Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 13-Οκτ-2009 06:41

    Κατσέλη VS μόρτες και μάγκες

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου
    Τα παιδιά των λιμανιών είναι σκληρά παιδιά. Το έχουν δείξει σε όλες τις μέχρι σήμερα απεργιακές κινητοποιήσεις τους. Μάγκες και μόρτες. Έτσι ήταν ανέκαθεν. Από την εποχή του μεγάλου λιμού και του Μπαϊρακτάρη του original. Και τώρα θα πρέπει μία κυρία, η κα Κατσέλη, να τους αντιμετωπίσει. Να σηκώσει τα μανίκια και να «καθαρίσει» με «σοσιαλιστικό» ή με άλλο τρόπο. Διότι η αγορά δεν αντέχει άλλη μία περίοδο ομηρίας...

    Το μάγκας βγήκε στη Σμύρνη, όταν οι ναυτικοί έβγαιναν κατά ομάδες για να γνωρίσουν την πόλη και να διασκεδάσουν. Ναυτικοί γαρ, καβγατζήδες, θύμιζαν τις άτακτες ομάδες των Αλβανών πολεμιστών. Έτσι, έλεγαν οι Σμυρνιοί: «Πέρασε χτες μία μάγκα», εννοώντας μία ομάδα ναυτικών. Και με τον καιρό οι άνθρωποι του λιμανιού κέρδισαν το «μάγκας», ο καθένας για τον εαυτό του...

    Το μόρτης μας προέκυψε στις μέρες του Όθωνα, στην εποχή του μεγάλου λιμού, όταν στηριχτήκαμε για άλλη μια φορά στις προσδοκίες για βοήθεια του ρώσικου παράγοντα και σε αντίποινα οι Φράγκοι απέκλεισαν το λιμάνι. Πολλοί οι νεκροί και το έργο της ταφής το ανέλαβαν οι άνθρωποι του λιμανιού. Έγιναν έτσι ένα με τον «θάνατο» και από το morte «κόλλησαν» το «μόρτης».

    Ο κόσμος του λιμανιού ήταν ανέκαθεν ένας άλλος ξεχωριστός κόσμος, με τους δικούς του κανόνες. Ακόμη και σήμερα έτσι έχουν τα πράγματα. Οι εμπορευόμενοι το γνωρίζουν καλά αυτό και αν δεν το ήξεραν το έμαθαν όταν χρειάστηκε να εκτελωνίσουν εμπορεύματα. Μπορεί «νόμος να είναι το δίκιο του εργάτη», αλλά οι εργάτες του λιμανιού έχουν ορισμένα ειδικά χαρακτηριστικά, όπως είχε στο παρελθόν επισημάνει παλιότερος υπουργός Ναυτιλίας, ο οποίος όμως «λάκισε» μετά από τις πρώτες αψιμαχίες.

    Η είσοδος των Κινέζων στο λιμάνι αλλάζει το status πολλών δεκαετιών. Είναι σαν να πηγαίνει, λέμε τώρα, κάποιος στην Κρήτη και να προσπαθεί να μαζέψει τα όπλα των Kρητικών. Κάτι ανάλογο είναι. Από την άλλη πλευρά, τις όποιες αστοχίες στους χειρισμούς θα τις πληρώσουν οι επιχειρηματίες και οι καταναλωτές. Όπως τις πλήρωσαν και επί του κ. Κεφαλογιάννη. Στην πράξη υπάρχουν δύο στρατηγικές «νίκης» και μία τακτική αποφυγής της σύγκρουσης. Να ξεκινήσουμε από το τελευταίο: Η κυρία υπουργός μπορεί να κερδίσει με κάποιο τρόπο χρόνο και να αναβάλει την επίλυση του θέματος για το μέλλον. Κάτι τέτοιο δεν θα περνούσε αμαχητί από τους σκληροτράχηλους συνδικαλιστές, καθώς γνωρίζουν ότι ο χρόνος είναι εναντίον τους. Και πάμε τώρα στις στρατηγικές: Η μία είναι να συνταχτεί πλήρως η κυβέρνηση με τους συνδικαλιστές και να προσπαθήσει να ανατρέψει την συμφωνία με τους Κινέζους. Η άλλη να έρθει σε πλήρη σύγκρουση με τα συνδικάτα και να αλλάξει τη σημερινή κατάσταση στα λιμάνια.

    Ποια λύση θα διαλέξει η κυρία Κατσέλη; Αυτό μπορεί μόνο η ίδια να μας το πει και κυρίως να μας το δείξει. Οι αγορές, πάντως, θα παρακολουθήσουν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτή την πρώτη περιπέτεια της κυρίας Κατσέλη.

    Θανάσης Μαυρίδης

    thanasis.mavridis@capital.gr

     
    Διαβάστε ακόμα για:

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ