Συνεχης ενημερωση

    Τετάρτη, 10-Ιουν-2020 00:04

    Περνάμε σε νέα εποχή;

    Περνάμε σε νέα εποχή;
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Η οριοθέτηση (και συνεπακόλουθα ανακήρυξη) Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης - ΑΟΖ με την Ιταλία, σηματοδοτεί έναν νέο δρόμο για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

    Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα είχε "μικρύνει", σε διεθνές επίπεδο. Κάτι η ρετσινιά της ανεύθυνης οικονομικής διαχείρισης που οδήγησε στην πολυετή κρίση, κάτι οι (πραγματικά γελοίες) παρουσίες Τσίπρα σε διάφορα διεθνή φόρα όπως π.χ. στην Γ.Σ. των Ηνωμένων Εθνών, κάτι η ηττοπαθής συμφωνία των Πρεσπών, είχαν μεταβάλλει τη χώρα σε διεθνή κομπάρσο, ο οποίος έμοιαζε να έχει μετά βίας λόγο στην ίδια του την τύχη. 

    Τη στιγμή λοιπόν που έγινε γνωστό ότι η Ελλάδα συνάπτει μια τόσο σημαντική συμφωνία όπως η οριοθέτηση ΑΟΖ, με μία χώρα σύμμαχο και μέλος του G7 μεν, με την οποία βρισκόταν σε πολύχρονη διαφωνία για αυτό ακριβώς το θέμα δε, η μέχρι σήμερα πορεία της ελληνικής διπλωματίας, πήρε μια σημαντικότατη στροφή προς το καλύτερο. Το πολύ καλύτερο...

    Πέραν του πρεστίζ όμως, υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι που αυτή η συμφωνία έχει τρομακτικά μεγάλη σημασία για τη διεθνή θέση της χώρας. 

    Κατ’ αρχήν διότι κατοχυρώνει ακλόνητα, με τη σύναψη μιας έγκυρης διεθνούς συμφωνίας που αναμένεται να γίνει αποδεκτή απ’ όλους τους διεθνείς οργανισμούς και fora, την ελληνική θέση πως τα νησιά δικαιούνται υφαλοκρηπίδας, ακριβώς όπως και τα χερσαία εδάφη ενός κράτους. Αυτη η κατοχύρωση, φέρνει τον τουρκικό αντίλογο για την οριοθέτηση ΑΟΖ και την εκμετάλλευση των θαλασσίων πόρων στο Αιγαίο, σε εξαιρετικά δυσμενή θέση. Το ισχυρότερο επιχείρημα της Τουρκίας στη διαμάχη για το Αιγαίο, καταρρίπτεται.

    Παρ’ όλα αυτά, τη μεγαλύτερη πίεση από την υπογραφή αυτή, δεν δέχεται η Τουρκία αλλά η (ιδιαίτερα πολύ) φίλα προσκείμενη σε αυτήν, Αλβανία. Η οποία πλέον δεν μπορεί παρά ν’ αποδεχθεί ξανά τη συμφωνία του 2009. Έστω ελαφρά τροποποιημένη, για την τιμή των όπλων. Διαφορετικά θα βρεθεί εξαιρετικά εκτεθειμένη όχι μόνο σε δύο μεγάλους εμπορικούς της εταίρους, αλλά ολόκληρη την ΕΕ. Κάτι που δεν αντέχει να κάνει. Με αποτέλεσμα οι φίλοι της Τουρκίας στα Τίρανα, σύντομα να τείνουν να γίνουν είδος προς εξαφάνιση...

    Επιπλέον με αυτήν τη συμφωνία, υποδηλώνονται στη διεθνή διπλωματική σκηνή, διάφορες ελληνικές προθέσεις (πιθανόν π.χ. επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια από 6, σήμερα;) και επισημαίνεται ξεκάθαρα πως η Αθήνα δεν αρέσκεται πλέον σε φανφαρονισμούς και "παραστάσεις" σε όχθες λιμνών. Προτιμά την αθόρυβη και αποτελεσματική, πραγματική διπλωματία. Εκείνην που κάνει δηλώσεις μόνο όταν υπάρχουν λόγοι ουσίας, για να γίνουν δηλώσεις.

    Οφείλω να ομολογήσω πως η συγκεκριμένη εξέλιξη εκπλήσσει και εκπλήσσει ιδιαίτερα ευχάριστα. 

    Μακάρι να υπάρξει η ανάλογη συνέχεια. Κάτι που μοιάζει βέβαιο πάντως, εάν αναλογιστούμε το πραγματικό νόημα της αποστροφής των δηλώσεων της αναπληρώτριας κυβερνητικής εκπροσώπου, κυρίας Αριστοτελίας Πελώνη, πως η συμφωνία που υπεγράφη χθες, "ενθαρρύνει και μία επόμενη".

    Εάν αυτή η δήλωση δεν αποτελεί "προάγγελο" συγκεκριμένης θετικής συνέχειας στη στροφή προς το καλύτερο της εξωτερικής πολιτικής της χώρας λίαν συντόμως, δεν ξέρω τι θα μπορούσε να αποτελεί...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ