Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 29-Μαρ-2016 00:07

    M. Τoubassi: Δεν είναι δυνατόν να εξισώνεται το θύμα με το θύτη

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Ο Παλαιστίνιος πρεσβευτής στην Αθήνα, Marwan Toubassi, μέσω συνέντευξής του στο Capital.gr, καλεί την Ε.Ε. να μην κρύβεται πίσω από την απαίτηση επιστροφής στις ατέρμονες διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Μεσανατολικού και τονίζει με νόημα ότι η επίσημη στάση της Αθήνας δεν θα πρέπει να αντιβαίνει στις διαθέσεις του ελληνικού λαού.  Τάχθηκε δε υπέρ του τερματισμού της τουρκικής κατοχής στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, προσθέτοντας ότι η Κύπρος πρέπει να αποκτήσει την πλήρη κυριαρχία στα εδάφη της.

    Συνέντευξη στην Μαρίση Μπαλιούση 

    - Πώς θα αξιολογούσατε το καθεστώς των ελληνό-παλαιστινιακών σχέσεων;

    Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, οι Ελληνοπαλαιστινιακές σχέσεις ήταν εξαιρετικές και στηρίζονταν στη μακραίωνη ιστορική σχέση των δυο λαών, τις αρχές της δημοκρατίας, τα ανθρώπινα δικαιώματα και στην κοινή δικαιοσύνη στην οποία πιστεύουν και οι δυο λαοί. Αυτό είναι που ξεχωρίζει τις σχέσεις μας από τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς. Και αυτό διότι ο ελληνικός λαός είναι, γεωγραφικά, ο πλησιέστερος στην Παλαιστίνη και τόσο οι χριστιανοί, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι ορθόδοξοι, όσο και οι μουσουλμάνοι της Παλαιστίνης συνθέτουν τον όμορφο παλαιστινιακό ιστό. Επιπροσθέτως, ο ελληνικός λαός στη διάρκεια της ιστορίας του δεν άσκησε ποτέ καταπίεση ή κατοχή. Το αντίθετο μάλιστα, υπέστη καταπίεση και κατοχή από άλλους λαούς, όπως διαπράττει το κράτος του Ισραήλ στον παλαιστινιακό λαό.

    Επομένως, οι σχέσεις μεταξύ των δύο λαών ήταν ανέκαθεν δυνατές και εξαιρετικές. Έλαβαν δε ξεκάθαρη διάσταση όταν, το 1982, η Ελλάδα υποδέχτηκε τον αείμνηστο ηγέτη Γιασέρ Αραφάτ και τις παλαιστινιακές δυνάμεις μετά τη βίαιη έξοδό τους από τον Λίβανο. Από τότε η σχέση αυτή ενισχύθηκε και εδραιώθηκε με τις αλλεπάλληλες επισκέψεις στην Ελλάδα του αείμνηστου ηγέτη Γιασέρ Αραφάτ, καθώς και με την επίσημη επίσκεψη, στις 22-12-2015, του Προέδρου Αμπάς.  Ο Πρόεδρος παραβρέθηκε στην ολομέλεια  του Ελληνικού Κοινοβουλίου, το οποίο ενέκρινε ομόφωνα την εισήγηση για την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ. Αυτό αντανακλά τη θέση που κατέχει ο λαός μας και η υπόθεσή του στην καρδιά του ελληνικού λαού. Αξίζει να αναφερθώ ακόμα και σε επισκέψεις άλλων Ελλήνων αρχηγών, καθώς και στην πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού κ. Αλέξη Τσίπρα στην Παλαιστίνη. 

    - Είσαστε ικανοποιημένοι από την τωρινή κυβέρνηση στην Αθήνα; Ποιες είναι οι προσδοκίες σας για το μέλλον;

    Είμαστε ικανοποιημένοι από την επίσημη στάση της Ελλάδας η οποία στηρίζει πάντοτε τα σταθερά δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού και που συνίσταται στον τερματισμό της κατοχής και την ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα της 4ης Ιουνίου του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με την αρχή της λύσης των δυο κρατών και την απόρριψη του ισραηλινού εποικισμού που αντιβαίνει στον διεθνή νόμο με τον οποίο δεσμεύεται η Ελλάδα. 

    Η στάση αυτή τονίστηκε στο τελευταίο διάστημα μέσω συνεδρίων και δημοσιογραφικών ανακοινώσεων εκ μέρους του Πρωθυπουργού και των μελών της ελληνικής κυβέρνησης, είτε στην Αθήνα είτε στην Ραμάλλα, καθώς και μέσω των ανακοινώσεων του επίσημου εκπροσώπου του Υπουργείου των Εξωτερικών.

    Εμείς πιστεύουμε ότι η Ελλάδα, λόγω της σημαντικής γεωπολιτικής της θέσης στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην προώθηση της ειρηνευτικής διαδικασίας στην περιοχή, σύμφωνα με τις αρχές της διεθνούς νομιμότητας, και να διαδραματίσει πιο σημαντικό πρωταγωνιστικό ρόλο, αφού η ίδια ακολουθεί πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με άριστες σχέσεις τόσο με την Αίγυπτο όσο και με το Λίβανο και φυσικά με μας. 

    - Αισθάνεστε άνετα με τη "στρατηγική εταιρική σχέση" που έχει καθιερωθεί μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ;

    Εμείς δεν επεμβαίνουμε στις εσωτερικές υποθέσεις καμιάς "φίλης" χώρας, όπως δεν επιθυμούμε, σύμφωνα με τις αρχές του αμοιβαίου σεβασμού, και την επέμβαση καμιάς χώρας στις δικές μας υποθέσεις. 

    Σύμφωνα με την επίσημη ελληνική στάση, που εναντιώνεται στην κατοχή, και την ομόφωνη στήριξη του ελληνικού λαού και των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, που θεωρούν τη συνέχιση της ισραηλινής κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών (η οποία σταδιακά μετατρέπεται σε αποικιοκρατική κατοχή), ως  έγκλημα όχι μόνο εις βάρος του παλαιστινιακού λαού, αλλά και του διεθνούς δικαίου, θα έπρεπε, κατά την γνώμη μας, να τηρείται εκ μέρους της Ελλάδας μια στάση που να συμβαδίζει με την τήρηση του διεθνούς δικαίου.

    Η Ελλάδα έχει υπογράψει τις διεθνείς συμφωνίες, εκφράζοντας την ξεκάθαρη στάση των ελληνικών κομμάτων και κυρίως των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση σύμφωνα με το πρόγραμμα του κυβερνώντος κόμματος (Σύριζα), όπως το ανακοίνωσε στο τελευταίο του συνέδριο σχετικά με την ισραηλινή κατοχή. Το Ισραήλ ως χώρα κατοχής συνεχίζει να σκοτώνει, να κατεδαφίζει, να εκδιώκει τον πληθυσμό,  να ακολουθεί πολιτική εθνοκάθαρσης  και φυλετικών διακρίσεων.

    Πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να υπάρξει χάσμα ανάμεσα στην επίσημη στάση και την πάγια λαϊκή στάση του ελληνικού λαού να στηρίξει την υπόθεση και τα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού, ενάντια στην κατοχή. Επομένως, αναμένουμε από την κυβέρνηση να λάβει υπόψη της την εισήγηση του ελληνικού κοινοβουλίου σχετικά με την αναγνώριση  του κράτους της Παλαιστίνης και να το πράξει επίσημα και η ίδια. 

    - Τι έχετε να σχολιάσετε σχετικά με τους ισχυρισμούς ότι προσφάτως η Ελλάδα έχει "προστατεύσει" το Ισραήλ από την ευρωπαϊκή κριτική κατά τη διάρκεια υπουργικών συνεδριάσεων σε επίπεδο ΕΕ;

    Εμείς εκφράσαμε την ικανοποίησή μας για την ανακοίνωση των Υπουργών της Ε.Ε, που συνήλθαν στις Βρυξέλλες στις 19/1/2016, σχετικά με το θέμα της ισραηλινής κατοχής, τον συνεχιζόμενο εποικισμό στα κατεχόμενα εδάφη και τον διαχωρισμό των προϊόντων των ισραηλινών εποικισμών που εξάγονται στις ευρωπαϊκές αγορές. Πιστεύουμε ότι η ανακοίνωση -παρά τη δέσμευση στις αρχές του διεθνούς δικαίου και την αναγκαιότητα του τερματισμού της ισραηλινής κατοχής, ως βάση για μια λύση- εντούτοις θα μπορούσε να ήταν πιο σαφής στο θέμα της καταδίκης της συνεχιζόμενης ισραηλινής τρομοκρατίας ενάντια στον παλαιστινιακό λαό. Η τρομοκρατία αυτή και οι διάφορες παραβιάσεις που διαπράττονται από μέρους του κράτους κατοχής περιλαμβάνονται στα στοιχεία των διεθνών οργανισμών. Δεν είναι δυνατόν να εξισώνεται το θύμα με τον ισραηλινό θύτη, που θεωρείται η αιτία της διαμάχης. Η κατοχή είναι μια μορφή οργανωμένης τρομοκρατίας που διαπράττουν οι χώρες για να καταπιέσουν άλλο λαό, να δημεύσουν τα δικαιώματα του και να καταληστέψουν τα πλούτη και τις πηγές του. Μάλιστα αυτό επιβαρύνει την οικονομία και εμποδίζει την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Στην πραγματικότητα αντιβαίνουν στις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έτσι αναμένουμε από την Ε.Ε να μην περιοριστεί σε αυτό το πλαίσιο, αλλά να ανέλθει στο ύψος των ηθικών, νομικών και ιστορικών ευθυνών της και να θεσπίσει μέτρα για τον τερματισμό της κατοχής, εφαρμόζοντας την τήρηση του διεθνούς δικαίου από πλευράς των χωρών της Ε.Ε . Δεν είναι πια αποδεκτό από τους Ευρωπαίους εταίρους μας να κρύβονται πίσω από την απαίτηση για επιστροφή στις διαπραγματεύσεις. Εμείς δοκιμάσαμε αυτό τον δρόμο επί 22 χρόνια, και δεν θα επιτρέψουμε στο Ισραήλ να κερδίσει περισσότερο χρόνο προκειμένου να ολοκληρώσει το σχέδιό του ενάντια στο λαό μας και την γη μας. Η κατοχή δεν τερματίζεται μέσω μιας διμερούς διαπραγμάτευσης. Θυμίζουμε ότι το Ισραήλ ιδρύθηκε με διεθνή απόφαση. Η συνέχιση της κατοχής όλα αυτά τα χρόνια οφείλεται στην έλλειψη της διεθνούς θέλησης και την αποτυχία του κόσμου να αναλάβει τις ευθύνες του. Ο τερματισμός της κατοχής είναι διεθνής ευθύνη και πρέπει ο κόσμος να αναλάβει τις ευθύνες του. 

    Εδώ εμείς μένουμε έκπληκτοι από δηλώσεις Ευρωπαίων ηγετών οι οποίοι αρκούνται να αναφέρουν ότι το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να υπερασπίσει τον εαυτό του. Αυτό δίνει στο Ισραήλ το πράσινο φως για περισσότερες δολοφονίες και βασανισμό του παλαιστινιακού λαού. Το Ισραήλ δεν είναι θύμα, δεν του επιτίθενται. Είναι ένα κράτος που διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο και κατέχει εδάφη άλλης χώρας. Επίσης, δεν είναι δημοκρατική χώρα, όπως μερικές φορές ακούμε, διότι δεν μπορεί να  συμβαδίζει η κατοχή με τη δημοκρατία. 

    - Ποια νομίζετε ότι θα ήταν η επίδραση στις συγκρούσεις της Μέσης Ανατολής, από μια ενδεχόμενη λύση του κυπριακού;

    Η θέση της PLO και των θεσμικών οργάνων του κράτους της Παλαιστίνης ήταν πάντα σταθερή και ξεκάθαρη στην κυπριακή υπόθεση και την τουρκική κατοχή τμήματος της Κύπρου. Η θέση αυτή απορρέει από τη δική μας αντίληψη και τη δέσμευσή μας στο διεθνή νόμο και τα δικαιώματα των λαών ενάντια σε κάθε κατοχή όπου και αν βρίσκεται. Η κατοχή είναι κατοχή ανεξαρτήτως χρόνου και χώρου. Εμείς δε μετράμε με δύο μέτρα και δυο σταθμά. Επομένως, πιστεύουμε ότι η λύση του κυπριακού προβλήματος πρέπει να βασίζεται στις αποφάσεις της διεθνούς νομιμότητας, ακριβώς όπως είναι και η παλαιστινιακή υπόθεση. Πρέπει να τερματιστεί η τουρκική κατοχή στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Να αποκτήσει η Κύπρος την πλήρη κυριαρχία στα εδάφη της. Γι' αυτό η λύση του κυπριακού προβλήματος πρέπει να γίνει σύμφωνα με τις αρχές που προανέφερα και που εγγυώνται από την διεθνή νομιμότητα, το διεθνές δίκαιο και  τα δικαιώματα του φίλου κυπριακού λαού, ο οποίος μάλιστα είχε σταθεί δίπλα μας από τα χρόνια του αγώνα τού αείμνηστου αρχιεπισκόπου Μακαρίου, ηγέτη του κυπριακού απελευθερωτικού κινήματος, ενάντια στην κατοχή. Ήταν μια προσωπικότητα για τον οποίο ο λαός μας έτρεφε μεγάλη εκτίμηση και σεβασμό.

    Οπωσδήποτε η λύση του κυπριακού προβλήματος θα συμβάλει στη σταθεροποίηση των κρίσιμων καταστάσεων στη Μέση Ανατολή, που επηρεάζονται από τη συνέχιση της ισραηλινής κατοχής, η οποία αποτελεί τη βάση της κρίσης ως μια μορφή συστηματικής τρομοκρατίας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

    - Πώς θα περιγράφατε την κατάσταση στην Ανατολική Ιερουσαλήμ σε γενικές γραμμές; Βιώνουμε μια τρίτη ιντιφάντα ή όχι;

    Η Ιερουσαλήμ αντιμετωπίζει τη χειρότερη μορφή εξιουδαϊσμού και παραποίησης της αραβικής, ισλαμικής και χριστιανικής της ιστορίας. Και αυτό εξαιτίας της πολιτικής αλαζονείας που εφαρμόζει η ισραηλινή κατοχή στο ανατολικό της τμήμα, που είναι υπό κατοχή από το 1967 και που υποτίθεται ότι θα ήταν η πρωτεύουσα του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, σύμφωνα με τις αποφάσεις της διεθνούς νομιμότητας και των δηλωμένων θέσεων των χωρών μέσω των αποφάσεων του ΟΗΕ με την έγκριση της πλειοψηφίας των χωρών μελών, το 2012, καθώς και με την άρνηση των χωρών του κόσμου, όπως οι ΗΠΑ, να μεταφέρουν την Πρεσβεία τους από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ. 

    Η κατάσταση στην πόλη Ιερουσαλήμ, όπως και στα υπόλοιπα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, είναι κρίσιμη. Σε αυτές τις περιοχές αυξάνεται ο ρυθμός των παράνομων εποικισμών. Και συγκεκριμένα στην Ιερουσαλήμ οι αρχές κατοχής κατεδάφισαν 1.342 σπίτια Παλαιστινίων στο χρονικό διάστημα 2000-2014, με συνέπεια να εκτοπιστούν 5.760 πολίτες από τις εστίες τους. Οι Εβραίοι έποικοι αποτελούν το 69% του πληθυσμού της ανατολικής Ιερουσαλήμ και το 20% του πληθυσμού των υπόλοιπων κατεχόμενων παλαιστινιακών περιοχών (Δυτική όχθη). Ο αριθμός των εποίκων ανήλθε σε 850.000 που διαμένουν σε 237 εποικισμούς. Υπάρχουν 457 φράγματα (97 σταθερά και 361 κινητά). Επιπροσθέτως,  από τον Οκτώβριο του 2015 μέχρι σήμερα, το Ισραήλ διαπράττει και άλλα εγκλήματα, με συνέπειες 200 νεκρούς, 15.000 τραυματίες και 8.000 κρατούμενους στις ισραηλινές φυλακές, ανάμεσά τους 240 παιδιά και 73 γυναίκες, ενώ  οι διοικητικοί κρατούμενοι ανήλθαν σε 567 άτομα.

    Όλες αυτές οι ενέργειες αποτελούν εμπόδιο για την εξεύρεση λύσης μεταξύ των δυο κρατών (το κράτος του Ισραήλ και το κράτος της Παλαιστίνης στα σύνορα της 4η Ιουνίου 1967), κάτι το οποίο θεωρούμε πολύ επικίνδυνο εξαιτίας του σχεδίου του Ισραήλ να εφαρμόσει το εθνικιστικό εβραϊκό σχέδιο σε όλα τα ιστορικά παλαιστινιακά εδάφη. Αναφέρω ότι το 1989 συμφωνήσαμε σε μια ιστορική λύση που συνίστατο στην  παραίτησή μας από το 78% των ιστορικών εδαφών της Παλαιστίνης. Παλαιστίνη ονομαζόταν η πατρίδα όπου συνυπήρχαν χριστιανοί, μουσουλμάνοι και εβραίοι παλαιστίνιοι, με σταθερότητα και ειρήνη, πριν αρχίσουν τα εβραϊκά κύματα μετανάστευσης προς την Παλαιστίνη και τον διωγμό του παλαιστινιακού λαού από τα εδάφη του, το 1948 (Nakba), που αποτελεί  ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα ενάντια στον παλαιστινιακό λαό, αφού εκδιώχθηκαν 750.000 Παλαιστίνιοι, που μετατράπηκαν σε πρόσφυγες, και κατεδαφίστηκαν 500 χωριά. 

    Η PLO ανακοίνωσε την αποδοχή της να ιδρύσει το παλαιστινιακό κράτος σε 22% μόνο της ιστορικής έκτασης της Παλαιστίνης. Βάσει αυτού άρχισαν οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις οι οποίες οδήγησαν στην υπογραφή της συμφωνίας του Όσλο, το 1993, με την οποία το Ισραήλ αναγνώριζε την PLO. Αυτές οι διαπραγματεύσεις διήρκησαν 23 χρόνια χωρίς να επιτύχουμε την αποχώρηση του Ισραήλ από τα κατεχόμενα εδάφη και την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους. Το αντίθετο μάλιστα, το Ισραήλ με την πολιτική του μετέτρεψε τις διαπραγματεύσεις σε ματαιοπονία. Το Ισραήλ δεν δεσμεύτηκε με την υπογραφή του, κυρίως μετά τη δολοφονία, από μια ισραηλινή ομάδα, του τότε πρωθυπουργού του, Ισαάκ Ραμπίν, ο οποίος μάλιστα ήταν εταίρος του αείμνηστου ηγέτη μας Γιασσέρ Αραφάτ στην πολιτική διαδικασία η οποία έπρεπε να είχε οδηγήσει σε σταθερή και δίκαιη ειρήνη. Το Ισραήλ εκμεταλλεύτηκε εκείνη την περίοδο και επέμενε στη ρατσιστική και εποικιστική πολιτική του, προσπαθώντας να επιβάλει τετελεσμένο γεγονός, όπως το χτίσιμο του τείχους του Απαρτχάιντ, μήκους 713 χλμ., και τη συνέχιση των εποικισμών, τις δολοφονίες  και τη συστηματική καταστροφή.

    Αυτά είχαν ως συνέπεια να απομονωθούν οι πληθυσμοί σε καντόνια, που χωρίζονται από τετρακόσια πενήντα (450) στρατιωτικά φράγματα, και οδήγησε, επίσης, στη στήριξη της πολιτικής των εποίκων που υποστηρίζονται από τον ισραηλινό στρατό κατοχής.

    Από τον Οκτώβριο του 2015 έχουν δολοφονηθεί περισσότεροι από 200 Παλαιστίνιοι, ανάμεσά τους 20 παιδιά κάτω των 18 ετών και 7 γυναίκες, ενώ ο αριθμός των τραυματιών έχει υπερβεί τις 15.000 και κατεδαφίστηκαν περισσότερα από 475 σπίτια και εγκαταστάσεις. Χτίστηκαν νέες εποικιστικές μονάδες στην περιφέρεια των Ιεροσολύμων με την προϋπόθεση να στηρίξουν αυτές την κυβέρνηση του Νετανιάχου, η οποία έχει 11 υπουργούς στην κυβέρνηση του Ισραήλ. Έγινε δήμευση χιλιάδων στρεμμάτων και εμπρησμός δεκάδων εκτάσεων ακόμα και οικογενειών, όπως συνέβη στην περιοχή Ντόμα, στη βόρεια Ναμπλούς, με την οικογένεια Αλ Νταουάψα και με τον νεαρό Μοχάμεντ Αμπογντέρ στα Ιεροσόλυμα, που τον έκαψαν οι έποικοι. Επιπροσθέτως, έγιναν επιτόπου εκτελέσεις στα ισραηλινά φράγματα και απαγόρευση προσφοράς πρώτων βοηθειών. Όπως μάλιστα περιέγραψε ο διάσημος ισραηλινός δημοσιογράφος, Τζαντούν Λεβή, σε ένα από τα άρθρα του στην ισραηλινή εφημερίδα Χαρτς, το 2016: "δεν είναι απαραίτητο να είσαι Άντολφ Άιχμαν στο Ισραήλ για να εκτελεστείς. Αρκεί να είσαι ένα παλαιστίνιο κορίτσι που κουβαλάει στη σχολική της τσάντα ένα ψαλίδι". 

    Επίσης, ο δημοσιογράφος Τάμη Άραντ έγραψε στην εφημερίδα Γιαντιούτ,  στις 3/3, με τίτλο "Δεν υπάρχει κάτι το οποίο αξίζει τον πανηγυρισμό", σχολιάζοντας κάποια ισραηλινή εφημερίδα η οποία περιέγραψε το Ισραήλ ως την όγδοη υπερδύναμη ανάμεσα σε 60 χώρες στον κόσμο. Το Ισραήλ προβλήθηκε μέσω κανόνων που αντιβαίνουν στη δημοκρατία, όπως διαπράττει η κυβέρνηση Νατανιάχου, η οποία καταπολεμά όχι μόνο όσους αρνούνται την κατοχή, αλλά προτείνει και το πάγωμα των Αράβων βουλευτών στο ισραηλινό Κνεσέτ και την απομάκρυνση παλαιστινιακών οικογενειών προς τη Συρία. 

    Επίσης, υπάρχει άρθρο του Τζαντούν Λεβή, με τίτλο "Το πεδίο του Κράτους", στο οποίο αναφέρει "Κάθε Παλαιστίνιος θεωρείται ύποπτος στα στρατιωτικά φράγματα και οποιαδήποτε παράλογη κίνησή του θα του στοιχίζει τη ζωή του", ενώ ανέφερε για τους ισραηλινούς στρατιώτες πως δύσκολα φαίνονται τα πρόσωπά τους, τα δάχτυλά τους είναι στη σκανδάλη 24 ώρες την ημέρα και επτά μέρες την εβδομάδα, εκφράζουν ή την απειλή ή τον τρόμο, βρίσκονται πίσω από ένα φράγμα από τσιμέντο ανάμεσα σε πύργους ελέγχου, κάμερες ασφαλείας, σιδερένιους τοίχους και φράγματα. Επίσης, περιέγραφε τα αυτοκίνητα του στρατού και της αστυνομίας ως σιδερένια τέρατα, ενώ τα σκυλιά που βρίσκονται πίσω από τις σιδερένιες περιφράξεις με το στρατό σε όλη την Παλαιστίνη δημιουργούν αίσθημα τρόμου και αναρωτιέται: "είναι αυτή μια λογική ζωή; Νομίζουν ότι οι Παλαιστίνιοι θα υποχωρήσουν, θα εγκαταλείψουν κάποτε εκείνα τα μέρη που δημιουργήθηκαν με τη δύναμη και τη βία επάνω στα δικά τους εδάφη και παρά τη θέλησή τους όπως με τους υπόλοιπους εποικισμούς".

    - Ποιες νομίζετε ότι είναι οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν μια γόνιμη επανεκκίνηση της διαδικασίας ειρήνευσης;

    Όλες αυτές οι διαπραγματεύσεις, επί 23 χρόνια (από τη συμφωνία του Όσλο), δυστυχώς δεν οδήγησαν στην ίδρυση  παλαιστινιακού κράτους, εξαιτίας της αυστηρότητας της ισραηλινής πολιτικής και της απουσίας αληθινού ισραηλινού εταίρου για την Ειρήνη. 

    Επίσης, η αποτυχία της μονομερούς πολιτικής από πλευράς μόνο των ΗΠΑ, η οποία αισθάνεται άβολα και αμήχανα ενώπιον των θέσεων και διαδικασιών που εφαρμόζει η ισραηλινή κατοχή. Η οποία μάλιστα ασκεί πολιτική φυλετικών διακρίσεων ακόμα και εις βάρος Παλαιστινίων που ζουν μέσα στο ίδιο το Ισραήλ (1,5 εκατομμύριο). Για το λόγο αυτόν πιστεύουμε ότι η τελευταία γαλλική πρωτοβουλία, την οποία και δεχτήκαμε, μπορεί να αποτελέσει ένα νέο ξεκίνημα για μιαν αληθινή πολιτική διαδικασία μεταξύ ημών και του Ισραήλ. Κατά την άποψή μας, πρέπει να υπάρχει διεθνής συμμετοχή στην  πρωτοβουλία αυτή, και συγκεκριμένα ευρωπαϊκή, αμερικανική, ρωσική, ακόμα και κινέζικη. Αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα διεθνές συνέδριο, το οποίο θεωρείται βάση για την έναρξη της διαδικασίας, που θα βασιστεί στις αποφάσεις της διεθνούς νομιμότητας, με αποτέλεσμα αφενός μεν την ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, στα σύνορα της 4ης Ιουνίου με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ, δίπλα στο κράτος του Ισραήλ, με το οποίο θα  συνυπάρχουν με ασφάλεια και ειρήνη, και αφετέρου την επίλυση του προβλήματος των προσφύγων σύμφωνα με τη διεθνή απόφαση 194.

    Για να επιτευχθεί όμως αυτό και για να πραγματοποιηθεί πάγια ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή, απαιτείται πρωτίστως  να τερματιστεί η ισραηλινή κατοχή. Δεν είναι δυνατόν με τη συνέχιση την κατοχής να πραγματοποιηθεί η ειρήνη. Είναι παράλογο, μη αντικειμενικό και απαράδεκτο σε αυτή την εποχή να στερείται ο λαός μας τα βασικά του δικαιώματα στην αυτοδιάθεση, με αποτέλεσμα την αύξηση της έντασης ανάμεσα στους νέους Παλαιστίνιους, που στερούνται το όνειρο, την ελευθερία και την αξιοπρεπή διαβίωση, ακριβώς όπως συμβαίνει σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων μέσα στο κράτους του Ισραήλ.

    Η κατοχή δεν θα τερματιστεί μόνη της και ο παλαιστινιακός λαός δε θα σταματήσει τον αγώνα του διεκδικώντας τα σταθερά του δικαιώματα. Επομένως, ο τερματισμός της κατοχής και η λύση του παλαιστινιακού προβλήματος είναι ευθύνη της διεθνούς κοινότητας, η οποία είχε εγκρίνει την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, σύμφωνα με την απόφαση 181 του 1947. Η απόφαση αυτή αναφερόταν στην ίδρυση δυο κρατών. Νομίζω ότι για να γίνει αυτό πρέπει η διεθνής κοινότητα, περιλαμβανομένης και της Ε.Ε, να ασκεί σοβαρές πιέσεις στο Ισραήλ, για να υποχρεωθεί, να πειθαρχήσει στο διεθνές δίκαιο. Κατά την εκτίμησή μου, δεν είναι λάθος να σκεφτώ ότι σε περίπτωση άρνησης του Ισραήλ και συνέχισης της συμπεριφοράς του ως κράτους υπεράνω των νόμων,  να προβούν οι χώρες και κυρίως της Ε.Ε. στην επιβολή κυρώσεων στο Ισραήλ, ως κράτος κατοχής. Αυτό ίσχυε με διάφορες χώρες του κόσμου οι οποίες ασκούσαν πολιτικές που αντέβαιναν με το διεθνές δίκαιο, όπως η Νότια Αφρική και άλλες χώρες. Οι κυρώσεις δεν σκότωσαν τους λαούς, είναι όμως εργαλείο που θεσπίστηκε από τους νόμους και τις διεθνείς  συμβάσεις, περιλαμβανομένου του συμφώνου της ένωσης για την ειρήνη. Αυτά υποχρεώνουν οποιαδήποτε χώρα να πειθαρχήσει στο διεθνές δίκαιο ως προϋπόθεση για να παραμείνει ως φυσικό μέλος στη διεθνή κοινότητα. 

    - Θεωρείτε ότι η ρωσική εμπλοκή στη Συρία έχει ταρακουνήσει την ισορροπία στη Μέση Ανατολή;

    Συμφωνούμε με το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση, έτσι ώστε να εξυπηρετεί τα συμφέροντά του και τις δημοκρατικές του πεποιθήσεις για κυριαρχία  και  εδαφική ακεραιότητα, σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου. Τα αίτια όσων διαδραματίζονται στη Συρία, καταστροφές όλων των φορέων και οργανισμών του κράτους και  θύματα, οφείλονται στην επέμβαση περιφερειακών δυνάμεων στην περιοχή και πολιτικών σχεδίων μέσω τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως ISIS-Αλ Νάσρα και Αλ Κάιντα. Όλοι αυτοί στοχεύουν στην αλλαγή του γεωπολιτικού χάρτη της περιοχής, προκειμένου να εξυπηρετηθούν κάποιοι στόχοι. Κατά την άποψη μου, να παραμείνει το Ισραήλ η κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή, εκμεταλλευόμενο τη στρατιωτική του δύναμη και το πυρηνικό του οπλοστάσιο, που δεν ελέγχεται ποτέ. Επίσης, στοχεύουν στο να ελέγχουν τις φυσικές πηγές της Συρίας, όπως πηγές ενέργειας και υδάτων. Πιστεύω ότι αυτά είναι τα βασικά σημεία που ωθούν στον έλεγχο και τη δημιουργία εντάσεων. Επιπροσθέτως οδηγούν στον πλουτισμό της εμπορίας όπλων με οφέλη στις παγκόσμιες ιμπεριαλιστικές εταιρίες, οι οποίες προβαίνουν σε καταστροφές και έπειτα στην ανοικοδόμηση. 

    Στην περιοχή έχουν συμφέροντα τόσο η Ρωσία όσο και άλλες χώρες με βασικότερα την προστασία των συνόρων τους και την εθνική τους ασφάλεια, μέσω της παρουσίας τους στα ζεστά νερά της Μεσογείου. Η Ρωσία επιδιώκει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην παρούσα εξίσωση στην περιοχή, σε σχέση με συμφέροντα άλλων χωρών. Επίσης, η Ρωσία ενδιαφέρεται σοβαρά να εξαλείψει τις πηγές της τρομοκρατίας στην περιοχή, διότι δεν συμμετείχε στη δημιουργία τους,  όπως έκαναν άλλες χώρες και όλοι το ξέρουν αυτό χωρίς να χρειάζεται να αναφέρουμε λεπτομέρειες. 

    - Η θητεία του προέδρου Abbas έχει λήξει εδώ και καιρό. Ποιες είναι κατά τη γνώμη σας οι διαθέσιμες επιλογές για την "επόμενη ημέρα"; Και τι γίνεται με τη διαδικασία της παλαιστινιακής εθνικής συμφιλίωσης;

    Ο Πρόεδρος Αμπάς είναι εκλεγμένος πρόεδρος από τον παλαιστινιακό λαό και φέρει τον τίτλο του προέδρου της PLO όπως εκλέχτηκε άμεσα στη διάρκεια της σύγκλησης του Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου και της Εκτελεστικής Επιτροπής της PLO. Συνεχίζει δε να απολαμβάνει της νομιμότητας διότι δεν έχουν γίνει άλλες εκλογές. Όπως είναι γνωστό η PLO  είναι ο νόμιμος εκπρόσωπος του παλαιστινιακού λαού, και είναι η βάση της παλαιστινιακής εθνικής αρχής, η οποία μετετράπη αργότερα σε παλαιστινιακό κράτος υπό κατοχή, σύμφωνα με την απόφαση της Γ.Σ. του ΟΗΕ, το 2012, επειδή η Παλαιστίνη είναι χώρα μη μέλος του ΟΗΕ.

    Σε ό,τι αφορά τη θέση του Προέδρου Αμπάς ως προέδρου του κράτους της Παλαιστίνης, έχει προσκαλέσει επανειλημμένα για τη διεξαγωγή προεδρικών και νομοθετικών εκλογών στα κατεχόμενα εδάφη του κράτους της Παλαιστίνης.  

    Εξέδωσε δε απόφαση για τη σύσταση Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής, η οποία ετοίμασε τις απαραίτητες λίστες για τη διεξαγωγή των εκλογών. Αυτό που εμποδίζει, όμως, τη διεξαγωγή των εκλογών είναι ο συνεχιζόμενος παράνομος έλεγχος της Χαμάς σε ένα τμήμα των εδαφών της Παλαιστίνης με τη δύναμη των όπλων. Αρνείται δε την διεξαγωγή των εκλογών με ασήμαντα προσχήματα, που έχουν ως σκοπό τη διατήρηση του ελέγχου της στη λωρίδα της Γάζας και τη δημιουργία παράλληλης εξουσίας. Έχει συμφωνηθεί η σύσταση κυβέρνησης εθνικής συναίνεσης υπό την προεδρία του Ράμι Αλ Χαμάντ Αλλάχ. Ευχόμαστε να δεσμευθεί η Χαμάς σε ό,τι έχει συμφωνηθεί για τη διεξαγωγή των εκλογών προκειμένου να ανακτηθεί η εθνική ενότητα στη δυτική όχθη και τη Γάζα υπό μιας νομοθετικής εξουσίας. Επιπροσθέτως, οι αρχές της ισραηλινής κατοχής επιβάλλουν συνεχώς εμπόδια στην παλαιστινιακή δημοκρατική διαδικασία, συλλαμβάνοντας αρκετούς από τα μέλη της βουλής, οι οποίοι βρίσκονται στις ισραηλινές φυλακές. Επίσης, πολιορκούν τη λωρίδα της Γάζας και την Ιερουσαλήμ μέσω του εποικιστικού τείχους. Το Ισραήλ ωφελείται από αυτή την πραγματικότητα και προσπαθεί να την διατηρήσει εξυπηρετώντας τα δικά συμφέροντα κι εμποδίζοντας την ίδρυση του παλαιστινιακού κράτους, πράγμα που συνάδει με το εποικιστικό του σχέδιο και την συνέχιση της κατοχής επ’  αόριστον.    

     

    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ