Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 21-Μαϊ-2020 00:03

    Πίστη για ελπίδα!

    Πίστη για ελπίδα!
    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Η κοινή πρόταση Μέρκελ-Μακρόν, αποτελεί ένα εντυπωσιακό πρώτο βήμα για το μέλλον της ΕΕ. Απέχει όμως παρασάγγας από την οριστικοποίηση των όρων της, ή την τελική αποδοχή της.

    Όταν τη Δευτέρα ο Γάλλος πρόεδρος και η Γερμανίδα καγκελάριος ανακοίνωσαν την κοινή πρόταση για τη χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης από την CoViD-19, επικράτησε έντονη αισιοδοξία για την πολυαναμενόμενη αντίδραση της Ευρώπης απέναντι στην οικονομική κρίση που προκαλεί ο κορονοϊός. Ελάχιστη σημασία δόθηκε στις δηλώσεις του Αυστριακού καγκελάριου και τα μηνύματα της Σουηδικής κυβέρνησης περί δανείων και όχι επιδοτήσεων. 

    Πράγμα καθόλου περίεργο, καθώς όλοι έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε την επικράτηση της γερμανικής άποψης στα ευρωπαϊκά κονκλάβια. Ακόμη περισσότερο όταν εδώ είχαμε την ομοφωνία των δύο μεγαλύτερων οικονομιών και αναβίωση του πάλαι ποτέ άξονα Παρισίων-Βερολίνου.

    Αυτή η φαντασίωση της "κακής" Γερμανίας, η οποία  δεν επιτρέπει στους υπόλοιπους Ευρωπαίους να ξοδέψουν χρήμα, είναι πολύ παλιά, πολύ λανθασμένη και εξαιρετικά επιζήμια για την Ενωμένη Ευρώπη. Η πραγματικότητα είναι πως, τις περισσότερες φορές Ολλανδία, Αυστρία, Φιλανδία, Σλοβακία και λοιπές "βορειοευρωπαϊκές δυνάμεις", χρησιμοποιούν το πολιτικό σκηνικό στο εσωτερικό της Ομοσπονδιακής Γερμανίας και τον φόβο του AfD, για να καλύψουν τις δικές τους επιδιώξεις, θέσεις και απόψεις.

    Όχι όμως και στην περίπτωση της πανδημίας. Εδώ οι περιστάσεις είναι εξαιρετικές και χρειάζονται αντίστοιχης δυναμικής και δύναμης μέτρα. Ένα γεγονός το οποίο, όπως φάνηκε και στις αρχές της κρίσης (π.χ.  με την αρχική στρατηγική που είχε επιλέξει ο Μαρκ Ρούτε), κάποιοι δεν είχαν αντιληφθεί. Με αποτέλεσμα αφενός να υπάρξει ανοργάνωτη, καθυστερημένη και κατακερματισμένη αντίδραση αρχικά, αφετέρου να πληρώσουν πολλές χώρες πολύ μεγαλύτερο τίμημα σε θύματα, από το αναπόφευκτο (Ολλανδία, Σουηδία, Βέλγιο κ.ο.κ.).

    Ευτυχώς το πάθημα μοιάζει να γίνεται μάθημα πλέον και η στάση των εταίρων έχει διαφοροποιηθεί. Τουλάχιστον όσον αφορά τη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών-μελών. Φυσικά, κατά την προσφιλή συνήθεια και την πολυετή παράδοση των Ευρωπαίων, θα προηγηθούν "σημαντικές και σκληρές διαπραγματεύσεις" (σας θυμίζει κάτι;), αλλά συντομότατα το σχέδιο θα πάρει την τελική του μορφή και θα εφαρμοστεί σε ολόκληρη την ΕΕ.

    Πράγμα που θ’ αποτελέσει και τη μεγαλύτερη δυσκολία. Ο συντονισμός και η κοινή  εφαρμογή κανόνων και ρυθμίσεων σε 27 χώρες ταυτόχρονα, δεν θα είναι ένα εύκολο επίτευγμα. Ακόμη και όταν με αυτόν τον τρόπο θα μοιράζονται δισ. Όποιος διαφωνεί, ας θυμηθεί τα διάφορα "πακέτα", ΕΣΠΑ κ.λπ. Η (μη) απορροφητικότητά τους είναι πλέον παροιμιώδης...

    Το σημαντικό πάντως είναι ότι το μέτρο, έστω και τροποποιημένο για να γίνουν χατίρια και να μειωθούν πολιτικά κόστη, θα υλοποιηθεί. Η ευρωπαϊκή οικονομία θα ενισχυθεί, όπως όλες οι υπόλοιπες μεγάλες οικονομίες του πλανήτη και θα παραμείνει ανταγωνιστική...

    Η διατήρηση δε της ανταγωνιστικότητας, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η ΕΕ στέκεται στο ύψος των περιστάσεων μπροστά στο μεγάλο κίνδυνο, αποτελούν επίσης έναν σπόρο ελπίδας. Ελπίδας για ένα καλύτερο ευρωπαϊκό αύριο για όλους.
    Κι αυτό είναι κάτι στο οποίο αξίζει να πιστέψουμε…

    Πέτρος Λάζος

    petros.lazos@capital.gr 


     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ