Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 07-Σεπ-2020 16:00

    Τράπεζες: Πότε και γιατί οι ΑΜΚ δεν σημαίνουν ανακεφαλαιοποίηση

    Απολογισμός 'ζημιών' από COVID-19 για τις τράπεζες
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γ. Αγγέλη

    Οι επόμενες συναντήσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, με πρώτη αυτή της Πέμπτης 10/9, πρόκειται να δώσουν "απαντήσεις" σε δύσκολα και μάλλον "νέα” ερωτήματα, τόσο για τις μεθόδους στήριξης του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος όσο και – κυρίως – για τον νέο ρόλο των τραπεζών στην στήριξη της οικονομικής "ανάκαμψης”.

    Ένα μικρό και επί μέρους δείγμα των προθέσεων που κυοφορούνται αναδεικνύεται με τις πρόσφατες και επίμονες δηλώσεις του αντιπροέδρου της ΕΚΤ Ντε Γκίντος, ο οποίος με επίμονο τρόπο υπενθυμίζει την ανάγκη "σύντομα” για συγχωνεύσεις στις ευρωπαϊκές τράπεζες, αλλά και ευρύτερα "πράξεις” κεφαλαιακής ενίσχυσής τους (ΑΜΚ).

    Η πίεση εκδηλώνεται από μέρους της ΕΚΤ, παρά το γεγονός ότι ταυτόχρονα τροφοδοτεί το τραπεζικό σύστημα με ρευστότητα μηδενικού ή αρνητικού ονομαστικού κόστους (LTROs, TLTROs, κ.α.). Και έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι συναλλαγματικές αναταραχές βρίσκονται στον ορίζοντα.

    Ιδιαίτερα δε μετά την οριστική ανατροπή του περιβάλλοντος που επήλθε από την απόφαση της Fed να ανοίξει προς τα πάνω τον ορίζοντα του πληθωρισμού ως όριο της νομισματικής της πολιτικής - και οι οποίες υποχρεώνουν την ΕΚΤ να ξαναδεί τις προϋποθέσεις σταθερότητας για το συναλλαγματικό και τραπεζικό περιβάλλον.

    Ο συνδυασμός της μειωμένης σε σύγκριση με τις αρχικές προσδοκίες ανάκαμψης της οικονομίας (μετά την πρωτοφανή "βύθιση” του β΄τριμήνου), με το μη αποδοτικό περιβάλλον όσον αφορά τον πληθωρισμό και την μέχρι στιγμής αποτελεσματικότητα της νομισματικής της πολιτικής, οδηγεί σε αύξηση της προσοχής όσον αφορά τις συνέπειες στο τραπεζικό σύστημα, πολύ περισσότερο που αυτό επιδεινώνεται από τις επερχόμενες συναλλαγματικές πιέσεις.

    Πληροφορίες του Capital.gr αναφέρουν ότι στο Δ.Σ. της ΕΚΤ ωριμάζουν "όχι χωρίς ισχυρές αντιρρήσεις" σχεδιασμοί που καταλήγουν στην προώθηση κινήσεων μεγαλύτερης συνεργασίας με τις κυβερνήσεις για την "πλέον άμεση στήριξη της οικονομικής δραστηριότητας" σε επίπεδα που δεν έχουν μέχρι σήμερα συζητηθεί "εδώ και δεκαετίες από τις Κεντρικές Τράπεζες".

    Οι συνέπειες αυτής της προοπτικής, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, απαιτούν τράπεζες "πολύ περισσότερο λειτουργικές όσον αφορά την παρέμβαση τους στην οικονομική δραστηριότητα απ' όσο συμβαίνει τα τελευταία χρόνια...".

    Στο πλαίσιο αυτό, από την Φρανκφούρτη ασκείται πίεση για συγχωνεύσεις και ΑΜΚ που θα ευνοήσουν την κινητοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων με τρόπο που δεν έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα.

    Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζεται στην κατεύθυνση αυτή είναι η "εθνική” δυστοκία κυβερνήσεων και τραπεζών "να κατανοήσουν την κρισιμότητα της κατάστασης και να συντονισθούν". Οι συζητήσεις που θα ακολουθήσουν στην ΕΚΤ αναμένεται να ξεκαθαρίσουν (μέσα στο 2020) σταδιακά το τοπίο μέσα στο οποίο θα γίνουν τα επόμενα βήματα.

    Το τοπίο της επόμενης ημέρας για την Ελλάδα

    Στο πολύ ιδιαίτερο εγχώριο περιβάλλον, οι νέες αυτές κατευθύνσεις θα πρέπει να "συντονισθούν” με μια διαφορετική κατάσταση από αυτή που επικρατεί στην πλειονότητα των άλλων χωρών της Ευρωζώνης.

    Στην Ελλάδα για παράδειγμα, όπως επισημαίνεται αρμοδίως, έχει προηγηθεί μία 15ετία πολύ μεγάλης συγκεντροποίησης του συστήματος, με συγχωνεύσεις οι οποίες δεν απαντώνται όσον αφορά το εύρος και τον αριθμό τους σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα μεταπολεμικά.

    Επίσης έχουν προηγηθεί αλλεπάλληλες ανακεφαλαιοποιήσεις είτε με κρατικά είτε με ιδιωτικά κεφάλαια και έχει εγκατασταθεί με σημαντική παρουσία το δημόσιο μέσω του ΤΧΣ, στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών. Τέλος έχει δρομολογηθεί μία εξαιρετικά εκτεταμένη διαδικασία τιτλοποίησης του προβληματικού χρέους, με στόχο την μεσοπρόθεσμη μείωση των NPLs στους ισολογισμούς τους ακόμα και σε μονοψήφιο νούμερο, τουλάχιστον στις μισές εξ αυτών.

    Σε ένα τέτοιο περιβάλλον - όπως επισημαίνει σε κατ' ιδίαν συζήτηση τραπεζικός παράγοντας που εμπλέκεται στις σχετικές συζητήσεις - και αφού έχει ολοκληρωθεί ή τείνει να ολοκληρωθεί η απομείωση των NPLs σε τέτοια επίπεδα, η εκ νέου κεφαλαιακή ενίσχυση των εγχώριων τραπεζών όπου αυτή μπορεί να γίνει ευνοϊκά αποδεκτή από τις αγορές, δεν ισοδυναμεί με τις περιβόητες "ανακεφαλαιοποιήσεις".

    Αντίθετα, σύμφωνα με την εκτίμηση αυτή, σε ένα τέτοιο περιβάλλον οι όποιες ΑΜΚ θα ενισχύσουν τον παρεμβατικό ρόλο των τραπεζών στην οικονομία, "αλλά αυτό έτσι κι αλλιώς αφορά τον χρόνο που θα ακολουθήσει τις μαζικές τιτλοποιήσεις χρέους που έχουν αρχίσει".

    Βέβαια στην εκτίμηση αυτή υπάρχουν ισχυρές αντιρρήσεις, καθώς τόσο το υπάρχον μετοχικό περιβάλλον, όσο και οι δυναμικές αναδιάταξης ΜΚ που θα μπορούσαν να αναδυθούν από την ενεργοποίηση ΑΜΚ στο μέλλον (μεσοπρόθεσμα), αντιμετωπίζονται με μεγάλες επιφυλάξεις.

    Σε κάθε περίπτωση μάλιστα οι όποιες σχετικές ενέργειες προϋποθέτουν την συρρίκνωση του ρόλου του ΤΧΣ, όπως υπενθυμίζει αρμόδιο κυβερνητικό στέλεχος.

    Ισχυρός παράγοντας βέβαια που θα επηρεάσει την ταχύτητα όπως και την κατεύθυνση των εξελίξεων αυτών, την διετία 2020 - 2021, είναι το πώς θα δομηθεί η σχεδιαζόμενη συνεργασία κράτους - τραπεζών για την υλοποίηση των προγραμμάτων του Ταμείου Ανάκαμψης, όπως και το πώς θα ενεργοποιηθούν οι συμπληρωματικές κινήσεις που θα δρομολογηθούν από την ΕΚΤ μέσα στο 2020.

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ