Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 04-Μαρ-2021 00:03

    Εμπόριο Αριστεροσύνης

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Η δήλωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Θ. Δρίτσα πως "κανείς δεν έχει τρομοκρατηθεί από την 17 Νοέμβρη", αποτελεί μια πολύ μεγάλη επικοινωνιακή επιτυχία.

    Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης θεωρεί πως πρόκειται για λανθασμένη έκφραση, συγκυριακή λάθος εκφορά του λόγου κ.λπ. Η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική...

    Είναι γνωστό σε όσους παρακολουθούν στενά τα τεκταινόμενα στην ελληνική πολιτική, ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει στηρίξει την επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία σε δύο άξονες:

    Α. την ενίσχυση του ήδη υπάρχοντος εκλογικού δυναμικού, με νέα και ενισχυμένη οργάνωση στην βάση και

    Β. την προσέλκυση των ψηφοφόρων "της Κεντροαριστεράς", δηλαδή του Κινήματος Αλλαγής και των "κεντρώων παρυφών της Νέας Δημοκρατίας".

    Φυσικά, είναι οφθαλμοφανές πως αυτοί οι δύο άξονες έχουν σοβαρότατο πρόβλημα συμβατότητας και δεν θα μπορούσαν ποτέ να συνυπάρξουν επί μακρόν. Τουλάχιστον όχι με τον τρόπο και για τη διάρκεια που είναι αναγκαία για να κερδηθεί και να διατηρηθεί η εξουσία σε μια δημοκρατική χώρα.

    Πότε όμως, απέφυγε ο Αλέξης Τσίπρας το οφθαλμοφανές λάθος; Εάν είχε τέτοιες συνήθειες θα είχε π.χ. αποφύγει τη Βαρουφακειάδα το 2015 και όλοι θα ήμασταν πολύ καλύτερα σήμερα...

    Επιπλέον, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παραδοσιακά, πολυσυλλεκτικό κόμμα. Η διαφορά μεταξύ της πολυσυλλεκτικότητας του 2008 και με αυτήν του 2021, έγκειται στους χώρους απ’ όπου προέρχεται. Τότε, οι ψηφοφόροι του Συνασπισμού και κατόπιν του ΣΥΡΙΖΑ, εκπροσωπούσαν ένα συγκεκριμένο φάσμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Σήμερα οι οπαδοί του προέρχονται από σαφώς μεγαλύτερο εύρος αυτού του πολιτικού χώρου. Η πιθανότητα κατάκτησης της εξουσίας είναι δυνατός μαγνήτης και εξαιρετική συγκολλητική ουσία...

    Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα κόμματα της Αριστεράς, στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν υπάρχουν διάφορες φράξιες, τάσεις κ.λπ. Ζωντανά (και ζωηρά) κατάλοιπα της εποχής που το κόμμα αγωνιζόταν, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, να κατακτήσει το 3% και την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Αν θυμάστε τις συνιστώσες που "καταργήθηκαν" από την εκλογική ανάγκη (αλλά όχι στην πράξη, ασχέτως του τι λέγεται), έχετε ολοκληρωμένη εικόνα. 

    Όλα αυτά βέβαια, είναι φυσιολογικά για την ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Δεν έχει υπάρξει κόμμα εξουσίας μετά το 1974, το οποίο να μην έχει πολυσυλλεκτική δομή. Και ο Αλέξης Τσίπρας έχει επιδείξει ιδιαίτερη ικανότητα στον χειρισμό αυτού του σχήματος.

    Όμως, χρειάζονται πολύ περισσότερα από ηγετική προσωπικότητα, πολιτική ευφυΐα και   διπλωματία για να μπορέσει ένας αρχηγός κόμματος να πετύχει την συνύπαρξη των παλαιών στελεχών με τους ανθρώπους τους οποίους εκείνα έβριζαν χυδαία και κατηγορούσαν για μύριες όσες βρωμιές, επί πολλά χρόνια. Πολιτικοί σαν τον Γιάννη Ραγκούση και την Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, είναι… δυσεύρετοι!

    Οπότε κάθε βήμα "μετατόπισης" προς "τ’ αριστερά του Κέντρου", είτε πραγματικό, είτε φανταστικό (η επιτυχία ή η αποτυχία  του τρόπου που χρησιμοποιεί ο Τσίπρας για την προσέγγιση των Κεντροαριστερών ψηφοφόρων είναι μια άλλη, μακριά και πονεμένη κουβέντα) χρήζει και κάποιου είδους "μασάζ" προς τους "παλαιοκομματικούς". Πολλοί (αλλά πάρα πολλοί) εκ των οποίων τρέφουν φιλικότατα αισθήματα και ιδιαίτερες συμπάθειες για τον "όμορο" χώρο (θου Κύριε…) της τρομοκρατίας. Αν κάποιος έχει αμφιβολίες για τα αισθήματα αυτά των… "ιστορικών στελεχών", ας θυμηθεί ποιοι και πόσοι εξ αυτών εμφανίστηκαν ως μάρτυρες υπεράσπισης της 17 Νοέμβρη στα δικαστήρια! Ή τους μαγνητοφωνημένους από την ΕΥΠ διαλόγους, μεταξύ "κομματικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ" και ηγετικού στελέχους των Πυρήνων της Φωτιάς, που είχε αποκαλύψει ο πρώην  αναπληρωτής υπουργός Δημόσιας Τάξης Γιάννης Πανούσης, τον Νοέμβριο του 2015 στις δικαστικές αρχές…

    Δεν χρειάζεται να είναι κανείς αναλυτική ιδιοφυΐα, για ν’ αντιληφθεί ότι η δήλωση Δρίτσα (και η κακότεχνη ανασκευή της), η κατά 24 ώρες καθυστερημένη, εντελώς "βουτυράτη" ανακοίνωση αποκήρυξης του κόμματος και όλο το εμπόριο Αριστεροσύνης που παρακολουθούμε από το ξεκίνημα του νέου συριζαϊκού έπους της Κουφοντινιάδας©, συμβαίνουν τυχαία ή εξαιτίας λαθών. Πρόκειται για μελετημένες κινήσεις. Κινήσεις "εξευμενισμού" και καλμαρίσματος (μασάζ το λένε στα χωριά) των στελεχών που εξακολουθούν να διάκεινται θετικά "προς τις επαναστατικές δράσεις". Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο! Τα δεδομένα είναι ολοκάθαρα!

    Ο προβληματισμός είναι, τι άραγε έχουν σχεδιάσει ο Αλέξης και η Κουμουνδούρου, από εδώ και πέρα; Το 2008 δεν πρέπει να ξεχνιέται...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ