Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 02-Απρ-2020 00:04

    Ρεαλισμός, πριν είναι αργά

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Μέρα με την ημέρα ο πλανήτης προχωρά όλο και βαθύτερα στην "κρίση του κορονοϊού". Μετρώντας θύματα σε δύο κυρίως πεδία: πρώτιστα στην υγεία και κατόπιν στην οικονομία.

    Ενώ όμως στο υγειονομικό πεδίο υπάρχουν συγκεκριμένοι αριθμοί που περιγράφουν την κατάσταση και καταγράφουν τις απώλειες, σε αυτό της οικονομίας τα πράγματα είναι ιδιαίτερα ρευστά. Και, καθώς η πανδημία έχει πρωτοφανή χαρακτηριστικά, προβλέπεται να παραμείνουν ρευστά για αρκετό διάστημα, ακόμη. Με αποτέλεσμα να υπάρχουν μεγάλες και σημαντικότατες διαφοροποιήσεις μεταξύ των εκτιμήσεων του τι επιφυλάσσει το (οικονομικό) μέλλον. Οι διαφορές αυτές είναι εξαιρετικά μεγάλες και αντιπροσωπεύουν ποσοστά ύφεσης μεγαλύτερα του 20%!

    Το φαινόμενο δεν είναι πρωτοφανές στον κόσμο των οικονομικών εκτιμήσεων, αλλά πρόκειται για μία από τις ελάχιστες φορές που είναι τόσο έντονο και λαμβάνει τέτοια μεγάλη έκταση. Αν δεν είναι η μοναδική...

    Πρωτόγνωρο σαφώς δεν είναι, αλλά οπωσδήποτε προκαλεί περιέργεια. Διότι τα (ελάχιστα) υπάρχοντα στοιχεία είναι σαρωτικά! Πραγματικά ακαταμάχητα! Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να τεκμηριωθούν μονοψήφια επίπεδα ύφεσης καθώς όλα τα μεγέθη, καθώς δημοσιοποιούνται σημειώνουν κατακλυσμικές υποχωρήσεις (π.χ. Αμερικανικές αιτήσεις επιδομάτων ανεργίας την περασμένη εβδομάδα, Purchasing Managers’ Index – ΡΜΙ υπηρεσιών Φεβρουαρίου 2020 πριν λίγες ημέρες, βιομηχανικός ΡΜΙ χωρών-μελών και συνόλου Ευρωζώνης μόλις χτες κ.ο.κ.) και τρομάζουν πραγματικά. Οι δε πιθανότητες των χειρότερων σεναρίων, συνεχώς μεγαλώνουν...

    Παρ’ όλα αυτά, ορισμένοι φορείς και κάποιοι παράγοντες δημοσιοποιούν εκτιμήσεις για χαμηλή ύφεση, ακόμη και της τάξης του 1%. Γιατί; Ποιον λόγο ή λόγους έχουν να παρουσιάζουν μια εικόνα τόσο αισιόδοξη; Ειδικά σε μία περίοδο όπου είναι βέβαιο πως, λόγω των ακραίων συνθηκών, η ατεκμηρίωτη και αβάσιμη αισιοδοξία θα κοστίσει την απώλεια υπερπολύτιμων κεφαλαίων; Κεφαλαίων τα οποία θα είναι εξαιρετικά χρήσιμα και αναγκαία αργότερα, όταν καταλαγιάσει η θεομηνία...

    Τεκμηριωμένη απάντηση για βάσιμη αιτιολόγηση αυτών των απόψεων, δεν υφίσταται. Σαφέστατα υπάρχουν υποψίες για τα κίνητρα ορισμένων που τηρούν αυτήν τη μετριοπαθή μεν, εμφανέστατα λανθασμένη δε στάση, αποδείξεις όμως όχι. 

    Άσχετα με τις αιτίες όμως, η διερεύνηση δεν είναι της παρούσης. Ανήκει σε κάποια άλλη στιγμή. Όπως συμβαίνει και με τα κίνητρα της εμμονής πολλών να συζητούν και να ασχολούνται με τη δημιουργία ευρωομολόγων κ.λπ. ενώ υπάρχουν σαφώς πιο συμφέρουσες λύσεις για άμεση χρηματοδότηση, όμοια και τα όποια κίνητρα των υπεραισιόδοξων εκτιμήσεων μπορούν ν’ αναζητηθούν, ν’ αξιολογηθούν και ν’ "ανταμειφθούν" ή να "καταδικασθούν" σε κάποιο άλλο χρονικό σημείο, με πιο ήρεμη και νηφάλια σκέψη. Εάν και εφόσον υπάρχουν φυσικά, είτε πρόκειται για κίνητρα πολιτικά, οικονομικά ή  οποιασδήποτε άλλης μορφής. 

    Οι ώρες είναι εξαιρετικά κρίσιμες και η κατάσταση δεν αφήνει περιθώρια για διαπληκτισμούς, κόντρες, καυγάδες ή διαφωνίες. Αυτό που προέχει τώρα, είναι να εκτιμηθεί  και ν’ αναλυθεί σωστά το πρόβλημα, ώστε να δοθούν οι κατάλληλες λύσεις. Πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί ορθά η καταστροφή, πριν προλάβει να προκαλέσει μη αναστρέψιμες βλάβες στην Ευρωπαϊκή οικονομία 

    Διαφορετικά, το τίμημα που θα κληθούμε όλοι να πληρώσουμε δεν θα έχει κανένα προηγούμενο. Η δεκαετία των Μνημονίων στην Ελλάδα, θα μοιάζει με ένα ευχάριστο ταξίδι σε εξωτικά νησιά… 

    Ευτυχώς, δεν κυριαρχούν μόνο τα πελάγη της απέραντης αισιοδοξίας. Ή εκείνα της άμετρης απαισιοδοξίας. Υπάρχει επίσης μια λίμνη όπου "κολυμπούν" άτομα με ζυγισμένη, ρεαλιστική αντίληψη της κατάστασης. Αυτοί οι άνθρωποι κάνουν ότι μπορούν για ν’ αντιμετωπιστεί η κρίση ορθολογικά και αποτελεσματικά, στον μέγιστο δυνατό βαθμό. Πρέπει όλοι να ευχόμαστε να πετύχουν.

    Όταν κάποιον τον τρακάρει νταλίκα με χαλασμένα φρένα, οι χρόνοι έχουν τεράστια σημασία για την επιβίωσή του. Τόσο ο χρόνος στον οποίο ο παθών θα καταλάβει τι του συνέβη (το σοκ "απομονώνει" πάντα το θύμα από την πραγματικότητα γι’ αρκετό χρόνο), όσο και εκείνος ο οποίος θ’ απαιτηθεί για να λάβει την δέουσα περίθαλψη. Αποκλίσεις μπορούν να υπάρξουν, αλλά απειροελάχιστες. Ακόμη και δευτερόλεπτα, μπορεί να κάνουν την διαφορά ανάμεσα στην ζωή και τον θάνατο.
    Έτσι και στην συγκεκριμένη περίσταση που βιώνουμε ο χρόνος και οι λανθασμένες εκτιμήσεις, δεν αντιπροσωπεύουν μόνο χρήμα, αλλά και ανθρώπινες ζωές. Εάν μιλάμε για μία, είτε για πάρα πολλές, δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Αυτό που μετρά μόνο είναι ότι πρόκειται γι’ ανθρώπινες ζωές. Αυτή την σκληρή αλλά αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, χρειάζεται να την κατανοήσουμε βαθιά όλοι…

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ