Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 07-Ιουν-2021 00:02

    Γιατί ψοφάν' τα καημένα;

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Σε ένα μήνα θα συμπληρωθούν δύο χρόνια από τις γενικές εκλογές της7ης Ιουλίου 2019 και της αυτοδύναμης επικράτησης της Νέας Δημοκρατίας! 

    Με τη συμπλήρωση αυτού του χρονικού διαστήματος, θα επισημοποιηθεί ένα πολιτικό παράδοξο, πρωτοφανές για την μεταπολιτευτική Ελλάδα, ίσως και για ολόκληρο τον κόσμο: κυβέρνηση εκλεγείσα πριν από δύο χρόνια, όχι μόνο διατηρεί τη διαφορά που ανέδειξαν τότε οι κάλπες αλλά και, σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις, την έχει αυξήσει σημαντικά. 

    Το φαινόμενο προκαλεί ακόμη μεγαλύτερα ερωτηματικά, εάν αναλογιστούμε ότι στο ενδιάμεσο διάστημα η κυβέρνηση χρειάστηκε ν’ αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες με την κρίση του Έβρου, τα προβλήματα με τις τουρκικές έρευνες στο Αιγαίο και την πανδημία. Η λογική υποδεικνύει ότι, αν μη τι άλλο, θα έπρεπε να υποστεί εμφανή φθορά στη δημοτικότητά της. 

    Στην πράξη όμως, η λογική διαψεύδεται και, τόσο συνολικά η κυβέρνηση όσο και ατομικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εμφανίζονται κυρίαρχοι της πολιτικής σκηνής. Αυτή η κυριαρχία βρίσκεται μεν εκτός των ορίων του συνηθισμένου αλλά, ταυτόχρονα, είναι απόλυτα εξηγήσιμη!

    Οι λόγοι που εξηγούν το φαινόμενο, είναι δύο:

    Α. Τα σαφέστατα και εμφανέστατα θετικά αποτελέσματα στις 3 μεγάλες κρίσεις που προαναφέρθηκαν.
    Β. Η εντελώς και  απόλυτα λανθασμένη στρατηγική της αντιπολίτευσης στην άσκηση του κύριου έργου της, του ελέγχου των λαθών της κυβέρνησης.

    Τα εμφανώς θετικά αποτελέσματα της κυβέρνησης, δύσκολα μπορούν ν’ αμφισβητηθούν. Λάθη έγιναν και μάλιστα όχι λίγα, ενώ υπήρξαν περίοδοι όπου η κατάσταση ήταν πράγματι οριακή. Αλλά συνολικά υπήρχε έλεγχος και σωστή διαχείριση, με αποτελέσματα απτά και ορατά.

    Πολλοί θα διαφωνήσουν με την παραπάνω διαπίστωση, αλλά όταν μία κυβέρνηση έχει αποδοχή (αρκετά) μεγαλύτερη του 60%, ανεξάρτητα κομματικής τοποθέτησης των ερωτώμενων στις μετρήσεις, δεν χωρούν αμφιβολίες για την διαχειριστική της ικανότητα. Όποιος δε θεωρεί πως αυτός ο βαθμός αποδοχής διαμορφώνεται επειδή υπάρχουν μέσα μαζικής ενημέρωσης που τοποθετούνται έντονα θετικά για το κυβερνητικό έργο, αφενός δεν γνωρίζει πολλά από επικοινωνία, αφετέρου είναι μακριά νυχτωμένος για την κατάσταση που επικρατεί στη ελληνική κοινωνία.

    Η απόδοση σε όλο αυτό το διάστημα των 23 μηνών έως σήμερα, αλλά και οι προσδοκίες που υπάρχουν λόγω Ταμείου Ανάκαμψης κ.λπ., έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικά θετικό κλίμα για την κυβέρνηση. Τόσο θετικό, που για ν’ αλλάξει θα χρειαστεί να συμβούν "σημεία και τέρατα"! 

    Αλλά ακόμη και σε μια τέτοια περίπτωση, είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι η αξιωματική αντιπολίτευση έχει τις ικανότητες και τη δυνατότητα να τα εκμεταλλευτεί. Γεγονός που μας φέρνει στη δεύτερη αιτία της κυβερνητικής παντοκρατορίας, τη λανθασμένη στρατηγική των άλλων κομμάτων.

    Όσον αφορά τα μικρά κόμματα, εκείνα που προσελκύουν ποσοστά ψηφοφόρων μικρότερα του 10%, τα πράγματα είναι απλά. Αυτή την αντιπολίτευση ξέρουν, αυτήν την αντιπολίτευση ασκούν. Εάν μπορούσαν περισσότερο, θα είχαν ήδη ανεβάσει τα ποσοστά τους! 

    Δεν πρόκειται ούτε για λάθος, ούτε για μεμπτή στάση. Η Δημοκρατία απαιτεί να εκφράζονται όλες οι απόψεις κοινοβουλευτικά και αυτόν τον ρόλο εκπληρώνουν. Από το σημείο αυτό όμως, μέχρι εκείνο που θα τους δώσει την δυνατότητα να (συν)διαμορφώσουν την διακυβέρνηση της χώρας, η απόσταση είναι χαώδης. Κανένα από αυτά δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται τι χρειάζεται για να την καλύψει όμως. Μόνον τον δογματισμό που δείχνουν όλα ανεξαιρέτως να σκεφτεί κανείς, αρκεί. Το πρώτο από όλα τα συστατικά μιας "συνταγής εξουσίας", είναι η πολυσυλλεκτικότητα. Εάν δεν υπάρχει αυτή...

    Κι όταν υπάρχει όμως, η ηγεσία τους κόμματος, οφείλει να την διατηρεί εντός ορίων, με εσωκομματική, ουσιαστική συζήτηση, χωρίς εσωστρέφεια αλλά με αυτοέλεγχο. Εάν δεν ισχύουν αυτές οι προϋποθέσεις, το πράγμα καταλήγει στον… σημερινό ΣΥΡΙΖΑ! 

    Διάφορες φατρίες και φράξιες μάχονται άγρια, προσπαθώντας να πάρουν θέση για την επόμενη ημέρα μετά τον Τσίπρα, την ώρα που αυτός προσπαθεί σκληρά να… αυτοπυροβοληθεί, προσπαθώντας να κερδίσει εκ νέου πολιτικό κεφάλαιο και εκλογές ξανά, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και στρατηγική που το έπραξε στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Λες και η Ελλάδα της εποχής των Μνημονίων, μοιάζει σε τίποτα με αυτήν του 2021! 

    Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πως νέοι άνθρωποι, οι οποίοι είχαν και την ευκαιρία να κυβερνήσουν, οπότε έχουν εμπειρίες και πολιτικό αισθητήριο, προσπαθούν με τακτικές του περασμένου αιώνα και εγωπαθείς συμπεριφορές, να δημιουργήσουν νέο πολιτικό ρεύμα. Πώς είναι δυνατόν; 

    Ούτε οι χειρότεροι μαυρογιαλούροι του περασμένου αιώνα δεν θα διανοούνταν να υποτιμήσουν τόσο την νοημοσύνη του ακροατηρίου τους, αποκαλώντας "αποτυχημένη", "καταστροφική" κ.ο.κ. μια κυβέρνηση με τόσο μεγάλα ποσοστά αποδοχής, ούτε ο πλέον εγωπαθής νάρκισσος δεν θα συνέχιζε π.χ. να μιλά Αγγλικά σε δημόσιες παρουσίες του, εάν είχε γελοιοποιηθεί τόσες φορές όσες ο Αλέξης Τσίπρας στο θέμα! Αυτός όμως συνεχίζει απτόητος να γελοιοποιείται, προσπαθώντας. Φυσικά πλέον προκαλεί μόνο γέλια για τον ίδιο και οίκτο για το κόμμα του. 

    Πώς μπορεί με αυτήν τη στάση να προσελκύσει μεγαλύτερα μερίδια στη μεσαία τάξη, την τόσο κρίσιμη για το εκλογικό αποτέλεσμα; Πώς θα πείσει ότι κατάλαβε τα λάθη του και έχει στόχο να τα διορθώσει, όταν συμπεριφέρεται με τον τρόπο ακριβώς με τον οποίο τα διέπραξε; Πως είναι ποτέ δυνατόν να περιμένει ότι θα προσελκύσει ακροατήριο από τον χώρο της κεντροαριστεράς, κάνοντας ένα βήμα προς εκείνη την κατεύθυνση και δύο πίσω στο "γήπεδο" της ριζοσπαστικής αριστεράς;

    Μόνο αυτός ξέρει! Ή, σωστότερα, ούτε ξέρει, ούτε έχει καμία διάθεση να μάθει! Γιατί δεν θέλει!  

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
    Twitter: Petros Lazos
    Facebook: Peter Lazos
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ