Συνεχης ενημερωση

    Σάββατο, 10-Οκτ-2020 07:58

    Καββαθάς: Προτεραιότητα η στήριξη των υφιστάμενων θέσεων απασχόλησης

    Καββαθάς: Προτεραιότητα η στήριξη των υφιστάμενων θέσεων απασχόλησης
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Δημήτρη Κατσαγάνη

    Τη δημιουργία ενός προγράμματος επιδότησης του μη μισθολογικού κόστους με σκοπό να βοηθηθούν οι επιχειρήσεις να διατηρήσουν τις υφιστάμενες θέσεις εργασίας, υποστηρίζει ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, κος Γιώργος Καββαθάς, μιλώντας στο Capital.gr. O κος Καββαθάς τονίζει, επίσης, πως οι μικρο-μεσαίες επιχειρήσεις  θεωρούν  -  με πολύ μεγάλη διαφορά – ως βασικότερα εμπόδια την υψηλή φορολογία/ΦΠΑ και την έλλειψη ρευστότητας/πρόσβασης σε χρηματοδότηση.Ο ίδιος δηλώνει σε σχέση με την κυβερνητική εξαγγελία περί αναμόρφωσης της κοινωνικής ασφάλισης πως ο δεύτερος πυλώνας της κοινωνικής ασφάλισης, έρχεται σε μια πολύ ακατάλληλη περίοδο.

    Πως κρίνετε το πρόγραμμα επιδότησης των εισφορών για 100.000 νέες θέσεις απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα το οποίο τέθηκε σε ισχύ από 1/10/2020;

    Αντιμετωπίζουμε έναν απρόβλεπτο και εξωγενή παράγοντα, μια υγειονομική κρίση, που στην οικονομία εκδηλώνεται με την μορφή της ύφεσης και μάλιστα μιας ιδιαίτερα βαθιάς και απότομης ύφεσης. Το ζητούμενο σε αυτές τις δυσμενείς συνθήκες είναι η στήριξη των επιχειρήσεων που πλήττονται και η συγκράτηση της απασχόλησης. Δεν αντιλαμβάνομαι, λοιπόν, σε τι αποσκοπεί ένα πρόγραμμα δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας όταν γνωρίζουμε ότι σε συνθήκες ύφεσης οι επιχειρήσεις δε προχωρούν σε αύξηση του προσωπικού τους. Αντί δηλαδή να δημιουργήσουμε ένα πρόγραμμα επιδότησης του μη μισθολογικού κόστους με σκοπό να βοηθήσουμε τις επιχειρήσεις να διατηρήσουν τις υφιστάμενες θέσεις εργασίας κάνουμε το ακριβώς αντίθετο.  Επιδοτούμε τις επιχειρήσεις που πηγαίνουν καλά. Είμαι πολύ προβληματισμένος με την σκοπιμότητα αυτής της δράσης που τελικά δημιουργεί ένα ιδιότυπο μισθολογικό ντάμπινγκ μεταξύ των επιχειρήσεων, ευνοώντας την ολιγοπώληση της αγοράς. Η κυβέρνηση με το πρόγραμμα αυτό παρουσιάζει σοβαρό έλλειμμα ορθολογικής κατανομής των πεπερασμένων δημοσίων πόρων της χώρας, στο πεδίο μάλιστα της απασχόλησης που απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή καθώς συνδέεται άμεσα με την διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.

    Εκτιμάτε ότι το υφιστάμενο πλαίσιο διατήρησης θέσεων απασχόλησης μέσα από τις αναστολές συμβάσεων και της "Συν-Εργασίας" αρκεί για το σκοπό για τον οποίο συστάθηκε ; Τι άλλο χρειάζεται να γίνει προς αυτήν την κατεύθυνση;

    Φαινομενικά τα δυο αυτά μέτρα είναι συμπληρωματικά και θα έπρεπε να επαρκούν για την διατήρηση της απασχόλησης. Κάτι τέτοιο ωστόσο δεν ισχύει. Η αναστολή συμβάσεων εργασίας αφορά επιχειρήσεις συγκεκριμένων κλάδων, που αντικειμενικά έχουν πληγεί δραματικά από την υγειονομική κρίση. Αφήνει, όμως, αρκετές επιχειρήσεις εκτός πεδίου εφαρμογής, καθώς πέρα του κλαδικού δεν λαμβάνονται άλλα κριτήρια υπόψη.  Παρόλα αυτά είναι ένα αποτελεσματικό μέτρο για τις επιχειρήσεις που έχουν την δυνατότητα να ενταχθούν. Από την άλλη μεριά το πρόγραμμα ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση ως βασικό πυλώνα διατήρησης των θέσεων εργασίας, παρουσιάζει δομικές αδυναμίες εκπλήρωσης του σκοπού του, κάτι που έχουμε επισημάνει πριν ακόμα από την εφαρμογή του. Το ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ είναι σε γενικές γραμμές μια αντιγραφή σχετικού προγράμματος που εφαρμόστηκε στην Γερμανία κατά τη διάρκεια της κρίσης 2008/09, και βοήθησε στην αποφυγή της απώλειας θέσεων απασχόλησης στον πολύ εκτεθειμένο τότε εξαγωγικό της τομέα. Ωστόσο η κατάσταση σήμερα  είναι πολύ διαφορετική. Η υγειονομική κρίση δεν επηρεάζει μόνο μεγάλες εξαγωγικές επιχειρήσεις αλλά και πολλές πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες καθώς και τους αυτοαπασχολούμενους.  Ως εκ τούτου για την ελληνική οικονομία, που στην συντριπτική της πλειοψηφία αποτελείται από μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις και που η αγορά εργασίας τα τελευταία χρόνια χαρακτηρίζεται από έντονη εποχικότητα και κινητικότητα, το συγκεκριμένο πρόγραμμα, όπως δείχνει και η μικρή συμμετοχή των επιχειρήσεων, δεν λειτουργεί τελικά ως ένας αποτελεσματικός μοχλός συγκράτησης της απασχόλησης. Επιπλέον, λειτουργεί υφεσιακά καθώς δεν αναπληρώνει το εισόδημα των εργαζομένων στο 100%.

    Συμπερασματικά για τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, που αντιμετωπίζουν δυσανάλογα τις δυσμενείς επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης, θα ήταν προτιμότερο ένα οριζόντιο πρόγραμμα επιδότησης του μη μισθολογικού κόστους για την διατήρηση των θέσεων εργασίας, χωρίς την υποχρέωση μείωσης του χρόνου εργασίας των εργαζομένων.

    Ποια είναι η άποψη σας για την εξαγγελία του Πρωθυπουργού περί μείωσης των εισφορών κατά 3 μονάδες το 2021;

    Ένα από τα ζητήματα που έχει θέσει η ΓΣΕΒΕΕ είναι η μείωση του μη μισθολογικού κόστους. Προφανώς η εξαγγελία του Πρωθυπουργού για μείωση των εισφορών ανταποκρίνεται σε αυτό το αίτημα. Θα πρέπει, ωστόσο, να σημειώσω ότι σύμφωνα με τις έρευνες που διεξάγει το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ μόλις το 5% των επιχειρήσεων δηλώνει πως το ύψος του μη μισθολογικού κόστους αποτελεί κύριο εμπόδιο για την λειτουργία του. Οι ΜΜΕ θεωρούν  -  με πολύ μεγάλη διαφορά – ως βασικότερα εμπόδια την υψηλή φορολογία/ΦΠΑ και την έλλειψη ρευστότητας/πρόσβασης σε χρηματοδότηση. Ζητήματα στα οποία πρέπει να γίνουν πολύ περισσότερα.

    Ο κος Μητσοτάκης εξήγγειλε επίσης την "αναμόρφωση" της επικουρικής Ασφάλισης με την εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος", δηλαδή ενός "ατομικού "κουμπαρά" για κάθε νέο εργαζόμενο. Πως κρίνετε μία τέτοια πρωτοβουλία στις σημερινές οικονομικές συνθήκες ;

    Κατ’ αρχάς θεωρούμε ότι για τόσο σοβαρές δομικές αλλαγές απαιτείται ουσιαστικός και εξαντλητικός κοινωνικός διάλογος. Και τούτο διότι οι αλλαγές αυτές για να έχουν ανταπόκριση και συνέχεια απαιτούν ευρεία συναίνεση. Δυστυχώς, τόσο οι αλλαγές που σχεδιάζονται, όσο και εκείνες που έγιναν κατά το παρελθόν για την μεταρρύθμιση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης χαρακτηρίζονται από την απουσία ουσιαστικού και συστηματικού κοινωνικού διαλόγου.

    Από εκεί και ύστερα, τα πλήρως κεφαλαιοποιητικά συστήματα βασίζονται στην αποταμίευση, στον ατομικό "κουμπαρά" που αναφέρατε. Η προϋπόθεση αυτή στις σημερινές συνθήκες φαίνεται πως δεν μπορεί να ικανοποιηθεί όταν από τις έρευνες του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ γνωρίζουμε ότι σχεδόν 9 στα 10 νοικοκυριά αδυνατούν να αποταμιεύσουν. Κατά συνέπεια και μέχρι να δημιουργηθούν οι οικονομικές συνθήκες για να μπορέσει να αποκτήσει περιεχόμενο αυτή η βασική προϋπόθεση ο διάλογος θα πρέπει να επικεντρωθεί αφενός στις δυνατότητες που υπάρχουν για την διατήρηση ενός βιώσιμου πρώτου πυλώνα παροχής ικανοποιητικών κύριων συντάξεων, που να διατηρεί έναν ισχυρό δεσμό μεταξύ των γενεών, αφετέρου, λαμβάνοντας υπόψη τις επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης, στην διερεύνηση των προϋποθέσεων εκείνων που θα επιτρέψουν την χρηματοδότηση του δεύτερου πυλώνα από τους ασφαλισμένους και φυσικά το μεταβατικό στάδιο που θα απαιτηθεί για να φτάσουμε εκεί, ώστε να μην τα φορτώσουμε όλα στους νέους ασφαλισμένους. Οφείλω επίσης να τονίσω πως εάν η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός αποτελεί τον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται ο χώρος για να χρηματοδοτηθεί από τους εργαζόμενους και εργοδότες ο δεύτερος πυλώνας της κοινωνικής ασφάλισης, έρχεται σε μια πολύ ακατάλληλη περίοδο. Στην παρούσα δυσμενή συγκυρία, που τα εισοδήματα συνεχώς μειώνονται, δεν υπάρχουν περιθώρια για νέες επιβαρύνσεις.

    Ποιες εκτιμάτε ότι μπορεί να είναι οι αλλαγές στη διάρθρωση της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα λόγω της κορονο-κρίσης ;

    Η περίοδος που διανύουμε είναι τόσο αβέβαιη και ρευστή που είναι πολύ δύσκολο να γίνουν ασφαλείς προβλέψεις. Ωστόσο φαίνεται πως οι επιχειρήσεις που θα καταφέρουν να ενσωματώσουν νέες τεχνολογίες στην καθημερινή τους λειτουργία και να προσαρμοστούν στο ραγδαία εξελισσόμενο ψηφιακό περιβάλλον θα έχουν καλύτερες πιθανότητες επιβίωσης και ανάπτυξης στην μετά COVID-19 περίοδο. Πέραν αυτών θυμίζω ότι την προηγούμενη δεκαετία περάσαμε μια βαθιά και παρατεταμένη οικονομική κρίση κατά την οποία περισσότερες από 200.000 μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις χάθηκαν. Ποια ήταν η αλλαγή στην διάρθρωση της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα μετά από αυτή την ανείπωτη καταστροφή που οδήγησε περισσότερους από 800.000 συμπολίτες μας στην φτώχεια; Καμία. Η επιχειρηματική διάρθρωση στην Ελλάδα δεν άλλαξε. Οι ΜΜΕ συνεχίζουν να κυριαρχούν στην ελληνική οικονομία, να αποτελούν το 99,9% των επιχειρήσεων και να προσφέρουν το 85% των θέσεων απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο όπως διαβάσαμε και στην ενδιάμεση έκθεση Πισσαρίδη επανέρχεται ως πρόβλημα ο αριθμός και το μέγεθος των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων. Χωρίς όμως να προτείνονται συγκεκριμένα και ρεαλιστικά μέτρα για την αύξηση του μεγέθους και της παραγωγικότητας τους, όπως τα συνεργατικά σχήματα για την δημιουργία οικονομιών κλίμακας ή η αύξηση της ανταγωνιστικότητας τους μέσω της δημιουργίας αλυσίδων αξίας. Δεν γίνεται, επίσης, καμία αναφορά στην έλλειψη χρηματοδότησης προς τις πολύ μικρές επιχειρήσεις που τις καθηλώνει σε περιορισμένης κλίμακας επενδύσεις που συνήθως προέρχονται από ίδια κεφάλαια. Δεν γίνεται, τέλος, καμία αναφορά στον κρίσιμο ρόλο που διαδραματίζουν στην απασχόληση και την κοινωνική συνοχή. Ως εκ τούτου μια ενδεχόμενη βίαιη και σημαντική συρρίκνωση του αριθμού των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων το μόνο που θα προσφέρει θα είναι διεύρυνση των ανισοτήτων, εκτεταμένη φτωχοποίηση και εν τέλει διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής. Μια υψηλού ρίσκου πολιτική επιλογή δεδομένου ότι με τους γεωπολιτικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουμε η κοινωνική συνοχή και ειρήνη είναι εκ των ων ουκ άνευ. Η κυβέρνηση πρέπει να καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια για να κατανοήσει τα προβλήματα και τις ανάγκες των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων και να τις εντάξει στο κεντρικό κάδρο της αναπτυξιακής της στρατηγικής. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να διευρύνει τον κύκλο των συνομιλητών της.

     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ