"Καλπάζει" στο ταμπλό η μετοχή του ΟΤΕ, στον απόηχο της ευφορίας που προκάλεσε η ταχύτατη κάλυψη του ποσοστού που διατέθηκε σε ξένους θεσμικούς στο Λονδίνο. Τα δύο γεγονότα αποτελούν έμπρακτη διάψευση της θέσης του κ. Αλογοσκούφη και της Κυβέρνησης που υποστήριζε ότι δεν βρίσκεται στρατηγικός επενδυτής για τον ΟΤΕ, λόγω της συγκυρίας.

Οι επενδυτές αντιμετωπίζουν θετικά τον ΟΤΕ, οι "στρατηγικοί" όμως θέλουν να δικαιολογήσουν το όνομά τους και χωρίς την εκχώρηση του management εννοείται ότι δεν μπαίνουν στο παιχνίδι.

Μήπως τελικά πρέπει να παραδεχθεί κάποιος ότι ο στρατηγικός δεν ευρέθη γιατί δεν υπήρχε τόλμη για μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνουν την εκχώρηση του management; Μήπως επίσης ο κ. Αλογοσκούφης "επέλεξε" τη λύση του placement γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς; Μήπως εν τέλει "ξεπουλάει τα ασημικά" σύμφωνα με την έκφραση που χρησιμοποιούσε ως αντιπολίτευση; Και μήπως ο Παναγής Βουρλούμης αντί για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις απλώς γυάλισε τα ασημικά και έκρυψε τη σκόνη κάτω από το χαλί της συνδικαλιστικής αντίδρασης;