"Στην αναγκαιότητα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας, αναφέρεται με σημερινό άρθρο γνώμης του στην ιταλική εφημερίδα La Stampa, o πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας και πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου.

"Όταν ο Ολυμπιακός Βωμός θα ανάψει, στην τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων Μιλάνο- Κορτίνα 2026, ο κόσμος θα δει τους αθλητές να παρελαύνουν, ως εκπροσώπους των εθνών και ως πρεσβευτές μιας συνολικής, ανθρώπινης προσπάθειας", υπογραμμίζει ο κ. Παπανδρέου και προσθέτει:

   "Για λίγες ώρες, οι προβολείς θα μετατεθούν από τον φόβο στο θάρρος, από τους διχασμούς σε έναν κοινό στόχο. Η στιγμή αυτή δεν αποτελεί φυγή από την πραγματικότητα. Αποτελεί υπενθύμιση για το μέλλον: η πραγματικότητα μπορεί να αλλάξει".

   Σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό "ζούμε σε μια εποχή αλληλένδετων, τεράστιων αλλαγών", στην οποία "οι πόλεμοι συνεχίζονται με τρομερό ανθρώπινο κόστος, οι κοινωνίες είναι πολωμένες και, πολύ συχνά, αντί να περιφρονείται, η έλλειψη ανοχής επιβραβεύεται".

   "Σε έναν τέτοιο κόσμο, η ειρήνη μπορεί να μοιάζει μακρινή πολυτέλεια. Η ειρήνη, όμως, δεν είναι πολυτέλεια. Αποτελεί βασική προϋπόθεση για αξιοπρέπεια, ανάπτυξη και δημοκρατική ζωή. Γι' αυτό τον λόγο, η Ολυμπιακή Εκεχειρία δεν είναι κάτι το συμβολικό. Είναι αναγκαία και σήμερα. Με ρίζες στην αρχαία ιδέα της "εκεχειρίας", γεννήθηκε από μια βασική αρχή: την υπεράσπιση της ζωής", γράφει στην La Stampa ο Γιώργος Παπανδρέου.

   Στο άρθρο γνώμης του αναφέρει, επίσης, ότι ο αθλητισμός δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη διπλωματία, αλλά μπορεί να την ενισχύσει, διότι "οι αθλητές δεν είναι εχθροί αλλά αντίπαλοι με κοινούς κανόνες, όρια και με αμοιβαία αναγνώριση".

   "Το Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας υπάρχει για να εφαρμόζει τις αξίες αυτές. Δρούμε μέσω της παιδείας, του διαπολιτισμικού διαλόγου, μέσω πρωτοβουλιών για οικοδόμηση της ειρήνης οι οποίες προσφέρουν στους ανθρώπους, γνώσεις και δεξιότητες που -πολύ συχνά- οι πολιτικοί μας παραμελούν: κατανόηση, κριτική σκέψη, μη βίαιη επικοινωνία και τερματισμό των συρράξεων. Η ειρήνη δεν είναι μόνον μια συμφωνία που υπογράφεται από τους ηγέτες: είναι μια κουλτούρα η οποία οικοδομείται από τους πολίτες -ιδίως από τους νέους και τις γυναίκες που τόσο συχνά διατηρούν την συνοχή των κοινωνιών μας- όταν οι θεσμοί δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες", υπογραμμίζει, τέλος, ο κ. Παπανδρέου.