Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 26-Μαρ-2021 00:03

    Η κατάρα της Διχόνοιας...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Η Ελλάδα γιόρτασε τα 200 χρόνια της ως ανεξάρτητο κράτος. Σ’ αυτά τα διακόσια χρόνια, το συνονθύλευμα των ραγιάδων Τούρκων, των κοτζαμπάσηδων και των "ανυπότακτων" κλεφτών και αρματολών, έχει μετατραπεί σε μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή Δημοκρατία!

    Η ουσιαστική ανεξαρτησία ήρθε αρκετά χρόνια αργότερα (Πρωτόκολλο Πετρούπολης, 1826, Συνθήκη Λονδίνου 1827, Πρωτόκολλο Λονδίνου 1830) αλλά, το πρώτο και σημαντικότερο βήμα, οι σπίθες που άναψαν την μεγάλη φωτιά, έγιναν όντως ανάμεσα στα μέσα και το τέλος του Μαρτίου 1821!

    Από τότε πάντως, κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι. Οι υπήκοοι των Οθωμανικών βιλαετιών και οι κολίγοι των Τούρκικων και των Αρβανίτικων τσιφλικιών που ξεσηκώθηκαν, είναι πια Ευρωπαίοι πολίτες. Ευρωπαίοι πολίτες που έχουν κάθε λόγο να κοιτούν το μέλλον με καθαρό μυαλό και μπόλικη αισιοδοξία, πολίτες που έχουν κερδίσει το δικαίωμα να περιμένουν ένα καλύτερο αύριο και να πιστεύουν σ’ αυτό.  

    Σίγουρα δύσκολα μπορεί κάποιος βάσιμα να ισχυριστεί πως όλα είναι καλά, ότι τα πάντα λειτουργούν άψογα κι ότι η χώρα δεν χρειάζεται πολλές αλλαγές και παρεμβάσεις. Κάθε λογικός γνώστης της κατάστασης στην Ελλάδα, γνωρίζει πως υπάρχουν σοβαρά προβλήματα που αναζητούν λύσεις και καυτά ζητήματα που απαιτούν απαντήσεις. 

    Αλλά όταν μια χώρα στέκεται όρθια μέσα σε μια παγκόσμια λαίλαπα όπως η πανδημία της CoViD-19, σίγουρα αδύναμη δεν μπορείς να την θεωρήσεις. Πολύ δε περισσότερο όταν σκεφτούμε πως η πανδημία αυτή, για την Ελλάδα παρουσιάστηκε σχεδόν αμέσως μετά από την μεγαλύτερη (σε απόλυτους αριθμούς) οικονομική κρίση που γνώρισε ποτέ χώρα του πλανήτη. Οικονομική κρίση τέτοιας έντασης, εμβέλειας και εύρους που ορισμένες άλλες χώρες, όταν βρέθηκαν στην αντίστοιχη θέση, όχι μόνο δεν κατόρθωσαν να την αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά αλλά παλεύουν ακόμη και σήμερα, να την ξεπεράσουν (π.χ. Αργεντινή).

    Άσχετα λοιπόν από τις όποιες αδυναμίες της, η χώρα που έγραφε τις πρώτες σελίδες στο βιβλίο της σύγχρονης ιστορίας της τον Μάρτιο του 1821, είναι μια χώρα που έχει αποδείξει ότι δίκαια κατέχει μια θέση στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, μια χώρα που έχει πληρώσει τα λάθη της και που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.

    Για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο όμως, χρειάστηκε στην διάρκεια των διακοσίων χρόνων που πέρασαν, να ξοδέψει πολύ κόπο, πολύ πόνο και ακόμη περισσότερο αίμα. Αίμα που πολλές φορές δεν ήταν εχθρικό! Δεν ήταν του αντιπάλου αλλά του φίλου, του αδερφού. Αίμα αδερφικό, που κάποιοι επέλεξαν να χύσουν, από την πρώτη στιγμή!

    Αγγλόφιλοι εναντίον Γαλλόφιλων και αυτοί, μαζί και χώρια εναντίον των Ρωσόφιλων! Νησιώτες μπουρλοτιέρηδες, λάβροι κατά στεριανών καπεταναίων και πάει λέγοντας! Αργότερα, οι Βενιζελικοί ήταν απέναντι στους  Βασιλικούς, οι Αριστεροί έσφαζαν Δεξιούς και τανάπαλι!  Τις πιο πολλές φορές για ξένα συμφέροντα και κάθετα αντίθετα στο συμφέρον της χώρας τους! Συνέχεια καυγάδες, διαμάχες κι έριδες! Τόσοι πολλοί καυγάδες, τόσες πολλές διαμάχες, τόση πολλή διχόνοια.

    Ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός, το είχε επισημάνει νωρίς και πολύ εύστοχα στον  Ύμνο του προς την Ελευθερία:
    Η Διχόνοια που βαστάει
    ένα σκήπτρο η δολερή,
    καθενός χαμογελάει,
    πάρ’ το, λέγοντας, και συ.
    Ελάχιστοι, αν κανένας, το αρνήθηκαν όταν τους το πρόσφερε…

    Διακόσια χρόνια πέρασαν από τον Μεγάλο Ξεσηκωμό του 1821 και σ’ αυτά, όσοι έζησαν κι όσοι ζούμε σε αυτά τα ιερά χώματα, κατορθώσαμε πολλά! Άλλα μικρά κι άλλα μεγάλα! Άλλα καλά κι άλλα κακά, άλλα σωστά κι άλλα λάθος. Μα το πιο μεγάλο, το πιο κακό απ’ τα κακά, την Διχόνοια, δεν μπορέσαμε ποτέ να την πατάξουμε. Ήταν και είναι πάντα εδώ, εμπόδιο ανυπέρβλητο, στον δρόμο προς την πρόοδο και την ευημερία, προς το καλύτερο αύριο. Εάν δεν υπήρχαν οι (πολλοί και διάφοροί) διχασμοί να στέκονται εμπόδιο, η Ελλάδα σήμερα θα βρίσκοταν ακόμη πιο ψηλά, ανάμεσα στα πιο προηγμένα κράτη της Γης!

    Μήπως ήρθε η ώρα να ξεπεραστεί και αυτό το εμπόδιο; Μήπως έφτασε η ώρα οι Έλληνες να γκρεμίσουν άλλον έναν τοίχο; 

    Όπως απέδειξαν οι Ήρωες του ’21 (και όχι μόνο), όλα είναι πιθανά όταν υπάρχει θέληση...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ