Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 04-Ιουν-2021 00:02

    Αγαπητέ Mario! Αγαπητέ Wolfgang!

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Όταν σε έλκουν τα οικονομικά θέματα και συναντάς ένα άρθρο το οποίο ξεκινά με πασίγνωστη ρήση του μεγάλου John Maynard Keynes, νιώθεις υποχρέωση να το διαβάσεις. Μόλις όμως αντιληφθείς ότι συγγραφέας του συγκεκριμένου άρθρου είναι ο Wolfgang Schäuble σταματάς πρώτα, ώστε να μπορέσεις να ξεπεράσεις το οικονομικοπολιτισμικό (sic) shock. 

    Βλέπετε, για ένα economics nerd, το φαινόμενο να παραθέτει ο Σόιμπλε των Μνημονίων, τσιτάτο του βασιλιά της "ανάπτυξης με δανεικό δημόσιο χρήμα" Κέινς μπορεί να εμφανιστεί μόνο με φαντασιακές καταστάσεις. 

    Για παράδειγμα με ένα σκηνικό όπου ο Βλαντιμίρ Πούτιν εξηγεί δημόσια στον Τζο Μπάιντεν τον τρόπο με τον οποίο τα F-35 μπορούν να διαπεράσουν τη ρωσική αντιαεροπορική άμυνα, παραμένοντας αλώβητα! Ή με ένα άλλο, στο οποίο ο πρόεδρος της Ρεάλ εξηγεί στον ομόλογό του της Μπαρτσελόνα, τον τρόπο με τον οποίο μπορούν οι Καταλανοί, όχι μόνο να κερδίσουν όλους τους αγώνες τους με τους Μαδριλένους αλλά και το πρωτάθλημα και το Τσάμπιονς Λιγκ για καμιά δεκαριά χρόνια συνέχεια! 

    Τρελά πράγματα, που δεν γίνονται στην πραγματικότητα! Απλά δεν γίνονται! Αυτής της τάξης είναι η χαοτική διαφορά που υπάρχει μεταξύ της οικονομικής σκέψης που εκφράζει για δεκαετίες τώρα ο πρόεδρος της Bundestag με τη σχολή που δημιούργησε ο Βρετανός εμπνευστής της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Συμφωνίας του Bretton Woods!

    Παρ’ όλα αυτά, το άρθρο είναι πραγματικό, δημοσιεύτηκε στο site των Financial Times το απόγευμα της Τετάρτης και ξεσήκωσε σάλο στους οικονομικούς κύκλους. Φέρει δε την υπογραφή του Schäuble και συνοδεύεται από φωτογραφία του Keynes!  O tempora, o mores!

    Το περιεχόμενο του άρθρου, όμως, είναι άλλη υπόθεση. Ξεκινά από το μοναδικό κοινό σημείο των δύο σχολών δημοσιονομικής πολιτικής: τόσο το χρέος, όσο και ο δανεισμός οφείλουν να υλοποιούνται με μέτρο και να έχουν όρια! Αλλά με αυτήν την κοινή συνισταμένη σαν αφετηρία, ο κάποτε καθημερινός εφιάλτης των Ελλήνων υπουργών Οικονομικών για περισσότερα από οκτώ χρόνια, προχωρά για να εξηγήσει ότι ο υπερδανεισμός και το σπάταλο μοίρασμα δημοσίου χρήματος ήταν κάτι περισσότερο από απαραίτητα για να διατηρηθούν η ομαλότητα και η κοινωνική συνοχή, στη διάρκεια της πανδημίας. Καθώς όμως πλησιάζουμε στο τέλος της, θεωρεί πως οι κυβερνήσεις οφείλουν να λάβουν τα μέτρα τους για την αποπληρωμή των χρεών.

    Συνεχίζει περιγράφοντας τα προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν στην ανταγωνιστικότητα της Ευρωζώνης από το υπερβολικό χρέος, κάνοντας μάλιστα ειδική και στοχευμένη αναφορά σε συζητήσεις του "περί του ηθικού αυτού κινδύνου" με τον Mario Draghi, την εποχή που ήταν Πρόεδρος της ΕΚΤ. Για να εκφράσει κατόπιν "την βεβαιότητα" που έχει ο ίδιος για τις πολιτικές που θα εφαρμόσει ο νυν Ιταλός πρωθυπουργός. Με δεδομένη την, εδώ και πολλά χρόνια, τεταμένη (για να το πούμε ευγενικά) σχέση των δύο ανδρών, το λες και έμμεση απειλή. Η απάντηση του Super Mario αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον...

    Ο νυν πρόεδρος του Γερμανικού Κοινοβουλίου τελειώνει την τοποθέτησή του προτείνοντας ως λύση του προβλήματος την θέσπιση ειδικών κρατικών ταμείων για την εξόφληση του χρέους, κεντρικά από τις Βρυξέλλες. Μια πρακτική που έχει ακολουθηθεί στο παρελθόν από χώρες με υψηλό δημόσιο χρέος, άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε όχι.

    Το άρθρο του Wolfgang Schäuble αν και εμπεριέχει αρκετές οικονομικές... παρερμηνείες,  οπωσδήποτε χρήζει προσεκτικής και πολλαπλής ανάγνωσης. Δεν πρόκειται για κανέναν μαϊντανό των μέσων μαζικής ενημέρωσης, που δεν χάνει ευκαιρία να γράψει-πει την παρόλα του. Οι κινήσεις του ήταν πάντα μελετημένες και η συγκεκριμένη έχει πολλές και διαφορετικές αναγνώσεις. 

    Μία από αυτές θα μπορούσε να αποτελεί ένα πρώτο, πονηρό και ανιχνευτικό, βήμα για ξεκίνημα της συζήτησης περί ευρείας διαγραφής χρεών. Έτσι κι αλλιώς, αν και επιφανειακά δεν δείχνει ν’ αλλάζει απόψεις, η παμπόνηρη αλεπού της ευρωπαϊκής πολιτικής, αποδέχεται ανοικτά ότι συμφωνεί με όλες τις δράσεις που ανέλαβαν οι κυβερνήσεις για να στηρίξουν την ευρωπαϊκή οικονομία ενώ ταυτόχρονα παραδέχεται την ύπαρξη υπερβολικού χρέους στην Ευρωζώνη. Η σκέψη αυτών των δύο παραδοχών και μόνο, αρκεί για ν’ αντιληφθούμε ότι το άρθρο κρύβει πολύ περισσότερες στοχεύσεις από ένα απλό καμπανάκι κινδύνου. 

    Οι επόμενοι μήνες, αναμένονται εξαιρετικά ενδιαφέροντες. Ειδικά εκείνοι μετά την αποχώρηση της Άγκελα Μέρκελ τον Σεπτέμβριο, οπότε και τα πράγματα θα γίνουν πολύ πιο... καυτά!

    Προσπαθήστε π.χ. να φανταστείτε τη Γερμανία με κυβέρνηση Πρασίνων  και Κεντροαριστεράς, σε μια Ευρωζώνη με γενικευμένο πρόβλημα ανταγωνιστικότητας, λόγω χρέους...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
    Twitter: Petros Lazos
    Facebook: Peter Lazos
    Τίποτα από τα ανωτέρω, δεν αποτελεί προτροπή ή σύσταση για αγορά, πώληση ή οποιαδήποτε πράξη ή συμμετοχή σε πράξεις επί μετοχών, ομολόγων και λοιπών χρηματοοικονομικών προϊόντων και υπηρεσιών.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ