Συνεχης ενημερωση

    Σάββατο, 25-Απρ-2009 00:13

    Σκαρφαλώνοντας προς την κορυφή

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Χρειάζεται καλή φυσική κατάσταση, φαντασία και θάρρος. Όταν, όμως, κάποιος ξεκινήσει να ασχολείται με την αναρρίχηση, κανένα άλλο άθλημα δεν μπορεί να τον συγκινήσει.

    Αναρρίχηση, λοιπόν, είναι το σκαρφάλωμα στο βουνό, από την απόκρυμνη, όμως, πλευρά και όχι από τα μονοπάτια, όπου χρειάζεται να ακολουθηθούν ειδικές τεχνικές και βοηθητικά όργανα. Και φυσικά κόντρα στο νόμο της βαρύτητας.

    Στην Ελλάδα, ως ορεινή χώρα που είναι, δεν θα γινόταν να μην αναπτυχθεί το συναρπαστικό αυτό άθλημα σε πολλές περιοχές, ακόμη και κοντά στις μεγάλες πόλεις. Επίσης, λειτουργούν πολλές σχολές, που διδάσκουν τις τεχνικές αναρρίχησης. Σαν extreme sport προσφέρει έντονες συγκινήσεις, ανεβάζοντας την αδρεναλίνη στο κόκκινο, ενώ βοηθά τον άνθρωπο να επιστρέψει στη φύση. Κερδίζει όλο και περισσότερους φίλους, αφού μπορεί να γίνει παντού, καθώς ούτε ο εξοπλισμός ούτε η εκπαίδευση στοιχίζουν ιδιαίτερα ακριβά.

    Πώς ακριβώς γίνεται;

    Ο αθλητής σκαρφαλώνει στο πρόσωπο του βράχου και στηρίζεται στο ανάγλυφο της επιφάνειας του, πατώντας ή πιάνοντας τις εσοχές, τις προεξοχές ή τις χαραμάδες. Η δυσκολία της διαδρομής εξαρτάται από την κλίση του πεδίου, την ποιότητά του, αλλά κυρίως από το πλήθος και το μέγεθος των πιασιμάτων και των πατημάτων. Κατά την ανάβαση μπορεί να χρησιμοποιείται σχοινί που ασφαλίζεται σε ενδιάμεσες ασφάλειες, μόνιμες ή προσωρινές, για την προστασία από ενδεχόμενη πτώση. Συνήθως γίνεται από δύο αθλητές δεμένους μεταξύ τους. Ο καθένας σκαρφαλώνει με τη σειρά του, όταν ο άλλος στέκεται σταθερά σε κάποιο σημείο, κρατώντας το σχοινί, ώστε να τον βοηθήσει αν χρειαστεί.

    Η αναρρίχηση χαρακτηρίζεται ελεύθερη όταν χρησιμοποιούνται μόνο τα φυσικά πατήματα και πιασίματα του βράχου και το σχοινί και ο υπόλοιπος εξοπλισμός περιορίζεται μόνο στην ασφάλεια του αναρριχητή σε περίπτωση πτώσης. Όμως, οι κίνδυνοι τραυματισμού είναι αυξημένοι.

    Στην αθλητική αναρρίχηση χρησιμοποιούνται μόνιμες ενδιάμεσες ασφάλειες, που έχουν τοποθετηθεί από πριν, και προσφέρουν στον αθλητή προστασία από τραυματισμό, σε οποιοδήποτε σημείο της διαδρομής και αν συμβεί μια πτώση. Θεωρείται η ασφαλέστερη μέθοδος και οι αναρριχητές με τον τρόπο αυτό πετυχαίνουν το μέγιστο της απόδοσής τους.

    Η αναρρίχηση έχει πολλές και σύνθετες απαιτήσεις. Και όσο ασχολείται κανείς με αυτήν, τόσο περισσότερο αναπτύσσει τη φυσική του κατάσταση, την ευλυγισία του, τη φαντασία και το θάρρος του.

    Ιδανικός τόπος για τους λάτρεις του αθλήματος είναι τα Μετέωρα, όπου μπορεί κανείς να δει πολλούς να σκαρφαλώνουν στους κάθετους και γυμνούς βράχους, με στόχο την κορυφή.

    Αλλά και η Αττική, με τα μεγάλα, αλλά όχι απρόσιτα βουνά της, προσφέρει πολλές διαδρομές με μεγάλο αναρριχητικό ενδιαφέρον. Γύρω από την Αθήνα υπάρχουν πολλές περιοχές όπου μπορεί κανείς να κάνει ελεύθερη αναρρίχηση, αλλά και πολλές σχολές τεχνητής αναρρίχησης. Οι αναρριχητικές διαδρομές που προσφέρονται αφορούν σε αρχάριους αλλά και πολύ πεπειραμένους αναρριχητές, καθώς φθάνουν σε μεγάλο βαθμό δυσκολίας. Λόγω του θερμού και ξηρού κλίματος, αναρρίχηση στην Αθήνα μπορεί να γίνει και τον χειμώνα, ενώ οι καλύτερες εποχές είναι η άνοιξη και το φθινόπωρο.

    Προσφιλή αναρριχητικά πεδία στην Αττική είναι στην Πάρνηθα (Άρμα, κατέβασμα Γκούρας, Φλαμπούρι, Κορακοφωλιά, Μεγάλο Αρμένι), στην Πεντέλη (Σπηλιά Νταβέλη, Δυτικός Τοίχος), στον Υμηττό (Ντούκα και στην Κερατέα (Κακή Θάλασσα).

    Πάντως, για όποιους ενδιαφέρονται να ασχοληθούν περισσότερο, πληροφορίες για τις αναρριχητικές διαδρομές, τον τρόπο πρόσβασης, τις εγκαταστάσεις και τις τοπικές συνθήκες παρέχονται από την Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης και τους τοπικούς ορειβατικούς συλλόγους.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων