Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 16-Οκτ-2020 00:04

    Τα καμπανάκια άρχισαν

    Τα καμπανάκια άρχισαν
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Τα μεγέθη της CoViD-19 αυξάνονται με ανησυχητικούς ρυθμούς και όλα δείχνουν ότι πλέον, κάθε άλλο παρά εκλεκτική είναι ως προς τα θύματα που επιλέγει.

    Ο Nikola Pekovic είναι παλαίμαχος επαγγελματίας παίκτης του μπάσκετ, ηλικίας 34 ετών αποσύρθηκε στα 31 λόγω σοβαρότατων τραυματισμών στη μέση και στα γόνατά του. Εκτός από τους τραυματισμούς, δεν έχει γνωστό ιστορικό άλλων παθήσεων. Έχει ύψος 2.11 και, όταν ήταν ενεργός, ζύγιζε 139 κιλά.

    Στην Ελλάδα έγινε γνωστός επειδή αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό τη διετία 2008-2010, όπου κέρδισε 2 εθνικά πρωταθλήματα και την Ευρωλίγκα, στο Final-4 του Βερολίνου.

    Στη συνέχεια μεταπήδησε στο ΝΒΑ και τους Minnesota Timberwolves, μια μικρομεσαία ομάδα της λίγκας, στην οποία καθιερώθηκε ως βασικός σέντερ για τα επόμενα τέσσερα και μισό χρόνια. Στη συνέχεια διαδοχικοί τραυματισμοί και παρά το γεγονός ότι είχε υπογράψει νέο πενταετές συμβόλαιο, αξίας 60 εκατομμυρίων δολαρίων, το 2017, τον υποχρέωσαν ν’ αποσυρθεί από την ενεργό δράση, πρόωρα.

    Οι αθλητές ικανοί να επιτύχουν επίπεδα φυσικής κατάστασης, τα οποία να τους επιτρέπουν να αγωνισθούν ως βασικοί στο ΝΒΑ (ή σε άλλες επαγγελματικές λίγκες με αντίστοιχες αθλητικές απαιτήσεις) ανήκουν στο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Σκεφθείτε, ότι τα επιτρεπόμενα επαγγελματικά συμβόλαια στη National Basketball Association  κάθε χρόνο είναι 450, με τα ενεργά ανά πάσα δεδομένη στιγμή, να μην επιτρέπεται να ξεπερνούν τα 390. 

    Μιλάμε για αθλητές, πραγματικά τέρατα υγείας.

    Μιας και ο συμπαθέστατος Pekovic είχε αποχωρήσει μια τριετία γεμάτη, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως η φυσική του κατάσταση είχε μειωθεί και πλέον ανήκει μόνο στο 10% του πληθυσμού του πλανήτη. Δύσκολο, μιας και τα ταλαιπωρημένα του γόνατα δεν "αντέχουν" υπερβολικό σωματικό βάρος άρα λογικά εξακολουθούσε να γυμνάζεται αλλά, προς χάριν ευκολίας, ας υποθέσουμε ότι ο παλαίμαχος σέντερ διαθέτει φυσική κατάσταση που τον κατατάσσει στο 10% των ανθρώπων.  

    Συνηθισμένο ή μέσο επίπεδο φυσικής κατάστασης αυτό, δεν το λες! Μάλλον το αντίθετο!

    Παρόλα αυτά, το προηγούμενο Σάββατο ανακοινώθηκε ότι ο νυν εκλέκτορας της Εθνικής ομάδας μπάσκετ του Μαυροβουνίου, είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο "πριν ημέρες και διασωληνώθηκε". Υπήρξαν αναφορές πως είχε διαγνωσθεί θετικός 15 ημέρες πριν και η κατάστασή του σταδιακά επιδεινώθηκε, αλλά δεν στάθηκε δυνατόν να επιβεβαιωθεί το οτιδήποτε, διότι η οικογένειά του διέψευσε άμεσα ότι είχε πρόβλημα και δήλωσε πως "εισήχθη στο νοσοκομείο για παρακολούθηση και μόνο", ενώ όλες οι σχετικές αναφορές "χάθηκαν". Από τότε έχουν περάσει 6 ημέρες και ουδεμία νέα ανακοίνωση έχει υπάρξει σχετικά με την υγεία του Nikola Pekovic...

    Ένας άλλος Μαυροβούνιος άσσος του μπάσκετ, ο Nikola Mirotic, με καριέρα 5 ετών μέχρι και το 2019 στο ΝΒΑ, από πέρυσι στην Μπαρτσελόνα με ετήσιο συμβόλαιο της τάξης των 10 εκατομμυρίων δολαρίων, έχει διαγνωσθεί θετικός από την Τρίτη 13/10 και έχει τεθεί σε καραντίνα και στενή παρακολούθηση από τους γιατρούς των Καταλανών. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι η περίπτωσή του "δεν θα είναι η απλούστερη της νόσου"...

    Με φωτεινή εξαίρεση το ΝΒΑ, το οποίο φρόντισε να διεξαγάγει τα play-offs σε μια πλήρως απομονωμένη "φούσκα", στις εγκαταστάσεις της Disney World στο Orlando της Florida, σε όλο τον υπόλοιπο πλανήτη επαγγελματίες αθλητές, εξ ορισμού άνθρωποι με εξαιρετικά καλή υγεία, ασθενούν και ένα (μικρό ευτυχώς) ποσοστό τους αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα, από την CoViD-19.

    Την ίδια ώρα, στη χώρα που διαθέτει αποδεδειγμένα το ικανότερο σύστημα υγείας στον κόσμο, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής οι νεκροί ξεπερνούν τις 220.000, ενώ σε ολόκληρο τον κόσμο τα κρούσματα της νόσου, οσονούπω θα ξεπεράσουν τα 40.000.000! Συγχρόνως, ανάμεσα στους περισσότερους από 1.100.000 νεκρούς σε όλη τη Γη, υπολογίζεται πως υπάρχουν αρκετές χιλιάδες οι οποίοι ήσαν απόλυτα υγιείς και νεαρότατοι, αλλά παρόλα αυτά υπέκυψαν.

    Το χειρότερο νέο όμως είναι ότι, καθώς περνά ο καιρός και ολοκληρώνονται οι έρευνες που διεξάγονται για τα κατάλοιπα της νόσου, τα αποτελέσματα είναι άκρως ανησυχητικά: μέχρι και 9 στους 10 ασθενείς που αναρρώνουν, παρουσιάζουν σοβαρές επιπλοκές. 

    Ευτυχώς τ' αρχικά αποτελέσματα δείχνουν πως ένα μεγάλο μέρος αυτών των περιστατικών επιπλοκής, θεραπεύεται και δεν αποκτά χρόνια χαρακτηριστικά. Παρόλα αυτά, το μέσο διάστημα αποθεραπείας των επιπλοκών ξεπερνά τους 3 μήνες και ακόμη δεν υπάρχουν οριστικά στοιχεία για μεγάλο αριθμό περιστατικών, οπότε υπάρχει ακόμη η πιθανότητα το απαιτούμενο χρονικό διάστημα, να αποδειχθεί πολύ μεγαλύτερο.

    Στην Ευρώπη και την Ελλάδα τα πράγματα συνεχώς επιδεινώνονται. Τα κρούσματα φθάνουν τις δεκάδες χιλιάδες ημερησίως και κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει πως βρισκόμαστε ήδη στο δεύτερο κύμα της πανδημίας. Η νόσος καλπάζει πριν καν γίνουν ευνοϊκότερες με τον ιό οι καιρικές συνθήκες και κανείς δεν θέλει να σκέφτεται, τι αριθμούς θ’ αντικρίσουμε, μόλις μας υποχρεώσει ο καιρός να κινούμαστε κυρίως σε κλειστούς χώρους.

    Κανείς δεν μπορεί πλέον ν’ αμφισβητήσει ότι η νόσος αποδεικνύεται πολύ πιο επικίνδυνη και φονική απ’ όσο την θεωρούσαν παλαιότερα "οι γενναίοι" και "οι επαναστάτες", κανείς δεν μπορεί ν’ αρνηθεί το γεγονός πως η κατάσταση είναι κρίσιμη και μπορεί πολύ εύκολα να ξεφύγει από τον έλεγχο. Έστω και αυτόν τον υποτυπώδη, που υπάρχει, ο οποίος όμως κατορθώνει να την διατηρεί σε κάποια αντιμετωπίσιμα επίπεδα διάδοσης.

    Τι θα συμβεί σε 2-3 εβδομάδες, όταν το κρύο δεν θα επιτρέπει τραπεζάκια έξω ή ανοικτά παράθυρα στα γραφεία και τους κλειστούς χώρους; 

    Τι θα συμβεί εάν ξεπεραστούν οι δυνατότητες του Εθνικού Συστήματος Υγείας;

    Έχουμε ξεχάσει ότι η CoViD-19 σ’ ευνοϊκό περιβάλλον, κινείται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου; 

    Έχει κανένας διάθεση να δει την Αθήνα να μετατρέπεται σε Μπέργκαμο και την Αττική σε Λομβαρδία; 

    Υπάρχει κανείς που να θέλει να υποφέρει η χώρα τις συνέπειες σημερινών ανεύθυνων συμπεριφορών, για πολλά από τα επόμενα χρόνια;

    Τόσο σημαντικό είναι για κάποιους να δείξουν την "επαναστατικότητά" τους;

    Πόσο δύσκολο πια, είναι για όλους μας να δείξουμε να προσηλωθούμε σ' έναν στόχο και να νοιαστούμε πραγματικά για την υγεία των συνανθρώπων μας;
      
    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ