Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 01-Απρ-2021 00:01

    Ποιος έχασε τη σοβαρότητα για να την βρουν αυτοί;

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Προχθές το Facebook επέβαλε αποκλεισμό 30 ημερών στη χρήση της υπηρεσίας, στη γνωστή και μη εξαιρετέα Έλενα Ακρίτα. Διότι, για πολλοστή φορά, έγραψε ανάρτηση-σχόλιο με σκαιότατους και υβριστικότατους χαρακτηρισμούς, προς άλλον χρήστη (ναι η στήλη γνωρίζει το σχόλιο, όχι δεν θα το αναπαράγει, διότι εμπίπτει στον νόμο περί Τύπου αλλά όχι μόνο). 

    Οποιοσδήποτε έχει ρίξει μια απλή ματιά στους όρους χρήσης του κοινωνικού μέσου, αδυνατεί να βρει το παραμικρό σημείο διαφωνίας με την απόφαση. Η κυρία Ακρίτα έχει επανειλημμένα κάνει δημόσια σχόλια (βάσει στρατηγικής;), χρησιμοποιώντας βαρείς χαρακτηρισμούς και έχει υποστεί όσα προβλέπονται από τον κανονισμό λειτουργίας του μέσου. Η "ποινή" αποκλεισμού των 30 ημερών, είναι το τελευταίο "βήμα", πριν την οριστική διαγραφή. Πρόκειται για ολοκάθαρη περίπτωση, φανερή στον καθένα.

    Εκτός από ορισμένους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ. Μεταξύ αυτών και τον πρώην υπουργό Οικονομικών της Πρώτης Φοράς Αριστερά, Ευκλείδη Τσακαλώτο. Ο οποίος έγραψε προχθές στην σελίδα του:
    "Υπάρχει κάποιος υπεύθυνος στη κυβέρνηση;
    Μετά τα γεγονότα λογοκρισίας στο Facebook -η οποία κάθε μέρα γίνεται όλο και εντονότερη-  κατέθεσα μαζί με άλλους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σχετική ερώτηση στη Βουλή.  Ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης κ. Πιερρακάκης δήλωσε αναρμόδιος. 
    Ρωτάω λοιπόν:
    Ποιος είναι αρμόδιος;  Είναι ζητήματα δημοκρατίας αυτά; Ενδιαφέρεται η κυβέρνηση για τη δημοκρατία;
    Υπονοεί η κυβέρνηση ότι μια ιδιωτική εταιρία μπορεί να αποφασίζει μόνη της χωρίς κανένα πλαίσιο ελέγχου της πολιτείας ποιες απόψεις θα αναπαράγονται στη δημόσια σφαίρα και ποιες όχι;  
    Υπονοεί ότι ζωτικά στοιχεία της δημοκρατίας όπως η ελευθερία του λόγου έχουν αφεθεί σε ιδιωτικές εταιρίες και ότι δεν είναι αρμόδιος κανένας απολύτως να τις ελέγξει; 
    Υπονοεί ότι οι εγχώριοι υπεργολάβοι των εταιριών αυτών θα αποφασίζουν εν λευκώ για την ενημέρωση των πολιτών;
    Ότι δεν χρειάζεται κανένα θεσμικό πλαίσιο όπως υπάρχει για παράδειγμα το ΕΣΡ για τις δημόσιες συχνότητες; Δεν χρειάζεται καμία δημόσια αρχή στην οποία μπορεί να προσφύγει ο πολίτης όταν θίγονται τα δικαιώματα του; 
    Η κυβέρνηση μας αφήνει να καταλάβουμε ότι επικροτεί δια της απραξίας τις πρακτικές αυτές.  Ότι επικροτεί τη λογοκρισία, και τον απόλυτο έλεγχο της ενημέρωσης. 
    Αν ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να βρει έναν επιτελικό άριστο που να αναλάβει αυτές τις αρμοδιότητες τότε παραδέχεται ότι και σε αυτό το ζήτημα είναι εξαιρετικά λίγος."

    Αυτά, επαναλαμβάνω, τα γράφει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, απόφοιτος και κάτοχος διδακτορικού της Οξφόρδης, ενός εκ των κορυφαίων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του πλανήτη, με πολύχρονη εμπειρία διαμονής στο εξωτερικό. 

    Πρόκειται για άτομο το οποίο  γνωρίζει καλύτερα από τους περισσότερους πως λειτουργεί το Internet, μιας και στον βρετανό πρόγονο του, το Joined Academic Network – janet.uk που ξεκίνησε το 1985, συμμετείχε και η Οξφόρδη, την εποχή που φοιτούσε εκεί. Όπως επίσης, ως πρώην υπουργός Οικονομικών χώρας της Ευρωζώνης, ξέρει πολύ καλά τον τρόπο με τον οποίο οι πολυεθνικές τεχνολογικών υπηρεσιών φροντίζουν να διατηρούν τις έδρες τους σε περιοχές του πλανήτη που επιτρέπουν την εφαρμογή των όρων χρήσης που αυτές θέλουν να διατηρούν και ότι η εφαρμογή αυτών των όρων είναι απολύτως δημοκρατική και νόμιμη. Αφού η υπηρεσία είναι ιδιωτική, δεν υποχρεώνει κανένα να την χρησιμοποιήσει δια της βίας, δεν αποτελεί μονοπώλιο ή ολιγοπώλιο (υπάρχουν δεκάδες social media, δεκάδων μορφών) και παρέχεται εντελώς δωρεάν, με μοναδική "υποχρέωση" του χρήστη την εμφάνιση διαφημίσεων και προωθητικών ενεργειών marketing.

    Με δυο λόγια, ο συμπαθής Euclid είναι ένα άτομο που, εκ των συνθηκών, οφείλει να γνωρίζει άριστα ότι ο μοναδικός τρόπος να περιορίσει κανείς τη δυνατότητα των πολυεθνικών αυτών να επιβάλουν συγκεκριμένες παραμέτρους για τη χρήση της υπηρεσίας που προσφέρουν στους χρήστες τους, είναι η προσφυγή σε μεθόδους Κίνας, Τουρκίας, Κούβας ή… Βορείου Κορέας! Σε περιβάλλον αστικής δημοκρατίας, είναι αδύνατον!

    Παρ’ όλα αυτά, προσπάθησε να μας πείσει ότι η νυν κυβέρνηση θα έπρεπε να επιβάλλει περιορισμούς και κανόνες που δεν δοκίμασε καν να επιβάλλει η προηγούμενη στην οποία συμμετείχε ο ίδιος! "Εμείς δεν το κάναμε, αλλά εσείς έπρεπε να το έχετε κάνει"!

    Ειλικρινά δεν θυμάμαι να έχω ξαναδιαβάσει στην Ελλάδα, είτε από Συριζαίο, είτε άλλον πολιτικό, ένα κείμενο τόσο "αυταπατημένο" και ταυτόχρονα τόσο απολυταρχικό, τόσο "πάρε κόσμε σανό σοσιαλιστικό", όσο το συγκεκριμένο. Και μάλιστα  γραμμένο από κάποιον ο οποίος κατά τεκμήριο θεωρείται ευρέως ως ένας από τους "σοβαρούς" του ΣΥΡΙΖΑ. 

    Όπως κάποτε ο "αντιπρόεδρος" Γιάννης Δραγασάκης, όπως ο "ξέχασα να σημειώσω μερικά ακίνητα" Γιώργος Σταθάκης, όπως ο εξάδελφος του Αλέξη Τσίπρα Γιώργος, για του οποίου την σοβαρότητα αμφέβαλε χθες σε κείμενό του ο Μανόλης Καψής, όπως κάμποσα άλλα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα οποία κατά καιρούς έχουν "ενδυθεί" τον μανδύα της σοβαρότητας, χωρίς να τον δικαιούνται στο ελάχιστο.

    Ειλικρινά, με όσα έχουμε ζήσει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια από τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο,  είναι πολύ δύσκολο να καταλάβει κανείς τι σκεφτόταν όποιος απέδωσε πρώτος την ιδιότητα του "σοβαρού" σε κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ! Και, παρ’ ό,τι έχω υποπέσει στο ίδιο λάθος και ο ίδιος, θεωρώ πως ήρθε η ώρα να το παραδεχθούμε:

    ΣΥΡΙΖΑ και σοβαρότητα, είναι δύο έννοιες απολύτως ασύμβατες μεταξύ τους! 

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
    Twitter: Petros Lazos
    Facebook: Peter Lazos
     

     
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ