Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 08-Φεβ-2021 00:03

    Και πάλι σωτήρας ο Mario Draghi;

    Και πάλι σωτήρας ο Mario Draghi;
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Τον Ιούλιο του 2012, το ευρώ βρισκόταν κοντά στη διάλυση. Πολύ κοντά. Πολύ πιο κοντά, απ’ ό,τι αντιλαμβάνονταν, γνώριζαν ή υποψιάζονταν οι περισσότεροι...

    Ο Mario Draghi, είχε αναλάβει την Προεδρία της ΕΚΤ, λίγους μόλις μήνες. Είχε όμως υπεραρκετή εμπειρία στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, ώστε να καταλαβαίνει πως το πολιτικό προσωπικό δεν ήταν σε θέση να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Όχι τις αναγκαίες εκείνες λύσεις, για να μπορέσει το κοινό νόμισμα να βγει από τον ανεμοστρόβιλο που το είχε οδηγήσει η κρίση χρέους. Και αποφάσισε να δράσει... 

    Η φράση του "Whatever it takes [to save the euro]" (οτιδήποτε χρειαστεί [για να σωθεί το ευρώ]) στο Παγκόσμιο Οικονομικό Συνέδριο του Λονδίνου στις 26ης Ιουλίου 2012, έμεινε ιστορική. Χωρίς πρακτικά να χρειαστεί να λάβει μέτρα, η κρίση εκτονώθηκε μέσα σε λίγες ημέρες. Το Outright Monetary Transactions, το πρόγραμμα ρευστότητας άνευ ορίου, που ενέκρινε το Συμβούλιο Διοικητών του Ευρωσυστήματος τον Σεπτέμβριο 2012, έμεινε πρακτικά στα χαρτιά. Αλλά ο ίδιος ο Super Mario υποχρεώθηκε να αποδείξει έμπρακτα όσα είχε πει, όταν παρουσιάστηκε ανάγκη...

    Την άνοιξη του 2015, με τον αποπληθωρισμό να απειλεί με μία νέα βαθιά κρίση την Ευρώπη και τους πολιτικούς ν’ αρνούνται πεισματικά να υλοποιήσουν πραγματικές μεταρρυθμίσεις, δεν δίστασε να βάλει μπροστά τις "τυπογραφικές πρέσες" του Quantitative Easing. Έχοντες μάλιστα, τις πλήρεις ευλογίες της Άγκελα Μέρκελ και του "σκληρού" Βόλφγκανγκ Σόιμπλε! 

    Δεν χρειάστηκε κάτι περισσότερο! Παρότι, μέχρι την αναχώρησή του από την Φρανκφούρτη, δεν κατόρθωσε να επαναφέρει πλήρως τις τιμές στην Ευρωζώνη στα ανεκτά επίπεδα, κανείς δεν τόλμησε να επαναλάβει τη σπέκουλα περί διάλυσής της! Ακόμη και την εποχή του Brexit! Αποδεικνύοντας διαχρονικά και υποχρεώνοντας τους πάντες, να παραδεχτούν τη διορατικότητα και το πολιτικό αισθητήριό του!

    Δύο προσόντα τα οποία θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσει στον μέγιστο βαθμό, τους επόμενους μήνες. Πιθανότατα πολύ συχνότερα και με σαφώς περισσότερους τρόπους, από ό,τι το έπραξε από τονΝοέμβριο του 2011 έως τον ίδιο μήνα του 2019.

    Την περασμένη Τετάρτη, όταν ο Πρόεδρος Mattarella ανέθεσε τον σχηματισμό κυβέρνησης στον Μάριο Ντράγκι, ελάχιστοι εξεπλάγησαν. Από την ώρα που ο Matteo Renzi απέσυρε την εμπιστοσύνη του από την κυβέρνηση Κόντε, με αιτιολογία την "καλύτερη και αποτελεσματικότερη διαχείριση του πακέτου Ανάκαμψης", η επιλογή Draghi ήταν όχι μόνο προφανής αλλά και η μόνη πραγματικά διαθέσιμη, για τον πρώην Συνταγματικό Δικαστή.  

    Ο σωτήρας του Euro διαθέτει τεράστιο κύρος και επιρροή τόσο εντός, όσο και εκτός Ιταλίας. Κανείς δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει τις οικονομικές, πολιτικές και διπλωματικές του ικανότητες, ενώ οι επαφές και γνωριμίες του με το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο σε όλες τις μεγάλες πρωτεύουσες του πλανήτη, είναι σαφώς περισσότερες από εκείνες του πρώην πρωθυπουργού Giuseppe Conte αλλά και οποιουδήποτε άλλου πιθανού υποψηφίου για την θέση. Πολλοί θεωρούν πιθανό πως, εφόσον γίνει πρωθυπουργός, το ντουέτο Μέρκελ-Μακρόν θα μετατραπεί σε τριπλέτα, με την προσθήκη του Draghi. 

    Σίγουρα διαθέτει τα απαιτούμενα εχέγγυα και είναι συνηθισμένος στα δύσκολα. Ήταν μόλις 15 ετών όταν έχασε πρώτα τον πατέρα του, κατόπιν τη μητέρα του και υποχρεώθηκε ν' αναλάβει τις τύχες της οικογένειάς του. Άρα "κολύμπι" ξέρει. Το ζητούμενο τώρα είναι πρώτον να κατορθώσει να σχηματίσει μία κυβέρνηση στα δικά του πρότυπα και δεύτερον να κατορθώσει να νομοθετήσει και να εφαρμόσει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, που τόσες φορές και τόσο έντονα έχει ζητήσει στις ανακοινώσεις  της ΕΚΤ.

    Για το πρώτο δεν πρέπει να υπάρχουν πολλές αμφιβολίες. Ήδη από το Σάββατο το μεσημέρι, μετά τις συναντήσεις με Λέγκα και Πέντε Αστέρια, διαφαίνεται πως θα έχει διακομματική στήριξη. Τουλάχιστον αρχικά και παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του Μπέπε Γκρίλο, φαίνεται πως κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα και κανένας πολιτικός, δεν τολμά να φανεί πως αντιτίθεται στην "εθνική προσπάθεια" ή ότι δεν επιθυμούν την ηγεσία του μεγάλου Ρωμαίου. Θα χρειαστούν αρκετές ημέρες ακόμη, αλλά όλες οι ενδείξεις δείχνουν προς αυτήν την κατεύθυνση και δύσκολα θα διαψευσθούν οι προσδοκίες.

    Το πρόβλημα βρίσκεται στον δεύτερο στόχο. Η ιταλική οικονομία έχει μείνει στάσιμη επί δύο (και παραπάνω) δεκαετίες και κινδυνεύει με χρεοκοπία, ακριβώς επειδή πολλοί δεν θέλουν ν’ αλλάξει τίποτε. Η εφαρμογή ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων από μια κυβέρνηση τεχνοκρατών, μοιάζει ακατόρθωτη.

    Ο Lorenzo Codogno, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Ιταλικού Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων  και νυν καθηγητής στο London School Of Economics, όταν ρωτήθηκε, είπε πως "να κυβερνήσει την Ιταλία κυβέρνηση τεχνοκρατών είναι μία σχεδόν αδύνατη αποστολή. Θα είναι αναμφίβολα εξαιρετικά προβληματικό να βρει ο Draghi διακομματική συναίνεση στην εφαρμογή δομικών μεταρρυθμίσεων Αν και οι ικανότητες και οι εμπειρίες του, κάλλιστα θα μπορούσαν να το καταφέρουν!".

    Ας ευχηθούμε να αποδειχθεί λάθος στο πρώτο και σωστός στο δεύτερο! Διαφορετικά, τόσο η Ιταλία, όσο και η Ευρωζώνη, θα βρεθούν άσχημα μπλεγμένες...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ