Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 21-Ιαν-2020 00:04

    Η ομορφιά δεν φτάνει, λεβέντες!

    Η ομορφιά δεν φτάνει, λεβέντες!
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Όταν, αμέσως μετά την συνάντηση με τον Λίβυο στρατάρχη-πολέμαρχο Χαφτάρ, ο ΥΠΕΞ Νίκος Δένδιας δήλωσε πως η Ελλάδα είναι έτοιμη να στείλει δυνάμεις στην Λιβύη, ξεσηκώθηκε σάλος.

    Είτε εσκεμμένα, είτε ακούσια αλλά οπωσδήποτε λανθασμένα, πολλοί θεώρησαν ότι η δήλωση σήμαινε αποστολή Ελληνικών στρατευμάτων στην αραβική χώρα. Φυσικά ο κύριος υπουργός εννοούσε είτε στο πλαίσιο διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης, είτε σε αποστολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την τήρηση του εμπάργκο όπλων. 

    Το νόημα των υπουργικών δηλώσεων όμως, λίγη σημασία έχει την δεδομένη στιγμή. Πολύ πιο σημαντικό εδώ είναι το κλίμα που δημιουργήθηκε από τις αντιδράσεις που  ακολούθησαν τις ανακοινώσεις.

    Από την μία μεριά, αριστεροί και κεντροαριστεροί "ειρηνιστές" (θου Κύριε…) άρχισαν να ωρύονται πως η Ελλάδα δεν έχει καμία δουλειά να εμπλακεί στην σύγκρουση. Οι ίδιοι άνθρωποι που, παράλληλα με την διαμαρτυρία τους για πιθανή αποστολή δυνάμεων εκτόξευαν κατηγορίες προς την κυβέρνηση για την μη πρόσκληση της χώρας στην Διάσκεψη του Βερολίνου για το Λιβυκό πρόβλημα. 

    Όπως το διαβάζετε: "Γιατί να εμπλακεί η Ελλάδα;" και παράλληλα "Γιατί δεν θα πάει στο Βερολίνο η Ελλάδα;"! Λογική ανύπαρκτη και απόλυτη κυριαρχία της ανίκητης, προφανής…

    Από την άλλη πλευρά, θερμόαιμοι "της αντίπερα όχθης" άρχισαν να διαμαρτύρονται γιατί η Ελλάδα "δεν αντιδρά δυναμικά στις Τουρκικές προκλήσεις μέσω στρατιωτικών ενεργειών". Λες και θα μπορούσε η Ελλάδα π.χ. να βυθίσει ένα Τουρκικό πλοίο έτσι απλά. Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους που ξεσηκώνουν θύελλες για τους χειρισμούς της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό. Λες και οι μετανάστες δεν προϋπάρχουν στην γείτονα και "φυτρώνουν" στις Ελληνικές θάλασσες, με κάποιο μαγικό τρόπο!

    Η κυριαρχία της ανίκητης είναι αδιαμφισβήτητη, από την μία άκρη της επικράτειας στην άλλη…

    Όλη αυτή η κατάσταση, εάν αποτελούσε ένα μεμονωμένο επεισόδιο, δεν θα ήταν παρά μία ευκαιρία για αερολογική συζήτηση με την χρήση αιχμηρών σχολίων και την σχετική πολιτική εκμετάλλευση και καζούρα.

    Δυστυχώς, για όλους όσους ζούμε στην Ελλάδα, δεν είναι.

    Πρόκειται για κατάσταση σημαντικά σοβαρότερη. Εδώ και κάποια χρόνια, αργά αλλά σταθερά, οι ισορροπίες και οι δυνάμεις επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή, αναδιατάσσονται και ανακατανέμονται. Οι ελιγμοί των διαφόρων "παικτών" γύρω από τον εμφύλιο στην Λιβύη, δεν αποτελούν παρά ένα μικρό μέρος των τεράστιων αλλαγών. Η Ελληνική πλευρά (όλη η Ελληνική πλευρά, όχι μόνο η κυβέρνηση), καλά θα κάνει να συντονιστεί με τα γεγονότα, να αναλύσει προσεκτικά και να ενεργήσει με συγκεκριμένη μεθοδολογία και στόχους. 

    Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με δεδομένη την κατάσταση που παρέλαβε στις διεθνείς σχέσεις της χώρας και την μακρόχρονη κρίση χρέους, δεν τα πάει κι άσχημα. Όποιος νομίζει ότι €350 δις χρέους, στο 170% του ΑΕΠ, αποτελούν πλεονέκτημα στην διεθνή αρένα ή έστω, πως δεν επιβαρύνουν την διεθνή ισχύ και το κύρος της χώρας, δεν καταλαβαίνει τίποτα από διεθνή πολιτική…

    Χαρακτηριστικά δείγματα της καλής δουλειάς που γίνεται, ο (μάλλον ακραίος) εκνευρισμός Ερντογάν για την υπόθεση του East Med και την επίσκεψη Χαφτάρ αλλά και τα δημόσια συγχαρητήρια του τελευταίου προς την Ελληνική διπλωματία.

    Όμως, από την άλλη μεριά, χαρακτηρισμοί του τύπου "απομονωμένος ο Ερντογάν και η Τουρκία" όταν ο "κουμπάρος Ταγίπ" δεν προλαβαίνει να συναντά διεθνείς ηγέτες και ο Τούρκος ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου έχει ξεχάσει το χρώμα του σπιτιού του, μόνο καλό δεν κάνουν. Ποτέ δεν είναι θετικό να γελά ο κόσμος μαζί σου. Είτε εντός, είτε εκτός συνόρων…

    Συνολικά πάντως, μπορούμε να πούμε ότι οι κυβερνητικές ενέργειες βρίσκονται στην σωστή κατεύθυνση, γίνονται βάση κάποιου σχεδίου και έχουν συγκεκριμένες στοχεύσεις. Τουλάχιστον αυτό, δείχνει να συμβαίνει. Σαφέστατα όμως, χρειάζεται περισσότερη προσοχή και προσήλωση στις λεπτομέρειες, διότι η (μεγαλοπρεπής) γκάφα καραδοκεί. Και εάν συμβεί, το τίμημα θα είναι πολύ βαρύτερο της γελοιοποίησης…

    Από το σημείο αυτό και πέρα είναι απόλυτα αναγκαίο, εκ των ουκ άνευ θα έλεγα, να συνειδητοποιήσουν όλοι ότι καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να επιτύχει σοβαρά αποτελέσματα στην διεθνή παλαίστρα, εάν δεν έχει την πλήρη και καθολική στήριξη των πάντων! Όλων, απαραιτήτως! Ακόμη και εκείνων που διαφωνούν.

    Στο πλαίσιο και τα όρια αυτά, θα πρέπει όλοι ν’ αναλογιστούν πως, μπορεί κάποτε η Ελλάδα να έχτιζε Παρθενώνες, αλλά πλέον δύσκολα φτιάχνει μόνη της ακόμη και απλούς, σύγχρονους αυτοκινητόδρομους. Και πως, εάν θέλει να φτάσει στο σημείο να χτίσει και πάλι παγκόσμια μνημεία, θα χρειαστεί να διανύσει πολύ μεγάλη απόσταση. Αυτό θα το επιτύχει μόνο εάν οι Έλληνες στοιχηθούν όλοι μαζί, απέναντι μόνο στους αντιπάλους και βλέποντας μόνο τον κοινό στόχο.

    Διότι ένδοξοι οι Έλληνες, γενναίοι οι Έλληνες, χαλκέντεροι οι Έλληνες, λεβέντες οι Έλληνες και (γενικώς) "ωραίοι" οι Έλληνες, αλλά την σήμερον ημέρα, την ημέρα του πατήματος ενός κουμπιού που εξαφανίζει πόλεις και των drones, η "ομορφιά" ενός λαού κι ενός τόπου δεν αρκεί για να παραμείνει ένα κράτος ανεξάρτητο.

    Αν αυτό γίνει αντιληπτό εγκαίρως νωρίς, έχει καλώς. Διαφορετικά…

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων