Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 08-Νοε-2021 00:03

    Αν...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Όταν ανέλαβε πρωθυπουργός ο Γιώργος Παπανδρέου τον Οκτώβριο του 2009, παρέλαβε μία δημοσιονομική κρίση που είχε ήδη ξεσπάσει. 

    Μπορεί να μην το είχαν αντιληφθεί παρά ελάχιστοι, έμπειροι περί τα οικονομικά, αλλά η ελληνική κρίση χρέους ήταν ήδη εδώ και αναπότρεπτη, από τον Μάιο 2009. Όποιος θυμάται τι ήταν το "Eurogroup της χαρτοπετσέτας", ξέρει. Όποιος δεν θυμάται, ας ρωτήσει την τότε υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας και νυν Πρόεδρο της ΕΚΤ, Christine Lagarde.

    Επιστρέφοντας στο τρίτο μέλος της οικογένειας Παπανδρέου που έγινε πρωθυπουργός μέχρι σήμερα, πολλοί του επιρρίπτουν ευθύνες για το Καστελόριζο, επειδή "έφερε τα Μνημόνια που έφτιαξαν την κρίση" και ένα σωρό άλλες σοφιστείες, που δεν αντέχουν σε κριτική ούτε από... μεθυσμένο. Ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου φέρει τεράστια ευθύνη για την υπερδεκαετή κρίση, αλλά η ευθύνη αυτή δεν σχετίζεται ποσώς με όλα όσα του προσάπτουν.

    Ο κύριος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ (μην γελιέστε, κανείς πρωθυπουργός δεν αποφασίζει χωρίς να υπολογίσει τους υπουργούς και το κόμμα, κανείς μετά το 1993, τουλάχιστον) ευθύνονται διότι ήξεραν τι συνέβαινε, πριν καν στηθούν οι κάλπες. Υπάρχουν οι αναφορές τού ίδιου και πολλών στελεχών, που το αποδεικνύουν. Από το περιβόητο "Λεφτά υπάρχουν", μέχρι τις δηλώσεις μετά από συνάντηση με τον τότε Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, κύριο Γ. Προβόπουλο. 

    Αλλά ακόμη και εάν δεχθεί κάποιος πως ο ΓΑΠ δεν γνώριζε, είναι βέβαιο πως έμαθε μέσα στις πρώτες 5 ημέρες της πρωθυπουργίας του. Εκτός και πιστέψουμε ότι ένας τόσο έμπειρος στην πολιτική άνθρωπος, με πολλαπλές πολυετείς υπουργικές θητείες, δεν ενημερώθηκε για τα δημόσια οικονομικά, αμέσως μόλις εισήλθε στο Μαξίμου! 

    Αυτό θα ξεπερνούσε τα όρια και αυτής της βλακείας! Ειδικά μετά τις συζητήσεις που γίνονταν σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου...

    Ενώ λοιπόν γνώριζε, επέλεξε να μην ακούσει τους πολλούς και εξαιρετικούς ειδικούς που είχε γύρω του, να απολύσει κάποιους από αυτούς (π.χ. τον τότε CEO της Εθνικής Τράπεζας, στον οποίο αυτή οφείλει την ύπαρξή της) και ν’ ακολουθήσει τις συμβουλές της Λούκας Κατσέλη και διαφόρων άλλων. Με αποτέλεσμα να συνεχίσει να μοιράζει λεφτά, να περιφέρεται ανά την Ευρώπη, ζητώντας κατανόηση και λέγοντας σε όποιον δεχόταν να τον ακούσει, πόσο διεφθαρμένη και πόσο ανοργάνωτη χώρα είναι η Ελλάδα! Φυσικά, τα spread με το γερμανικό Bund εκτοξεύτηκαν σε δυσθεώρητα ύψη και το Καστελόριζο αποτέλεσε φυσιολογική συνέπεια.

    Εάν αντίθετα, είχε ακολουθήσει την οδό που υποδείκνυε η οικονομική λογική, είχε επιβάλλει (εξαιρετικά και ακραία) δραστικές περικοπές, χωρίς να υλοποιήσει καμία από τις εξωφρενικές προεκλογικές του υποσχέσεις και είχε επιβάλλει αυστηρούς και μόνιμους κανόνες διοίκησης και διαχείρισης σε ολόκληρη τη χώρα με πρώτο και καλύτερο το ασφαλιστικό σύστημα) αλλά και αμφότερους, δημόσιο και ιδιωτικό τομείς, τότε ούτε Μνημόνια θα είχαν υπογραφεί, ούτε η κρίση θα είχε τόσο μεγάλη διάρκεια.

    Ναι οι περικοπές στις συντάξεις (κυρίως αλλά) και στους μισθούς θα ήταν κυριολεκτικά ισοπεδωτικές, ναι το βιοτικό επίπεδο όλων θα μειωνόταν σημαντικά, ναι η χώρα έπρεπε μέσα σε λίγα χρόνια να διανύσει αποστάσεις που άλλες διήνυσαν σε δεκαετίες, ναι τα ελληνικά ομόλογα (και άρα οι τράπεζες) θα υφίσταντο τρομακτικό "κούρεμα", ναι οι Έλληνες θα έπρεπε να φτωχύνουν σημαντικά και υποστούν πολλά δεινά, πριν ξαναζήσουν περίοδο ευημερίας και προόδου, ναι σε όλα αυτά και πολύ περισσότερα κακά! Μήπως όμως συνέβη τίποτα διαφορετικό, μέσω του δρόμου, που επελέγη; Όχι φυσικά...

    Απλά εάν η τότε κυβέρνηση  είχε κινηθεί άμεσα και ανεξάρτητα από την ΕΕ και το ΔΝΤ, θα είχε επανέλθει η εμπιστοσύνη στη χώρα, θα διέθετε αξιοπιστία, οι αγορές θα την δάνειζαν με λογικά ποσά και όλα θα γίνονταν με απόφασή της. Δεν θα επέβαλε κανείς το οτιδήποτε. Κι όταν έχεις την ελευθερία ν’ αποφασίσεις εσύ τη μοίρα σου, συνήθως κινείσαι πολύ καλύτερα και πολύ πιο αποτελεσματικά, απ’ ό,τι όταν σου το επιβάλλουν τρίτοι...

    Αυτή είναι η ευθύνη του Γιώργου Παπανδρέου και ο βασικός λόγος που το ΠΑΣΟΚ, βρίσκει στην κάλπη τις ψήφους που βρίσκει. Επειδή προτίμησε να αποφύγει την (θεωρητικά) πολιτική πανωλεθρία, υπέστη μία ακόμη μεγαλύτερη. 
    Αυτή είναι η αλήθεια.

    Υπάρχει όμως και κάτι περισσότερο, ένα φταίξιμο, πραγματικά ασυγχώρητο! Με την επιλογή του αυτή ο Παπανδρέου, "ξόδεψε" τη σημαντικότερη ευκαιρία που είχε ποτέ η Ελλάδα, να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέφτη, να τον κοιτάξει στα μάτια και να μάθει ν’ αναγνωρίζει τα λάθη της. Αποτέλεσμα της συγκεκριμένης απώλειας, ήταν η εξαιρετικά μεγαλύτερη του απαραίτητου, διάρκεια της κρίσης. Αλλά όχι το μοναδικό!

    Όταν η φύση και η πηγή ενός προβλήματος δεν γίνονται πλήρως και σε βάθος κατανοητά, είναι βέβαιο ότι αφενός το πρόβλημα δεν θα λυθεί αλλά απλά θα "μπαλωθεί" και αφετέρου ότι είναι καθαρά θέμα χρόνου και μόνο, να επανεμφανισθεί. Να επανεμφανιστεί δριμύτερο, οξύτερο και μεγαλύτερο. Και τις περισσότερες φορές, όχι τόσο αργά, όσο νομίζουν οι... ιθύνοντες!

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ