Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 21-Ιαν-2022 00:03

    Τζαρτζάρισμα, φάουλ και πέναλτυ!

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Στην ποδοσφαιρική ορολογία υπάρχουν τρεις λέξεις οι οποίες επισημαίνουν παράπτωμα. Στην περίπτωση της πρώτης "αθώο" που δεν επισύρει ποινές, ενώ οι άλλες δύο αποδίδονται μόνο σε ατοπήματα τιμωρούμενα αναλόγως την ακριβή πράξη την πρόθεση κ.λπ. 

    Το φάουλ, που κάποιες φορές διαπράττεται εσκεμμένα, επιφέρει τις ελαφρότερες συγκριτικά ποινές, ενώ το πέναλτι θεωρείται "η εσχάτη των ποινών".

    Στην πολιτική, θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ως "τζαρτζαρίσματα" (η λέξη προέρχεται από το αγγλικό charge, που σημαίνει και "ορμητική επίθεση") τις διάφορες αψιμαχίες που βλέπουμε στο Κοινοβούλιο και τα τηλεοπτικά κανάλια. Σχετικά αθώες ανταλλαγές λέξεων (απόψεις στο 90% των περιπτώσεων δεν τις λες). 

    Θεωρείται όμως φάουλ (η λέξη προέρχεται από το αγγλικό fault που σημαίνει και υπαιτιότητα ή σφάλμα) π.χ. η περίπτωση της πρώην βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ που ισχυρίζεται στη δημόσια τηλεόραση ότι "[τα περί αγωγών αερίου στη ΝΑ Μεσόγειο] είναι εξυπνάδες της ΝΔ! Εγώ ζω στις Αχαρνές το πετρέλαιο τα βυτιοφόρα το φέρνουν στις πολυκατοικίες και το πληρώνουμε στα κοινόχρηστα, δεν έχω δει πουθενά αγωγούς και αέρια! Και στην Ελευσίνα που πήγα χτες, βυτιοφόρα κουβαλούν το πετρέλαιο". Διότι αποκλείεται να είναι τόσο... ανενημέρωτη. Βέβαια, στην περίπτωση που όντως τα πιστεύει, το φάουλ έχει γίνει από τους ψηφοφόρους της.

    Φάουλ οπωσδήποτε χρεώνεται επίσης η κίνηση του κυβερνώντος κόμματος, να βγάλει βίντεο με την κομματική υπογραφή, όπου περηφανευόταν για την αγορά των Rafale (παρεμπιπτόντως, Rafale στα γαλλικά σημαίνει ριπή και η λέξη δεν έχει καμία σχέση με τον… Αρχάγγελο Ραφαήλ)! Αφενός για την "οικειοποίηση" ενός περιουσιακού στοιχείου που ανήκει σε όλους τους φορολογουμένους και αφετέρου διότι, όσο και αν η (σημαντικότατη) αναβάθμιση της ισχύος της χώρας είναι έργο σου, δεν τρίβεις στα μούτρα του αντιπάλου μια εθνική επιτυχία. Τουλάχιστον όχι, όταν ταυτόχρονα δεν χάνεις ευκαιρία να διαλαλήσεις πως επιδιώκεις πλήρη διακομματική συναίνεση. Άσχετα εάν το άλλο μέρος ασχημονεί και προσβάλλει. Είτε πρεσβεύεις κάτι, είτε δεν το πρεσβεύεις. Είτε είσαι διαφορετικός, είτε είσαι ίδιος...

    Φυσικά, στην πολιτική υπάρχουν πολύ χειρότερα! Τα οποία μόνο σαν ολοφάνερα πέναλτι (η λέξη είναι απλή αντιγραφή της αγγλικής penalty=ποινή) μπορεί να τα χαρακτηρίσει κανείς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε θέματα όπως οι αμυντικές συμφωνίες με ΗΠΑ και Γαλλία, η καταψήφιση των αμυντικών δαπανών και η γενικότερη έκφραση θέσεων για την εξωτερική πολιτική οι οποίες προτάσσουν το συμφέρον της χώρας και είναι τόσο φιλελληνικές, ώστε να εξυμνούνται με διθυραμβικά σχόλια στο σύνολο των… Τουρκικών Μέσων Ενημέρωσης! 

    Σε μια κανονική χώρα δεν θα ήταν απλά "πέναλτι". Θα συνοδευόταν από μια ολοκάθαρη κόκκινη κάρτα των ψηφοφόρων και το… ματς θα τελείωνε εκεί. Δυστυχώς όμως, ο Έλληνας ψηφοφόρος της Αριστεράς ενδιαφέρεται μόνο "να μην ξεχάσει τι σημαίνει Δεξιά", χωρίς να δίνει δυάρα για τα ιδανικά και τις αξίες της και στοχεύοντας μόνο στο γέμισμα της (πάντα δεξιάς) τσέπης του. Είτε μέσω διορισμού στο Δημόσιο (κατά προτίμηση αργομισθίας), είτε "κερδίζοντας το σύστημα από μέσα", ξεκοκκαλίζοντας τον κορβανά των φορολογουμένων!

    Με αποτέλεσμα, η χώρα να έχει φτάσει στην πηγή δεκάδες φορές, αλλά νερό να μην έχει πιεί ποτέ. Τουλάχιστον όχι τόσο, ώστε να ξεδιψάσει και να πάψει να κουβαλά την "δίψα την κακιά", στην αιωνιότητα…

    Είθε η, τόσο κρίσιμη δεκαετία του `20, ν’ αποτελέσει την εξαίρεση και η δίψα επιτέλους, να σβηστεί. Για πολλά, πολλά χρόνια! Μακάρι και για πάντα…

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ