Συνεχης ενημερωση

    Σάββατο, 16-Δεκ-2017 13:22

    Το "αίτημα" Ράμφου για αυτοκριτική και η απάντηση Μητσοτάκη

    Το "αίτημα" Ράμφου για αυτοκριτική και η απάντηση Μητσοτάκη
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 14.09

    Της Νίκης Ζορμπά

    Γενναία αυτοκριτική από τη Ν.Δ προκειμένου να μπορέσει να ξεπεράσει τον κυβερνητικό Γολγοθά που θα χρειαστεί να ανέβει μετά τη νίκη της στις εκλογές, ζήτησε ο Στέλιος Ράμφος, κατά την παρέμβασή του στο 11ο Συνέδριο της Ν.Δ. 

    Όποιος αναλαμβάνει τα λάθη του, αντέχει, είπε, και όποιος κάνει λάθη δεν σημαίνει ότι είναι λάθος, πρόσθεσε, περιγράφοντας την, κατά τη γνώμη του, απαραίτητη προϋπόθεση ώστε η Ν.Δ να μπορέσει να προχωρήσει και στον απαιτούμενο επαναπροσδιορισμό της σχέσης κοινωνίας και κράτους. 

    Ο κ. Μητσοτάκης παρενέβη αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας του κ. Ράμφου και, αφού τον ευχαρίστησε για την παρουσία του και για τις ενδιαφέρουσες επισημάνσεις του, απάντησε πως: "Η Ν.Δ έχει αποδείξει ότι αντέχει την αυτοκριτική και την έχει κάνει συστηματικά", διερωτήθηκε ωστόσο αν μπορεί να έχει την επιλογή της αυτοκριτικής ο ΣΥΡΙΖΑ, διότι αυτό θα σήμαινε την άμεση παραίτησή του από την εξουσία.

    "Κάνοντας την αξιολόγηση της ιστορίας μας και της προσφοράς μας, στις μεγάλες και στις κεντρικές επιλογές ήμασταν πάντα με τη σωστή μεριά της ιστορίας. Αναρωτιέμαι αν την επιλογή της αυτοκριτικής την έχει ή μπορεί να την έχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, εάν στις ιδεοληψίες υπάρχουν αιωνιότητες, όπως είπατε, αυτοί που ήρθαν με ιδεοληψίες και έκαναν τα αντίθετα δεν αντέχουν το βάρος της αυτοκριτικής. Γιατί θα τους οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στη μόνη επιλογή που είναι η αποχώρηση από την εξουσία", επεσήμανε ο κ. Μητσοτάκης.

    Κατά την ομιλία του, ωστόσο, ο Στέλιος Ράμφος εστίασε στις παθογένειες του Κράτους οι οποίες προκύπτουν από τη σύγχυση του αρχαίου κράτους με το σύγχρονο κράτος και τη σύγχυση των όρων που πρέπει να το διέπουν στη σχέση του με τον Πολίτη.

    Τούτου δοθέντος, ο κ. Ράμφος εστίασε στη δυστοπία που προκαλεί η χρήση του κράτους από την πολιτική ως μοχλό ικανοποίησης ρουσφετιών, η οποία κρατά τελικά τον πολίτη καθηλωμένο σε "νηπιακή" ηλικία, οδηγώντας τον στην επικράτηση του προσωπικού του οφέλους, έναντι του κοινού καλού. 

    "Είναι τα εσωτερικά μας Εξάρχεια που δημιουργούν Εξάρχεια. Είναι τα εσωτερικά μας δεν πληρώνω που δημιουργούν τα εξωτερικά δεν πληρώνω", είπε ο ίδιος, χρησιμοποιώντας και δύο παραδείγματα που διαιωνίζουν αυτήν τη σύγχυση:

    1. Την εμπλοκή της Εκκλησίας με το κράτος 

    2. Την εκπαιδευτική διαδικασία στη χώρα. 

    "Ένα κράτος που δεν έχει την έννοια του ενχρονισμού της κοινωνίας θα φτιάξει ένα εκπαιδευτικό σύστημα εκθέσεως ιδεών, αναμασημάτων και απομνημονεύσεων.  Δεν έχουμε ποτέ βάλει στο σχολείο ως θέμα εκθέσεως "περιγράψτε το σακάκι του καθηγητή", δηλαδή μάθετε να παρατηρείτε.  Η συναισθηματική μας συνθήκη προβάλλεται μέσα στην Κοινωνία και το πρόβλημά μας είναι ότι το συναίσθημα και τα προσωπικά μας συμφέροντα επικρατούν του κοινού σκοπού", ανέφερε χαρακτηριστικά. 

    Αναλυτικότερα, ο κ. Ράμφος είπε για: 

    τη Ν.Δ: 

    *Μετά την πολύ πιθανή νίκη της Ν.Δ στις επόμενες εκλογές, ότι θα αρχίσει Γολγοθάς για τη Ν.Δ. Θα είναι νίκη με πολύ ζόρι μετά. Η δύσκολη συνέχεια αυτής της πολύ πιθανής νίκης, με περιπλοκές σε ό,τι αφορά το εκλογικό σύστημα, με δεδομένα τα πλαίσια των δυνατοτήτων ασκήσεως πολιτικής, είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσουν προβλήματα, να κατασιγάσουν πολύ γρήγορα τον ενθουσιασμό. 

    *Η γενναία χειρονομία που θα θεμελιώσει εμπιστοσύνη είναι εκείνη που θα φέρει ένα καινούργιο κλίμα στα πολιτικά πράγματα και έγκειται στην απόφαση ενός απολογισμού, ενός αρνητικού και θετικού απολογισμού της Ν.Δ. Θεωρώ πολύ κρίσιμο αυτό το στοιχείο. Γιατί, εάν κανείς δεν αναλαμβάνει και τις ευθύνες του, θα επικρατεί η λογική των μονόφθαλμων που είναι καλύτεροι από τους τυφλούς. 

    *Έτσι θα κλονιστεί η λογική τού "όλοι είναι ίδιοι", θα πάψουν οι συμψηφισμοί. Η πολιτική που θα αναλάβει τις ευθύνες της θα ξεπεράσει την "πολιτική". Κάποιοι έχουν κάνει λάθη. Αλλά το να κάνεις λάθη δεν σημαίνει ότι και είσαι λάθος. Χωρίς αυτοεξέταση δεν μπορεί κανείς να σεβαστεί τον εαυτό του, όσο καλές προθέσεις κι αν έχει. 

    *Και η εσωστρέφεια τι θα γίνει, αν αρχίσουμε να λέμε ποιος έκανε λάθη; Όποιος εξετάζει τον εαυτό του αναβαπτίζεται με το να αναγνωρίζει αδυναμίες. Αποκτά αυτοπεποίθηση. Περιβάλλεται με εμπιστοσύνη. Το κυριότερο στη γόνιμη αυτοκριτική είναι ότι οι χώρες επανασυνδέονται με την πραγματικότητά τους, μπορούμε να σκεφτούμε μια διαφορετική διαχείριση. Χωρίς αυτοκριτική, το μόνο που μένει στον πολιτικό είναι η προπαγάνδα και η παραπληροφόρηση. Όποιος ομολογεί τα λάθη, αντέχει. 

    Τη σχέση Κράτους-Πολίτη

    *Το κράτος είναι ο σταυρός της πολιτικής και η μόνιμη παθογένεια της χώρας. Γνωρίζουμε όλοι την οφειλόμενη προσφορά του κράτους στην Κοινωνία. Τίποτα όμως δεν διορθώνεται. Η άρνηση των αξιολογήσεων εξακολουθεί αρειμανίως, προστίθενται 60.000 συμβασιούχοι.

    *Το κράτος-Άγιος Βασίλης παραμένει ισχυρό και πολυπλόκαμο, ενώ άνθρωποι που έχουν τις καλύτερες προθέσεις δεν μπορούν να αλλάξουν κάτι σε αυτήν τη συνθήκη. Ακόμη και μνημονιακές απαιτήσεις έχουν επιδερμικά αποτελέσματα. Παραβλέπουμε τον πυρήνα του προβλήματος του κράτους. Εάν αυτό το κέντρο δεν μπορέσουμε να το προσπελάσουμε, θα είναι άχρηστες και οι πλουσιότερες γνώσεις. 

    *Στο σκεπτικό μας συγχέουμε το αρχαίο με το σύγχρονο κράτος. Το αρχαίο και μεσαιωνικό κράτος ταυτίζονται με την κοινωνία. Η συνέπεια είναι η γνωστή απολυταρχική εξουσία που δένει την κοινωνία. Το νεότερο κράτος διακρίνεται από την Κοινωνία. Είναι πολιτικός εγγυητής της πολιτικής συνοχής και αποτελεί το κοινό πεδίο του κοινωνικού συμφέροντος. Το μόνο που μπορεί να συμβεί σαν εκτροπή στην εποχή μας είναι οι γνωστές εκτροπές των ολοκληρωτισμών. 

    *Η πολιτική τάξη χρησιμοποιεί το κράτος σαν λάφυρο προς εξαγορά ψήφων κρατώντας τους πολίτες σε νηπιακή κατάσταση.

    *Η θρησκευτική πίστη είναι σπουδαία αλλά η εμπλοκή της Εκκλησίας με το κράτος δημιουργεί σοβαρά προβλήματα. Ανεξαρτήτως του σεβασμού που οφείλει κανείς σε αυτές τις δομές, όπως η Εκκλησία. 

    *Το αίτημα του Συνεδρίου είναι να περάσουμε από το τέλμα στην ποιότητα. Θα ξεπεραστεί με τη φιλία προς την ελευθερία, δηλαδή με τον γνήσιο φιλελευθερισμό. 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων