι ότι δεν γίνεται καμία αναφορά σε μακεδονική εθνότητα και γλώσσα.

    Κοιτάξτε, όλη η φασαρία είναι ότι η Ελλάδα δεν δέχεται ιστορικά ότι υπάρχει μια χωριστή μακεδονική εθνότητα. Η Ελλάδα δεχόταν πάντοτε, από τον Ελ.Βενιζελο και εντεύθεν, ότι υπάρχουν Σλάβοι Μακεδόνες. Δεν δεχόταν ότι αυτοί αποτελούν μια ξεχωριστή εθνότητα μακεδονική. Ακριβώς γιατί θεωρούσε ότι έτσι δημιουργείται ντε φάκτο μια μόνιμη ιστορική διεκδίκηση για την περιοχή της ελληνικής Μακεδονίας, που είναι και το συντριπτικό κομμάτι αυτού που τον 19ο αιώνα κατέληξε να ονομάζεται Μακεδονία.

    Γι' αυτό γίνεται όλη η φασαρία. Η φασαρία δεν γίνεται για να ονομαστούν τα Σκοπιά Βόρεια ή Νότια Μακεδονία. Γίνεται γιατί θεωρεί η Ελλάδα ότι η λέξη Μακεδονία σκέτη, δεν μπορεί να υπονοεί ένα ξεχωριστό έθνος, διότι αυτό αποτελεί ντε φάκτο διεκδίκηση, ιστορική, μόνιμη, για μια περιοχή της χώρας.

    - Και που καταλήγει αυτή η κατ' αρχήν συμφωνία;

    Αυτή η συμφωνία δεν ολοκληρώνεται ποτέ γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν την φέρνει στη Βουλή. Δεν έχει την πλειοψηφία να την φέρει...

    - Υπάρχει εσωτερική αμφισβήτηση

    Υπάρχει εσωτερική αμφισβήτηση... Και τα άλλα κόμματα δεν έχουν απελευθερώσει την κυβέρνηση σε αυτήν την κατεύθυνση. Θυμίζω ότι και ο Συνασπισμός της Αριστεράς την εποχή εκείνη, είχε ψηφίσει την απόφαση των αρχηγών, έστω και με επιφυλάξεις. Και βέβαια το ΠΑΣΟΚ έχει κάθετη αντίθεση. Και έτσι δεν χρησιμοποιείται ποτέ. Χρησιμοποιούνται κομμάτια της για την ενδιάμεση συμφωνία.

    - Επιχειρήθηκε από τον Κ. Μητσοτάκη μια νέα σύγκλιση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών;

    Ναι, επιχειρήθηκε στις αρχές του Ιανουαρίου του 1993. Έκανε την προσπάθεια, το ζήτησε από τον Καραμανλή, ο Καραμανλής το ζήτησε από τον Παπανδρέου, ο Παπανδρέου αρνείται και μετά την άρνηση του Παπανδρέου ο Καραμανλής δεν κάνει την σύγκλιση. Και δεν υπάρχει έτσι δεύτερη απόφαση των αρχηγών, παρά το γεγονός ότι η σύγκλιση εκ νέου του συμβουλίου, προβλεπόταν ρητώς από την πρώτη απόφαση.

    - Μια ακόμα ερώτηση. Παράλληλα με την επίσημη διαπραγμάτευση, υπάρχει η φήμη ότι γίνεται μια μυστική διαπραγμάτευση με πρωταγωνιστή τον στρατηγό Γρυλάκη.

    Ο στρατηγός Γρυλάκης είναι σίγουρο ότι έκανε διαφορά πράγματα, αλλά δεν πιστεύω ότι έπαιξε οποιοδήποτε σοβαρό ρόλο, οποιαδήποτε επαφή του στα Σκόπια γι' αυτήν την υπόθεση.

    - Συμπέρασμα. Η συμφωνία στην οποία κατ' αρχήν κατέληξε ο Κ. Μητσοτάκης είχε ένα παρεμφερές όνομα, Νέα Μακεδονία, γραμμένο όμως στα κυριλλικά ή και στα κυριλλικά...

    Δεν πιστεύω ότι η διαφορά στο όνομα παίζει τόσο μεγάλο ρόλο. Αν και το Νέα είναι πιο καθαρό από το Βόρεια. Αλλά ο Κων. Μητσοτάκης αποδεχόταν και το Βόρεια, ως γεωγραφικό προσδιορισμό. Αυτό που δεν αποδεχόταν ρητώς, και αυτή είναι η μείζων διαφορά με το σήμερα, είναι η αναφορά σε εθνότητα και γλώσσα.

    - Υπάρχει βέβαια η ένσταση ότι η συμφωνία δεν αναγνωρίζει εθνότητα αλλά υπηκοότητα.

    Αναγνωρίζει υπηκοότητα στο άρθρο περί υπηκοότητας, αλλά υπάρχει ένα χωριστό άρθρο το οποίο θα σας το διαβάσω, γιατί είναι η καρδιά της διαφωνίας σήμερα.  Το άρθρο λέει ότι με τους όρους Μακεδονία και Μακεδόνας, σε ό,τι αφορά την πλευρά των Σκοπίων, νοούνται: "Η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους, με τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και κληρονομιά." Αυτό είναι ο ορισμός ενός έθνους. Η Ελλάδα κάνει το ιστορικό λάθος, είναι ένας κλασικός βολονταρισμός της αριστεράς, να επιδιώξει να λύσει όλο το πρόβλημα, παραχωρώντας το μείζων, που δεν έπρεπε ποτέ να παραχωρηθεί.

    Όχι μόνο για τους λόγους των ευαισθησιών της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, αλλά και γιατί αυτή η παραχώρηση, θα καταλήξει να μην εφαρμοστεί ποτέ αυτή η συγκεκριμένη συμφωνία. Αυτή η παραχώρηση είναι που δεν θα επιτρέψει να περάσει από τη Βουλή η συμφωνία, στη διάρκεια της κυβέρνησης Συριζα. Και τι θα συμβεί στο μέλλον... το μέλλον θα δείξει...

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων