Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 08-Μαρ-2021 00:03

    Τι είναι φέσι, κύριε;

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ της δεκαετίας των Μνημονίων και των όσων υφίστανται οι οικονομίες εξ αιτίας της πανδημίας, τον τελευταίο χρόνο.

    Η οικονομική καταστροφή που έχει προκληθεί είναι γιγαντιαίων διαστάσεων και δεν έχει ολοκληρωθεί. Αυτό θα συμβεί κάποιους μήνες αφού θα έχει επιτευχθεί η περιβόητη ανοσία της αγέλης και θα υπάρχουν αρκετά στοιχεία ώστε να είναι γνωστά τα ποσοστά και οι βλάβες που δημιουργούν οι μετά-CoViD επιπλοκές. Οι μέχρι τώρα, πρώτες ενδείξεις μιλούν για ποσοστά μεγαλύτερα του 30%  συμπτωματικών και ασυμπτωματικών κρουσμάτων με τις πιθανές βλάβες να καλύπτουν σχεδόν το σύνολο του ανθρώπινου οργανισμού. 

    Η οποιαδήποτε περαιτέρω πρόβλεψη, αν και "τρέχουν" ή βρίσκονται στο τελικό στάδιο ολοκλήρωσης πολλές σχετικές έρευνες, θεωρείται από τους ειδικούς παρακινδυνευμένη. Μοναδική βεβαιότητα, ότι η ζημιά θα έχει πρωτοφανείς διαστάσεις και θα σημαδέψει τον πλανήτη για πολλές δεκαετίες.

    Το πελώριο των μεγεθών και οι ακραίες συνθήκες που διαμορφώνει η πανδημία, καθιστούν την αντιμετώπιση των δημιουργούμενων οικονομικών προβλημάτων, μια διαδικασία η οποία θα πρέπει απαραίτητα να κινηθεί εκτός των συνηθισμένων ορίων, να δώσει λύσεις που βρίσκονται μακριά από την πεπατημένη. Αυτό που πολλές φορές αναφέρεται ως "out of the box thinking".

    Μια από τις λύσεις αυτού του τύπου, στην οποία η στήλη έχει αναφερθεί εκτενώς και επανειλημμένα, είναι μια πιθανή διαγραφή χρεών. Μοιάζει ρεαλιστικά δύσκολο να υπάρξει ελπιδοφόρο μέλλον για την παγκόσμια οικονομία, εάν δεν βρεθούν τρόποι να ελαφρυνθεί το βάρος των τεράστιων ποσών χρέους που συσσωρεύουν και θα συσσωρεύσουν όλες οι χώρες, μέχρι τα τέλη του 2022, ίσως και το 2023. 

    Φυσικά είναι πολύ νωρίς για να συζητηθεί το οτιδήποτε, πολύ δεν περισσότερο για να ληφθεί η οποιαδήποτε απόφαση. Ταυτόχρονα υπάρχουν πολλές και μεγάλες αντιρρήσεις. Αλλά οι περισσότερες εστιάζονται σε δύο σημεία:

    Α. Όσον αφορά την Ευρωζώνη, οι περιορισμοί που θέτουν στη χρηματοδότηση των μελών από την ΕΚΤ, οι Ιδρυτικές και Κανονιστικές Συνθήκες και

    Β. Οι γενικότεροι οικονομικοί κανόνες περί ηθικού κινδύνου, εφαρμογής συνετής διαχείρισης στις οικονομικές συναλλαγές κ.λπ. 

    Το πρώτο σημείο, δεν υπάρχει περίπτωση να σταθεί εμπόδιο, εφόσον υπάρχει η σχετική πολιτική βούληση. Το έχουμε δει να συμβαίνει πολλές φορές σε ακραίες καταστάσεις και οι οικονομικές συνθήκες που διαμορφώνει η CoViD-19 είναι κάτι παραπάνω από ακραίες. Εξάλλου, όπως έχουμε εξηγήσει, δεν είναι απαραίτητο να παραβιαστούν οι Συνθήκες για να διαγραφεί το χρέος...

    Στο δεύτερο σημείο, το θέμα είναι ακόμη απλούστερο. Δεν τίθεται καν ζήτημα εφαρμογής των κανόνων που αναφέρονται. Μια πανδημία είναι μη προβλέψιμο γεγονός με βαρύτατες συνέπειες, μια φυσική καταστροφή, ένα γεγονός force majeure (συμβάν ανωτέρας βίας). Σε αυτές τις περιπτώσεις, καθώς δεν τίθεται ζήτημα προμελέτης ή/και υστεροβουλίας, δεν υφίστανται κανόνες περί ηθικού κινδύνου επανάληψης από τον χρεώστη, χρηστής διαχείρισης από τα δύο μέρη κ.ο.κ. 

    Για να το τοποθετήσουμε σ’ ένα πλαίσιο που θα γίνει εύκολα κατανοητό στην Ελλάδα, είναι ένα πράγμα να πλήττεται ο πλανήτης ολόκληρος από μια πανδημία που διαλύει την παγκόσμια οικονομία και ένα άλλο, εντελώς διαφορετικό, να επιτρέπει ένα κράτος την συνταξιοδότηση σαραντάρηδων και πενηντάρηδων με παχυλές συντάξεις και να ζητά να του χαριστούν τα χρέη που δημιούργησε η χορήγηση αυτών των συντάξεων. 

    Το πρώτο είναι ένα "υποχρεωτικό" χρέος που δημιουργείται υπό απρόβλεπτες και αναπόφευκτες συνθήκες, κάτω από τις οποίες όλες οι χώρες του κόσμου κάνουν ότι είναι απαραίτητο για να κρατήσουν τις απώλειες στο ελάχιστο δυνατόν.

    Το δεύτερο είναι "φέσι μέχρι τα γόνατα, εις υγείαν των κορόιδων"!

    Ποτέ δεν αντιμετωπίστηκαν όμοια αυτά τα δύο! Και ούτε πρόκειται...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

     
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ