Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 28-Σεπ-2022 00:03

    Καμία ομοιότητα!

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Συνηθίζεται στην Ελλάδα να λέμε πως οι Έλληνες "μοιάζουν πολύ" με τους Ιταλούς. Τις περισσότερες φορές με την χρήση της χαρακτηριστική φράση "una faccia, una razza". Πρόκειται για μύθο που δεν ισχύει, παρά μόνον για ένα μικρό μέρος του Ιταλικού Νότου, όπου υπάρχουν ακόμη και ελληνόφωνα χωριά, κατάλοιπα των Ελληνικών αποικιών σε Τάραντα, Κρότωνα, Μεσσήνη κ.λπ. 

    Η Ιταλία είναι μια μεγάλη οικονομική και βιομηχανική δύναμη η οποία, ακόμη και σήμερα που η οικονομία της βρίσκεται σε κακό χάλι, παράγει σχεδόν τα πάντα. Από οδοντογλυφίδες μέχρι υπεραυτοκίνητα, όπλα κι ελικόπτερα. Δεν είναι πολύ μακριά ο καιρός που κατασκεύαζε εξ ολοκλήρου αεροπλάνα και σήμερα συμμετέχει στην κατασκευή του Eurofighter (πονεμένη ιστορία αλλά δεν είναι της παρούσης). 

    Είναι επίσης μια χώρα όπου ο πολιτικός πολιτισμός είναι τόσο υψηλός, ώστε οι Ιταλοί υπήκοοι  που διαμένουν στο εξωτερικό κατά την περίοδο των εκλογών, μπορούν να ψηφίσουν δια επιστολικής ψήφου, χωρίς να χρειάζονται ιδιαίτερες διατυπώσεις. Απλά το κράτος αποστέλλει σε έναν φάκελο όλο το απαραίτητο υλικό και ο ψηφοφόρος απλά ταχυδρομεί τις επιλογές του. Ατελώς, μιας και τα κατά τόπους προξενεία και πρεσβείες φροντίζουν για αυτό! 

    Πρόκειται για μία χώρα η οποία, παρά το γεγονός πως οι κυβερνήσεις αλλάζουν με ρυθμούς πολυβόλου (69 κυβερνήσεις σε 77 χρόνια με μέσο χρόνο ζωής το 1.1 έτος!) μιας και χρησιμοποιεί (πρακτικά) απλή αναλογική, δεν κινδυνεύει να βρεθεί ακυβέρνητη. Το κράτος είναι οργανωμένο με τέτοιο τρόπο, ώστε οι τοπικές-περιφερειακές κυβερνήσεις μπορούν να το λειτουργούν απρόσκοπτα, επί χρόνια.  

    Προφανώς η έλλειψη κεντρικής κυβέρνησης, που μεταφράζεται σε πλήρη στάση εργασιών σε νομοθέτηση, μεταρρυθμίσεις κ.λπ., επιφέρει μεγάλα δεινά σε μακροχρόνιο ορίζοντα. Ειδικά στην παρούσα συγκυρία, όπου οι μεταρρυθμίσεις είναι κάτι περισσότερο από κρίσιμες για το μέλλον της χώρας, μια σημαντική χρονική περίοδος χωρίς ισχυρή κυβέρνηση, θα επιφέρει μεγάλα κόστη σε απώτερους χρόνους. 

    Όταν όμως συζητάμε για μερικές εβδομάδες, που ούτως ή άλλως είναι απαραίτητες για τον σχηματισμό μιας βιώσιμης κυβέρνησης συνασπισμού, προφανέστατα δεν υπάρχει πρόβλημα. 

    Τα όσα τρομολαγνικά ακούγονται περί μακράς περιόδου ακυβερνησίας, ασυνεννοησία μεταξύ των μελλοντικών κυβερνητικών εταίρων κ.λπ. δεν ισχύουν. Όπως δεν ισχύουν και όσα λέγονται ότι ο νεοεκλεγής ακροδεξιός συνασπισμός θα οδηγήσει την χώρα εκτός ευρώ και Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι θα μετατρέψουν την Ιταλία από μέλος του ΝΑΤΟ σε σύμμαχο της Ρωσίας κ.λπ. 

    Είναι σαφές ότι η ευκαιρία για την εκλογή της Μελόνι και του υπόλοιπου τσίρκου, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε εξωθεσμικές παρεμβάσεις (για να το πούμε κομψά) που… έπεισαν τον καθηγητή Giuseppe Conte του M5S (Movimento Cinque Stelle – Κίνημα Πέντε Αστέρων) να ρίξει την κυβέρνηση Draghi και να διχοτομήσει το κόμμα του. Ο μεγάλος Ιταλός τραπεζίτης αποδείχθηκε δεινότατος και ανυπέρβλητος αντίπαλος για τον δικτάτορα Πούτιν ως πρωθυπουργός, οπότε κάποιοι επεδίωξαν και πέτυχαν την απομάκρυνσή του. Από του σημείου αυτού όμως, μέχρι να θεωρείται πως η διάδοχος του θα στείλει την χώρα στην αγκαλιά της Μόσχας, υπάρχει αχανής απόσταση. Μια απόσταση που δεν γίνεται καλυφθεί από κανένα άλμα, λογικό ή παράλογο! 

    Η Giorgia Meloni μπορεί να είναι "παλαβή" και ακραία εθνικίστρια, ο Matteo Salvini να θαυμάζει τον Ρώσο δικτάτορα και ο Silvio Berlusconi να έχει ραμολίρει, κανείς όμως δεν είναι τόσο χαζός, ούτως ώστε να διακινδυνέψει την απώλεια των €197 δις που έχει λαμβάνειν η χώρα από το Ταμείο Ανάκαμψης. Ούτε κανείς τους τα έχει χάσει τόσο, ώστε να προσπαθήσει να αντιπαρατεθεί με το (περίπου) 70% των Ιταλών που επιθυμούν την παραμονή στην Ενωμένη Ευρώπη και το ευρώ, διαχρονικά. Η νεότερη Ιταλική Ιστορία είναι γεμάτη από κυβερνήσεις που έπεσαν μέσα σε ώρες, επειδή δεν έλαβαν υπόψη τους την λαϊκή επιθυμία. Η ακροδεξιά κυβέρνηση που βρίσκεται υπό σχηματισμό, δεν μπορεί ν’ αποτελέσει εξαίρεση, πιστέψτε με! 

    Όμοια, δεν πρέπει να υπάρχει κανείς λόγος ανησυχίας πως θα ακολουθηθούν παράλογες οικονομικά, πολιτικές. Σίγουρα η οικονομική πολιτική που θα δούμε, θα είναι ανορθόδοξη και θα δημιουργήσει προβλήματα, αλλά όχι τόσο μεγάλα, ώστε να βυθιστεί το καράβι. Παραείναι μεγάλο, για ν’ αφεθεί στην τύχη του, έρμαιο αποφάσεων που δεν θα στηρίζονται σε γερά λογικά θεμέλια.

    Η Ιταλία θα ταλαιπωρηθεί και, σε συνδυασμό με άλλες ακροδεξιές κυβερνήσεις, θα ταλαιπωρήσει. Οι αναταράξεις σίγουρα θα επηρεάσουν την Ευρώπη και άρα την Ελλάδα. Το μόνο όμως που μπορεί να γίνει γι’ αυτό στην Αθήνα, είναι να διορθωθούν ακόμη περισσότερο τα του Ελληνικού οίκου, και να αφεθούν οι Ιταλοί στην ησυχία τους να κουμαντάρουν τα του δικού τους. Ότι άλλο είναι περιττό και πηγάζει από υστεροβουλία και κακές προθέσεις… 

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ