Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 01-Ιουλ-2021 00:03

    Πολλά χρόνια, πολλές φάσεις, ίδια νοοτροπία!

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Ο χρόνος είναι κάποια στιγμή στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Ο χώρος το πρωθυπουργικό γραφείο στην Βουλή. Ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου συζητά με 2 δυο κορυφαίους κυβερνητικούς παράγοντες, σε πολύ έντονο ύφος. Είναι σφόδρα εκνευρισμένος με κομματικό στέλεχος που διοικεί εμβληματική ΔΕΚΟ και για το οποίο υπάρχουν πληροφορίες ότι "απαλλοτρίωσε" περί το μισό δισεκατομμύριο δραχμές. 

    Η φράση που κάποια στιγμή εκστόμισε ο ιδρυτής του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος, έμελλε να μείνει στην Ιστορία και να χαρακτηρίσει μια ολόκληρη εποχή: "Είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια!". Στα επόμενα χρόνια δεν αποδείχθηκε το παραμικρό για το κομματικό στέλεχος, αλλά η φράση και η νοοτροπία που την ενέπνευσε, κυριάρχησαν στην δημόσια ζωή της χώρας.

    Προχωράμε γοργά στον χρόνο λίγο περισσότερο από μια δεκαετία στον χρόνο και φτάνουμε στις αρχές της νέας χιλιετίας. Ο τόπος είναι το γραφείο κορυφαίου, θρυλικής φήμης και παγκόσμιας εμβέλειας διαχειριστή κεφαλαίων στο Λονδίνο. Τα υπό διαχείριση κεφάλαια στα funds που ελέγχει ο μάνατζερ, αριθμούν πολλές εκατοντάδες δολάρια (τρισεκατομμύρια δραχμές) και η πανέξυπνη αλεπού των παγκόσμιων αγορών έχει τοποθετήσει ένα σημαντικό μέρος από αυτά στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών κατά τα έτη 1996-98. 

    Όμως τώρα πια η ξέφρενη κούρσα των τιμών έχει τελειώσει, το γνωρίζει και έχει αρχίσει να πουλά όσο πιο γρήγορα μπορεί. Ειδικά εκείνη την ημέρα που η Σοφοκλέους είναι στο πράσινο, αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για "ξεφόρτωμα" σε καλύτερες των αρχικών προσδοκιών του, τιμές. Κάθεται μπροστά στο τερματικό Bloomberg, πληκτρολογεί μανιωδώς εντολές πωλήσεων στο proprietary σύστημα διαβίβασης εντολών προς τους brokers που (εκείνη την εποχή) μόνο επενδυτές του μεγέθους του διαθέτουν και ταυτόχρονα συζητά μέσω Internet και ενός software που επιτρέπει την φωνητική επικοινωνία σε Real Time (Paltalk), με δυο συναδέλφους του που βρίσκονται σε άλλες χώρες, ο ένας στην Βέρνη της Ελβετίας και ό άλλος στην Αθήνα, για τις αγορές.

    Ξαφνικά κτυπά το τηλέφωνο του γραφείου του, παρότι έχει ζητήσει από την γραμματέα του, να μην τον ενοχλήσει κανείς. Ενοχλημένος, σηκώνει το ακουστικό και γαβγίζει: 
    -    Τι;
    -    Σας ζητά στο τηλέφωνο ένας Έλληνας υπουργός!

    Μερικά δευτερόλεπτα περνούν και μετά της απαντά:
    -    "Πέρασέ τον" της λέει και πατά το κουμπί της ανοικτής συνομιλίας.
    -  Καλημέρα κύριε Τάδε (και αναφέρει το όνομα Έλληνα υπουργού που θα μπορούσε να έχει κάνει μια διαφορετική καριέρα, ως άκρως επιτυχημένο φωτομοντέλο για οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες και άλλα είδη στοματικής υγιεινής)!
    -   Καλημέρα κύριε Δείνα. Πως είστε; Ελπίζω να σας βρίσκω καλά
    -   Μια χαρά. Πείτε μου τι θέλετε, γιατί είμαι σε συνάντηση και διέκοψα ειδικά για να σας μιλήσω!
    -  Ξέρετε κύριε διαχειριστά, πηγές μου από την αγορά μου λένε ότι τα funds σας πουλούν τις ελληνικές μετοχές σαν να μην υπάρχει αύριο. Αυτό είναι λάθος διότι η Ελληνική οικονομία έχει θαυμάσ…
    -   ΤΙ ΠΡΑΓΜΑ;
    -   Η Ελληνική οικονομία έχει λαμπρό μελ…
    -   "Άντε και…", τον διακόπτει με το γνωστό αγγλοσαξονικό ρήμα που ξεκινά από f, του κλείνει το τηλέφωνο και μονολογεί: 
    "Μα ποιος νομίζει πως είναι ο ηλίθιος; Ποιος του έδωσε το δικαίωμα να μου πει τι θα κάνω με τα λεφτά των πελατών μου;".

    Fast forward στο Λονδίνο του 2014, όπου δύο προοριζόμενοι για υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ (τελικά μόνο ο πρώτος απέκτησε θώκο) καθηγητές Οικονομικών σε Ελληνικά ΑΕΙ, ενημερώνουν μεγάλους διαχειριστές κεφαλαίων, για τους στόχους που θα θέσουν για την οικονομία, όταν αναλάβουν την εξουσία. 

    Η αίθουσα αρχικά είναι γεμάτη και οι διαχειριστές που καταλαμβάνουν τις θέσεις, αντιπροσωπευόμουν επενδυτικά κεφάλαια, συνολικού ύψους μεγαλύτερου των €600 δισεκατομμυρίων. Μετά την εισαγωγική παρουσίαση και τις πρώτες ερωτήσεις, θα αδειάσει σχεδόν εντελώς, ενώ υπήρχε ακόμη άφθονος διαθέσιμος χρόνος για επιπλέον διευκρινήσεις κ.λπ. 

    Αργότερα, ο διαχειριστής ενός από τα μεγαλύτερα funds του πλανήτη που παρακολούθησε ένα μέρος της "παράστασης", θα πει σε εσωτερικό teleconference της εταιρείας: "These are f....ng communists!". "Αυτοί είναι βλαμμένοι (sic) κομμουνιστές!".

    Τέλος, φτάνουμε στο σήμερα, όπου θεωρείται σωστό και πρέπον και πανηγυρίζεται να πληρωθούν από το κράτος ενήλικοι πολίτες, για να πράξουν το καθήκον τους προς την κοινωνία. 

    Αυτά τα τέσσερα περιστατικά, συνέβησαν τα τελευταία σαράντα χρόνια και μοιάζουν ασύνδετα μεταξύ τους και χωρίς ένα ενιαίο νόημα. Στην πραγματικότητα όμως, υπάρχει ένα πράγμα που τα συνδέει άρρηκτα και ακλόνητα. Η νοοτροπία που τα προκάλεσε.

    Η ίδια νοοτροπία που διέπει την Ελληνική κοινωνία εδώ και δεκαετίες, η νοοτροπία που θέλει το κράτος να έχει τα πάντα, να κάνει τα πάντα και να μην δίνει λογαριασμό σε κανέναν για τίποτα. 

    Αν αυτή η νοοτροπία δεν αλλάξει, οτιδήποτε άλλο κι αν μεταρρυθμιστεί, η βελτίωση θα είναι προσωρινή και, τελικά, επιζήμια! Αν δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε… 

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr
    Twitter: Petros Lazos
    Facebook: Peter Lazos

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ