Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 18-Μαρ-2021 00:02

    Το πάθος για την προβατίνα, δεν φέρνει το τέλος!

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Ο Αλέξης Τσίπρας έχει επανειλημμένα δηλώσει την πίστη του πως "τα πάντα είναι στο παραμύθι". Είτε απευθείας, είτε δια της πλαγίας. Είτε με λόγια, είτε με έργα. 

    Στηριγμένος στο παραμύθι του σχισίματος των μνημονίων "μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο", της σεισάχθειας και των νταουλιών που θα χορεύουν τις αγορές, κατόρθωσε να γίνει πρωθυπουργός της χώρας. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις μαρξιστικές καταβολές του και την προαναφερθείσα πίστη του, τον έχουν οδηγήσει να θεωρεί δεδομένο πως μόνο με μία αντίστοιχη κατάσταση, θα μπορέσει να κερδίσει και πάλι την εξουσία.

    Το προσπαθεί εδώ και μήνες. Αφού είδε και αποείδε πως η περιβόητη "μετακίνηση προς το Κέντρο" δεν αποδίδει, αποφάσισε να επιστρέψει σε αυτό που γνωρίζει καλά και το οποίο δοκιμασμένα, κατ’ αυτόν, λειτουργεί. Ξεκίνησε λοιπόν τη συστηματική προσπάθεια να δημιουργήσει τις βάσεις ώστε, να υπάρξει ένα κύμα δυσαρέσκειας και αγανάκτησης κατά της κυβέρνησης, ένα νέο κύμα "αγανακτισμένων της πλατείας"! 

    Φυσικά, δεν έχει την παραμικρή ελπίδα επιτυχίας! Πρόκειται για ένα (μάλλον πρωτόγονο) σχέδιο που έχει σαν στόχο, αφενός να επαναφέρει κάποιου είδους momentum στα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και αφετέρου να σταματήσει τους ψιθύρους αμφισβήτησης, που ακούγονται τελευταία όλο και πιο συχνά για τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, στους "διαδρόμους" της Κουμουνδούρου. Όσο όμως και αν το αρνείται, όσο και αν προσπαθεί να παρουσιάσει τις "κινητοποιήσεις" ως αυθόρμητες και τον ΣΥΡΙΖΑ αποστασιοποιημένο από επεισόδια κ.λπ., ματαιοπονεί. 

    Η προσπάθεια "προβοκάτσιας" είναι τόσο προφανής και οι ακολουθούμενες τακτικές τόσο απροκάλυπτες που, παρότι υπάρχουν κάποιοι πολίτες έτοιμοι ν’ αποδεχθούν μια πιθανή αναστάτωση ως μία αποτελεσματική πίεση προς την κυβέρνηση, αποθαρρύνονται εντελώς όταν βλέπουν π.χ.  το "θύμα της στυγνής αστυνομικής βίας" να δίνει συνέντευξη χωρίς την παραμικρή αμυχή, δέκα μόλις ημέρες αφού (κατά τα βίντεο) έχει "φάει το ξύλο της αρκούδας"! Ή όταν μαθαίνουν ότι η "απλή μητέρα που βγήκε να περπατήσει με την οικογένεια και τα παιδιά της" και αποτέλεσε το έναυσμα του περιστατικού στην πλατεία Νέας Σμύρνης, ήταν πρώην μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφια βουλευτής του κόμματος στις εκλογές του Ιουλίου 2019!

    Ο κόσμος είναι σίγουρα δυσαρεστημένος με όλα όσα περνά λόγω της πανδημίας, αλλά σε τέτοιο σημείο βλακείας και εθελοτυφλίας, δεν θα φτάσει. Το 2021 δεν είναι το 2011 και η οικονομική κρίση που προκαλεί η COViD-19, δεν έχει καμία σχέση με τα μνημόνια. 

    Πρόκειται για μία πραγματικότητα την οποία ο κύριος Τσίπρας και οι όμοιοι με αυτόν σκεπτόμενοι, είτε δεν μπορούν, είτε δεν θέλουν ν’ αντιληφθούν. Με αποτέλεσμα να οδηγείται κόσμος και κοσμάκης στα νοσοκομεία και στις ΜΕΘ, με μοναδικό "επίτευγμα" την αύξηση της έντασης του κύματος της πανδημίας. 

    Σε αυτό το τελευταίο, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Σαφώς φέρει μεγάλη ευθύνη και η κυβέρνηση. Δεν μπορείς π.χ. να επιτρέπεις στον κάθε μπάχαλο να κάνει διαδηλώσεις ενώ ταυτόχρονα ζητάς από τον νομιμόφρονα πολίτη, που υποφέρει οικονομικά και ψυχολογικά τα πάνδεινα εδώ και πάνω από έναν χρόνο, να περιορίσει τις μετακινήσεις του, να μην ανοίξει το μαγαζί του κ.ο.κ. Διότι τότε αισθάνεται πως του ζητάς να αποδεχθεί ότι είναι βλάκας. Πιο βλάκας από τους μπαχαλάκηδες που αλωνίζουν με τις κυβερνητικές ευλογίες, πιο κορόιδο από τα διάφορα ούγκανα που διοργανώνουν κορονοπάρτυ, μέρα παρά μέρα…

    Η κυβερνητική ευθύνη όμως, αποτελεί αντικείμενο μιας άλλης συζήτησης. Όχι λιγότερο σημαντικής αλλά οπωσδήποτε όχι ιδιαίτερα επείγουσας. Αντίθετα με όσα χρειάζεται να ειπωθούν για τις προθέσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης...

    Μπορεί ο νόμος της κυρίας Κεραμέως να ψηφίστηκε, μπορεί "το πάθος για την προβατίνα να λύγισε τον Κουφοντίνα", όμως δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα εξακολουθήσει την προσπάθεια για να επιτύχει το "χτίσιμο του παραμυθιού", να δημιουργήσει την κατά Λένιν, "κρίσιμη μάζα". Και θα το πράξει προκαλώντας όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αναταραχή, όσο το δυνατόν δυνατότερη αναμπουμπούλα και όσο το δυνατόν εντονότερη αστάθεια.

    Οι αφορμές που θα χρησιμοποιήσει, θα… βρεθούν αλλά έχουν ελάχιστη (έως καθόλου) σημασία. Όπως ασήμαντο είναι και το γεγονός πως δεν μπορεί να επιτύχει τίποτε περισσότερο από το να στρέψει ακόμη παραπάνω την κοινωνία εναντίον του. 

    Το σημαντικό, αυτές τις πολύ δύσκολες ώρες για την χώρα, είναι ότι δεν πρόκειται να δείξει την παραμικρή υπευθυνότητα, πως δεν θα σταματήσει να προσπαθεί συνεχώς, να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα. 

    Ανάμεσα στ’ άλλα, και επειδή είναι το μοναδικό που ξέρει να κάνει...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ