Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 13-Μαϊ-2021 00:03

    Θεωρία, πράξη, αποτέλεσμα!

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Το φρικιαστικό έγκλημα στα Γλυκά Νερά, αναστάτωσε την κοινωνία και προκάλεσε μεγάλο σάλο, αναφορικά με την ασφάλεια των πολιτών. Σίγουρα όχι άδικα ή αναίτια.

    Η χρήσιμη συζήτηση που αναπόφευκτα ξεκίνησε, έφερε επίσης στο προσκήνιο ένα πολύ βασικό στοιχείο της πραγματικότητας. Μια αλήθεια την οποία όλοι γνωρίζουμε αλλά που οι περισσότεροι, παρασυρμένοι από την καθημερινότητα, ξεχνάμε: η θεωρία από την πράξη, διαφέρει πολύ. Ίσως και όσο διαφέρει η ημέρα από τη νύχτα...

    Όπως συνηθίζεται με τα θέματα που προσελκύουν μεγάλο ενδιαφέρον από το κοινό, μερικοί ειδικοί και αμέτρητοι "ειδικοί", περιδιαβαίνουν συνεχώς τα media (social και συμβατικά) διατυπώνοντας απόψεις. Οι οποίες όμως, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας. Υπάρχουν μόνο κατά το θεωρητικό μέρος, μόνο στα βιβλία...

    Χαρακτηριστικό παράδειγμα η άποψη που θέλει την οπλοφορία και την οπλοχρησία για αυτοάμυνα, να επιτρέπονται χωρίς περιορισμούς. Κάτι που δεν συμβαίνει ούτε καν στις, τόσο "προηγμένες" στο ζήτημα, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (όπου η οπλοφορία και η αυτοάμυνα είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα). Τα προβλήματα που παρουσιάζει αυτή η θέση είναι τόσα πολλά που καταλήγουν αξεπέραστα. Οι στατιστικές δείχνουν ξεκάθαρα ότι, αυτού του τύπου τα μέτρα, δεν περιορίζουν αλλά αντίθετα αυξάνουν την εγκληματικότητα. Όπως επίσης ότι η ευρέως διαδεδομένη κατοχή όπλων αυξάνει τα εγκλήματα πάθους και τα σχετικά ατυχήματα. Παράλογο κατά κάποιους αλλά απολύτως πραγματικό...

    Επιπλέον είναι αδύνατον σε σύγχρονη δυτική δημοκρατία να υπάρξει τραυματισμός ή θάνατος από όπλο (εσκεμμένα ή μη) και να μην διερευνηθεί διεξοδικά, από τη Δικαιοσύνη. Διερεύνηση από τη Δικαιοσύνη όμως, σημαίνει αναπόφευκτα ταλαιπωρία για το θύμα που υποχρεώθηκε να γίνει θύτης. Σε άλλη χώρα θα είναι μικρή και σε άλλη μεγάλη, αλλά θα υπάρξει ταλαιπωρία αισθητή σε κάθε περίπτωση. Για να μην εξετάσουμε την περίπτωση ν’ αποδειχθεί ο κακοποιός "καλύτερος με το σιδερικό"...

    Παρ’ όλα αυτά, (εξαιρετικά) πολλοί "ειδικοί" αλλά και ειδικοί προβάλλουν αυτή την πρόταση, ως λύση. Φυσικά επειδή στην θεωρία η οπλοφορία και η οπλοχρησία μοιάζουν απλές κι εύκολες αποφάσεις, αλλά στην πράξη αποτελούν εξαιρετικά δύσκολα, αν όχι αδύνατα, βήματα για τους περισσότερους.

    Αντίστοιχη περίπτωση, "σύγκρουσης" της θεωρίας με την πραγματικότητα βιώσαμε και δυο-τρεις ημέρες νωρίτερα. Όταν ο επικεφαλής του οικονομικού γραφείου του πρωθυπουργού Δρ. Αλέξης Πατέλης, "τόλμησε" να πει κάτι που όποιος έχει εξετάσει βιογραφικά και προσλάβει περισσότερους από 2-3 συνεργάτες στην καριέρα του, γνωρίζει πολύ καλά: τα διδακτορικά πτυχία δεν έχουν ιδιαίτερη χρησιμότητα στην πραγματική οικονομία, ούτε αντιπροσωπεύουν κάποιο σημαντικό πλεονέκτημα στον στίβο της επαγγελματικής επιτυχίας. Το εξέφρασε βέβαια με λάθος τρόπο, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα. Στην βάση του, αυτό που είπε είναι σωστό κατά το μεγαλύτερο μέρος, τουλάχιστον.

    Ένα διδακτορικό πτυχίο αποτελεί σημαντικότατο προσόν και φέρει εξαιρετική προστιθέμενη αξία για κάποιον που στοχεύει σε μία επιτυχημένη ακαδημαϊκή ή/και ερευνητική καριέρα. Αλλά η ουσιαστική αξία στην καθημερινή πρακτική οποιουδήποτε επαγγελματικού τομέα, είναι πολύ μικρή. Απλούστατα διότι το αντικείμενο ενός διδακτορικού αφορά πάντα ένα πολύ μικρό μέρος κάποιου κομματιού, ενός τομέα μιας συγκεκριμένης επιστήμης. Ένα διδακτορικό αποτελεί την απόλυτη εξειδίκευση. Πολύ σπάνια θα υπάρξει θέση εργασίας τόσο εξειδικευμένη που να καλύπτονται σωστά και αποτελεσματικά οι ανάγκες της, μόνο από ένα τόσο μικρό κομμάτι γνώσεων. 

    Αυτή είναι μία πραγματικότητα που γνωρίζουν καλά οι άνθρωποι της αγοράς, της πρακτικής, του αποτελέσματος. Κάτι που δεν ισχύει με όλους εκείνους που έχουν την εντύπωση πως ένα πτυχίο, εξασφαλίζει 100% επιτυχία. Αυτά όμως, συμβαίνουν μόνο στο Ελληνικό Δημόσιο. Πουθενά αλλού!

    Άλλη μία κλασική περίπτωση ακραίας και μεγάλης διαφοροποίησης μεταξύ θεωρίας και πράξης, ακόμη ένα φαινόμενο κατά το οποίο η θεωρούμενη ως λογική σκέψη, μόνο σε λογικό αποτέλεσμα δεν οδηγεί.

    Ένα φαινόμενο που ούτε καινούργιο, ούτε σπάνιο είναι. Και το οποίο ενίοτε δημιουργεί τεράστια προβλήματα στη χώρα. Δεν πρέπει να υπάρχουν πολλοί που έχουν ξεχάσει τα όσα λέγονταν ως θεωρίες το διάστημα 2020-2015 (παρεμπιπτόντως ένα από εκείνους που τα υποστήριζαν, ο συμπαθής Euclid, κάτοχος διδακτορικού είναι και μάλιστα από ένα κορυφαίο πανεπιστήμιο). Όλοι γνωρίζουμε που οδήγησαν όταν έγινε η προσπάθεια να εφαρμοστούν στην πράξη και όλοι θα πληρώσουμε το κόστος...

    Μήπως έφτασε η ώρα λοιπόν, να ψάχνονται από όλους τα θέματα λίγο περισσότερο; Πριν δημιουργηθούν περισσότερα προβλήματα από εκείνα που προσπαθούμε να λύσουμε; 

    Πέτρος Λάζος

    petros.lazos@capital.gr 
    Twitter: Petros Lazos
    Facebook: Peter Lazos

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ