Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 07-Ιουλ-2022 00:01

    Αχρείαστο και υπερβολικά μεγάλο ρίσκο!

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Από την ημέρα που η χρήση μάσκας έπαψε να είναι υποχρεωτική στους κλειστούς χώρους, η πανδημία κερδίζει συνεχώς έδαφος και εξαπλώνεται ταχύτατα. Τα δεκάδες χιλιάδες κρούσματα ημερησίως έγιναν και πάλι κάτι το συνηθισμένο, ενώ οι νεκροί συνεχίζουν να αριθμούν περισσότερους από 10 ανά εικοσιτετράωρο.

    Σε πολλούς, αυτός ο αριθμός θανάτων μοιάζει μικρός και όχι ιδιαίτερα σημαντικός. Πράγματι, εάν τον συγκρίνουμε με τους αριθμούς που βιώσαμε τον χειμώνα, φαντάζει μικρός! Αν όμως αναλογιστούμε ότι σημαίνει περισσότερους από 300 νεκρούς κάθε μήνα, δηλαδή όσοι οι κάτοικοι ενός μικρού χωριού, καταλαβαίνει κανείς ότι πρόκειται για ανθρωποθυσία. 

    Μια ανθρωποθυσία που στο μεγαλύτερο όμως μέρος της, είναι περιττή. Μια ανθρωποθυσία που προκαλούν η άγνοια, η κακή ενημέρωση και το πείσμα ενός μέρους του πληθυσμού, που αρνείται να πεισθεί παρά τα εκατομμύρια των νεκρών παγκόσμια. Και η κατάσταση επιδεινώνεται από τους διάφορους επιτήδειους που προσπαθούν να κερδίσουν δημοσιότητα ή/και ψήφους, αραδιάζοντας ότι παραμύθι τους κατέβει στο μυαλό, αρκεί αυτό να εκμηδενίζει τον κίνδυνο από την πανδημία.

    Ευτυχώς, όλες οι πρόσφατες μεταλλάξεις του ιού δείχνουν να έχουν μειωμένη θνησιμότητα και το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των νοσούντων δεν εμφανίζει βαρειά νόσηση, με τη συμπτωματολογία τους να είναι ελαφρότατη. Δεν παύουν όμως, από τα (περίπου) 19,5 εκατομμύρια ενεργών κρουσμάτων που υπάρχουν παγκόσμια σε καθημερινή βάση, τα 38.000 να ασθενούν βαρειά, ενώ στην Ελλάδα το σύνολο των νεκρών έχει πλέον ξεπεράσει τις 30.000!

    Αριθμοί άκρως εντυπωσιακοί και συντριπτικοί, οι οποίοι όμως δεν φαίνεται να επηρεάζουν καθόλου την Ελληνική κοινωνία. Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί κανείς, βλέπει ελάχιστους να φορούν μάσκα! Και από αυτούς τους λίγους, το 80%-90% τη φορά για το θεαθήναι, χωρίς να φροντίζει να είναι πραγματικά προστατευμένο. Συνήθως οι μύτες είναι έξω, η μάσκα έχει γίνει βραχιόλι στο μπράτσο ή έχει τοποθετηθεί κάτω από το πηγούνι! Λες και δεν πρόκειται για προστατευτικό μέσο κατά λοιμώδους νόσου, αλλά για ειδικό αξεσουάρ που κρύβει το… διπλοσάγονο!

    Αυτή η αδιαφορία για τον κίνδυνο, κάποια στιγμή θα πληρωθεί πάρα πολύ ακριβά. Αφενός γιατί όσο περισσότεροι μολύνονται, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να αναπτύξει ο ιός μια νέα μετάλλαξη με πολύ πιο επικίνδυνα για τον άνθρωπο μολυσματικά χαρακτηριστικά, αφετέρου επειδή η συγκεκριμένη ασθένεια έχει υψηλότατο (15%-20%) ποσοστό επιπλοκών μετά τη νόσηση. Επιπλοκών που κτυπούν κύρια όργανα (εγκέφαλο, καρδιά, ήπαρ, νεφρά και όχι μόνο) και αν δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως, μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρότατα προβλήματα, τα οποία μπορεί ν’ αλλάξουν τη ζωή του ασθενή, προς το πολύ χειρότερο.

    Όμως, η σωστή προφύλαξη είναι πλέον και απλή και εύκολη. Μια σωστά φορεμένη μάσκα KN95/FFP2 δεν απαιτεί ούτε ιδιαίτερη γνώση, ούτε ιδιαίτερη προσπάθεια και, μετά τα πρώτα λεπτά, δεν ενοχλεί καθόλου αυτόν που την φορά. Ενώ προστατεύει σχεδόν απόλυτα από σοβαρό ιικό φορτίο και κοστίζει ελάχιστα (οι καλές ξεκινούν από 0,09 ευρώ και με σωστή χρήση μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και περισσότερο από 8 ώρες). 

    Όπως επίσης η διαδικασία της ενισχυτικής δόσης εμβολιασμού είναι πανεύκολη και ταχύτατη. Είναι ζήτημα εάν απαιτείται χρόνος μεγαλύτερος της μισής ώρας. Κι αυτό εάν το εμβολιαστικό κέντρο που θα επιλέξετε, βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση. Κάτι που μόνο εάν υπάρχει ειδικός λόγος θα κάνει κάποιος, μιας και υπάρχουν πολλές δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, σε όλη την Ελλάδα. Σχεδόν κάθε γειτονιά έχει το δικό της.

    Φυσικά, θ’ ακούσετε τα τόσα και τόσα σημεία και τέρατα για τα… τσιπάκια, που σας βάζουν στο αίμα σας με το εμβόλιο και το πώς θα "σας αλλάξουν το DNA", αλλά ευτυχώς δεν ισχύει τίποτε από αυτά. Ο γράφων, ως εξηντάρης έφηβος, έχει από το Πάσχα εμβολιαστεί με την τέταρτη δόση και εξακολουθεί να περπατά στα δύο του πόδια και να συμπεριφέρεται περισσότερο ελεύθερα κι από ό,τι κινούνταν πριν την πανδημία. Γνωρίζει δε κάμποσες χιλιάδες όμοιους του που εξακολουθούν να ανήκουν στο ανθρώπινο είδος, αρκετές εβδομάδες μετά τον τέταρτο εμβολιασμό.

    Για να μην πολυλογώ, όπως τα περισσότερα πράγματα στην ζωή, είναι κι αυτό ζήτημα διαχείρισης ρίσκου. Ποιος ο λόγος να διακινδυνεύει κανείς τη ζωή του, έστω και με τα μικρά ποσοστά θνησιμότητας που σημειώνονται πλέον (λόγω μεταλλάξεων αλλά και εμβολίων) ή με επιπλοκές μετά την ίαση; Για ν’ αποφύγει ένα τσίμπημα στο μπράτσο και το ξόδεμα δέκα λεπτών μπροστά στον καθρέφτη, για να μάθει να φορά σωστά την μάσκα; Αλήθεια, υπάρχει κανείς που πιστεύει πως αξίζει να πάρει ένα τέτοιο ρίσκο;

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr

     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ