Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 19-Δεκ-2018 16:45

    Tο "μάθημα" της ΕΚΤ από την ελληνική χρεοκοπία

    Tο "μάθημα" της ΕΚΤ από την ελληνική χρεοκοπία
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Γ. Αγγέλη
     
    Γιατί η κρατική διάσωση με το bail out της Ελλάδας το 2010 δεν σταμάτησε την κρίση, αλλά αντίθετα οδήγησε στην επέκτασή της στις τράπεζες και στον μη τραπεζικό τομέα της οικονομίας; Πώς αυτός ο κίνδυνος μπορεί να απομακρυνθεί σε περίπτωση νέας κρίσης στην Ευρώπη;

    Στα ερωτήματα αυτά επιχειρεί να απαντήσει και να δώσει "λύσεις" μελέτη που δημοσιεύει η ΕΚΤ με τίτλο "How is a firm's credit risk affected by sovereign risk?", λίγες ημέρες μετά την οριστικοποίηση της απόφασής της για διακοπή του QE και την στροφή στην ομαλοποίηση της νομισματικής της πολιτικής, περίπου ένα χρόνο πριν από την αποχώρηση του Μάριο Ντράγκι.

    Στην μελέτη αυτή με αφορμή τις αντιδράσεις που ακολούθησαν στην οικονομία μετά την ανακοίνωση του bail-out του κρατικού χρέους της Ελλάδας με το πρώτο διακρατικό δάνειο (GLF) και το πρώτο μνημόνιο, "βγαίνει" το συμπέρασμα ότι μόνο με την υλοποίηση του project της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς κεφαλαίων θα μπορούσε να αποφευχθεί η κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού και μή χρηματοπιστωτικού τομέα της οικονομίας.

    Όπως σημειώνεται στην μελέτη του Johannes Breckenfleder, η ανακοίνωση της πρώτης ελληνικής διάσωσης στις 11 Απριλίου 2010 "αντί να οδηγήσει σε μία ηρεμιστική επίδραση στην αγορά, η διάσωση προκάλεσε δραματική αύξηση των αποδόσεων των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου και των εναλλακτικών δεικτών κινδύνου του ελληνικού κρατικού χρέους, όπως τα περιθώρια ανταλλαγής πιστωτικού κινδύνου (CDS), τα οποία αντικατοπτρίζουν την αναμενόμενη πιθανότητα μιας κρατικής αδυναμίας εξυπηρέτησης του χρέους και των περιθωρίων προσφοράς-αγοράς που αντανακλούν τον κίνδυνο ρευστότητας....".

    Τα ελληνικά CDS αυξήθηκαν από 337 μονάδες κατά μέσο όρο τους λίγους μήνες πριν από τη διάσωση (bps), σε μέσο όρο 697 bps στους μήνες μετά τη διάσωση και τα spreads bid-ask αυξάνονται από περίπου 10 bps έως περίπου 35 bps κατά τις ίδιες περιόδους.

    Η μελέτη επισημαίνει την σημασία της πιστωτικής εξάρτησης των εταιρειών από τις τράπεζες και το τραπεζικό σύστημα που έτσι κι αλλιώς επηρεάζεται από το "country risk" και υποστηρίζει ότι, "ανεξάρτητα από το αν μετράμε την εξάρτηση των τραπεζών σε επίπεδο εταιρείας ή σε επίπεδο χώρας, ο πιστωτικός κίνδυνος των εταιρειών που εξαρτώνται περισσότερο από τη χρηματοδότηση από τις τράπεζες δείχνει μεγαλύτερη ευαισθησία στον αυξημένο κίνδυνο των κρατικών ομολόγων...".

    Φαίνεται, σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης που αφορούν στην κρίση του 2010 – 12, ότι "το country risk μπορεί πράγματι να μεταφερθεί στον πιστωτικό κίνδυνο του μη χρηματοπιστωτικού τομέα. Κατά τη διάρκεια της κρίσης του δημόσιου χρέους στη ζώνη του ευρώ, το φαινόμενο αυτό συνέβη πρωτίστως με δύο κανάλια: ένα δημοσιονομικό κανάλι και ένα χρηματοπιστωτικό κανάλι". 

    Τα συμπεράσματα της μελέτης υπογραμμίζουν την δυνατότητα μείωσης των συνεπειών του country risk για τον επιχειρηματικό πιστωτικό κίνδυνο, π.χ. μέσω της ένωσης κεφαλαιαγορών (CMU).

    Με τον σκοπό  να αναπτύξει περισσότερες πηγές χρηματοδότησης βασιζόμενες στην ενοποιημένη κεφαλαιαγορά στην Ευρώπη, η CMU μπορεί να συμβάλει στη συγκράτηση τόσο των φορολογικών, όσο και των χρηματοοικονομικών μέσων μεταφοράς κινδύνου. "Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι θα παροτρύνει τις μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν πιο διαφοροποιημένες πηγές χρηματοδότησης, για παράδειγμα υποκαθιστώντας μέρος του τραπεζικού τους δανεισμού εκδίδοντας μεγαλύτερα ποσά σε πιο ρευστοποιημένες αγορές εταιρικών ομολόγων. Εάν οι εταιρείες βασίζονται λιγότερο στις τραπεζικές πιστώσεις και στην κρατική στήριξη, προστατεύονται καλύτερα από σοβαρές τραπεζικές κρίσεις και δυσχέρειες στο κρατικό χρέος...".

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων