Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 16-Φεβ-2021 00:02

    Η επόμενη φάση της ευρωπαϊκής ενοποίησης ξεκίνησε;

    Η επόμενη φάση της ευρωπαϊκής ενοποίησης ξεκίνησε;
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται ριζικές αλλαγές, αναδιοργάνωση και μεταρρυθμίσεις. Τόσο σε θεσμικό, όσο και σε λειτουργικό επίπεδο.

    Δεν υπάρχει αμφιβολία περί αυτού και έγινε ξεκάθαρο, στα γεγονότα του φιάσκου των συμβάσεων για την προμήθεια των εμβολίων της AstraZeneca. Υπάρχουν τρομερές δομικές αγκυλώσεις, κυριαρχεί η ευθυνοφοβία και ο "βολεματισμός" (sic), με την κάποτε άψογη και αποτελεσματικότατη τεχνοκρατική λειτουργία, να έχει αντικατασταθεί από έναν απίστευτα μεγάλο όγκο γραφειοκρατίας, που προσφέρει ελάχιστα και στερεί πάρα, μα πάρα πολλά.

    Η ανάγκη μεγάλων αλλαγών άρχισε να διαφαίνεται την εποχή της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης. Όταν, εξαιτίας της τακτικής του "κλοτσήματος του ντενεκακίου παρακάτω" (sic), πολλά μέλη της Ένωσης υπέστησαν ζημίες δεκάδων δισ.! 

    Φυσιολογικά, αμέσως μετά το τέλος της, με το περίφημο "Whatever it takes!" του Mario Draghi, ξεκίνησαν πολλές παρασκηνιακές συζητήσεις γύρω από τη λειτουργία, τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων κ.λπ. Αν και αυτό δεν έγινε ιδιαίτερα εμφανές στην Ελλάδα, λόγω Μνημονίων και Βαρουφακειάδας, η κουβέντα γύρω από το τι είχε συμβεί και πως είχε επιτραπεί να γίνει μία κρίση τόσο βαθειά, ήταν έντονη και πολύπλευρη.

    Υπήρχε μάλιστα συμφωνία για την αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων, από πολλές πλευρές και από πολλούς. Δυστυχώς, ελάχιστα από εκείνα που συζητούνταν τότε, εφαρμόστηκαν στη συνέχεια. Το μεγαλύτερο μέρος, μεταχρονολογήθηκε στις καλένδες των Βρυξελλών. 

    Κύρια αιτία για τη μη λήψη σημαντικών αποφάσεων, ο γνωστός συντηρητισμός των χωρών που αποκαλούνται "Λουθηρανικές" (χωρίς απαραίτητα να ακολουθούν το δόγμα) και η τάση της Άγκελα Μέρκελ να αποφεύγει πάση θυσία τις συγκρούσεις και να επιζητεί την πλήρη συναίνεση στα πάντα. Αυτή η τακτική, μπορεί να βοήθησε σημαντικά στην υστεροφημία της πάλαι ποτέ κομμουνίστριας καγκελαρίου, αλλά κόστισε πάρα πολλά σε πολλούς. Όχι απαραίτητα μόνο εξ αιτίας των παραπάνω, αλλά οπωσδήποτε και εξαιτίας αυτών...

    Η αλλαγή όμως ποτέ δεν αποφεύγεται. Μπορεί οι αντίθετοι σε αυτήν να την καθυστερήσουν, μπορεί να καταφέρουν να της δώσουν άλλη κατεύθυνση, αλλά δεν μπορούν ποτέ, να την σταματήσουν. Τώρα πλέον, η κυρία Μέρκελ βρίσκεται μισό βήμα πριν την συνταξιοδότηση και η Ευρώπη αναζητά νέο ηγέτη. Αναζητά τον άνθρωπο που θ’ ανοίξει την πόρτα της νέας εποχής...

    Ο Mario Draghi, ο οποίος ορκίστηκε νέος πρωθυπουργός της Ιταλίας το Σάββατο, σε όλη την διάρκεια της θητείας του στην ΕΚΤ αλλά και κατόπιν (π.χ. σε άρθρο του στους Financial Times της 25ης Μαρτίου 2020), τόνιζε την ανάγκη μεγαλύτερης Ευρωπαϊκής ενοποίησης και την αδυναμία ύπαρξης διατηρήσιμης ανάπτυξης, χωρίς δράση από την πλευρά των πολιτικών ηγεσιών. Είναι σπάνιες οι επίσημες ανακοινώσεις μετά τα Συμβούλια νομισματικής πολιτικής επί Ντράγκι, που δεν περιλαμβάνουν κάποια παραίνεση για την άμεση υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

    Τότε δεν μπορούσε να κάνει πολλά παραπάνω, λόγω του θεσμικού πλαισίου που καθόριζε τις αρμοδιότητές του, ως επικεφαλής του Ευρωσυστήματος. 

    Τώρα, με τον "πόλο Μέρκελ" να βρίσκεται σε ξεκάθαρη πτώση και όντας ο ίδιος επικεφαλής της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας της Ένωσης, τι θα πράξει; Θα ξεχάσει τα όσα έλεγε έναν μόλις χρόνο πριν ή θα προχωρήσει σε ανατροπές;

    Μήπως το Σάββατο είδαμε το πρώτο βήμα μιας νέας εποχής, μιας εποχής ριζικών αλλαγών για την Ευρώπη;

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ