Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 16-Δεκ-2019 00:04

    Μήπως να βγούμε απ’ το κουτί;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Την προηγούμενη εβδομάδα ανακοινώθηκε το πρόγραμμα Re-brain Greece. Πρόκειται για μία δέσμη μέτρων με στόχο να προσελκυσθούν και να επιστρέψουν μόνιμα στην Ελλάδα, όσοι Έλληνες μετανάστευσαν στο εξωτερικό στα χρόνια της κρίσης. Κυριότερο μέτρο-κίνητρο, η επιδότηση στο 70%, μηνιαίων μεικτών αποδοχών ύψους €3.000!

    Το πρόγραμμα μάλλον θα έπρεπε να ονομαστεί Disdain Greece (απορρίψτε, σνομπάρετε την Ελλάδα). Πέρα από την εντελώς κρατιστική και 80s λογική του, δεν λαμβάνει υπόψιν του στοιχειώδεις και βασικές παραμέτρους όπως οι αποδοχές σε αντίστοιχες θέσεις στο εξωτερικό, το τελικό καθαρό ποσό που καταλήγει στην τσέπη του εργαζομένου, τις εργοδοτικές εισφορές, την αγοραστική δύναμη του καταναλωτή στην Ελλάδα συγκριτικά με π.χ. την αντίστοιχη στην Γερμανία κ.ο.κ. Αυτές οι παράμετροι (συν ορισμένες ακόμη) καθιστούν το πρόγραμμα, όχι απλά αναποτελεσματικό αλλά καταδικασμένο σε αποτυχία. 

    Παρ’ όλα αυτά, αντιμετωπίστηκε από την κοινή γνώμη σαν εξαιρετικά ελπιδοφόρο. Όμοια και απαράλαχτα με τη λαίλαπα των επιδομάτων που λεηλατεί τα δημόσια ταμεία και στερεί από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων τη δυνατότητα να υλοποιήσει απλά έργα, που θα δώσουν τις βάσεις που τόσο ανάγκη έχει η ελληνική οικονομία για ν’ αντιμετωπίσει θετικά το μέλλον...

    Πριν λίγες ημέρες, στη γνωστή "Αίγλη", ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος είχε προγραμματίσει μια ενημερωτική ημερίδα για τα ΣΔΙΤ στον τομέα της Υγείας. Τα ΣΔΙΤ ως πρακτική, θεωρούνται από πολλούς ως το καταλληλότεροι βήμα για τη βελτίωση της ποιότητας παροχής υπηρεσιών υγείας, στην Ελλάδα. Η εκδήλωση όμως, τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. Διότι "μπούκαραν" στην Αίγλη μέλη διαφόρων συνδικαλιστικών οργανώσεων των υγειονομικών επαγγελμάτων και έγινε το "έλα να δεις"!

    Συλλήψεις ή έστω προσαγωγές, φυσικά, δεν ανακοινώθηκαν...

    Οι ίδιοι συνδικαλιστές όμως, καθώς και όλοι οι "συνάδελφοί" τους ανεξαρτήτως επαγγέλματος, όταν "έχουν διάθεση και όρεξη" μπλοκάρουν ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας. Απλά διοργανώνουν μία "διαδήλωση" ή μία "διαμαρτυρία" μερικών δεκάδων (ίσως μερικές φορές να πρόκειται για εκατοντάδες) ατόμων, καταλαμβάνουν τον δρόμο,  προχωρώντας με ταχύτητα χελώνας και φωνάζοντας συνθήματα του τέλους της δεκαετίας του... '70. Εάν δε κάποιος από τους μαγαζάτορες και λοιπούς επαγγελματίες που υπομένουν τα πάνδεινα από αυτή την κατάσταση, τολμήσει να διαμαρτυρηθεί, αλλοίμονό του! 

    Στην καλύτερη περίπτωση θα πρέπει να βρει χρήματα για ν’ αντικαταστήσει τη βιτρίνα του μαγαζιού του, που θα έχει σπάσει από πέτρα που... την πήρε ο αέρας, στη χειρότερη θα περάσει κάμποσες μέρες σε νοσοκομείο. Παραδείγματα και για τις δύο περιπτώσεις (και πολλές... ενδιάμεσες) υπάρχουν πάμπολλα...

    Την ίδια ώρα, εάν κάποιος βλάκας, προφανώς για λόγους ανάγκης ή/και ανυπαρξίας εναλλακτικής, παρκάρει πάνω σε διάβαση ΑΜΕΑ, φίδι κολοβό που τον έφαγε! Θα γίνει viral στα social media, θ’ ακούσει όσα δεν έχει ακούσει όλη την υπόλοιπη ζωή του και, εάν τύχει και βρεθεί εκεί κάποιος δημοτικός αστυνομικός, θα πληρώσει από μισό μέχρι δύο μεροκάματα, για την απερισκεψία του!

    Όλα τα παραπάνω, είναι δείγματα μιας νοοτροπίας, ενός τρόπου σκέψης ο οποίος, εάν η Ελλάδα ζούσε υπό κανονικές συνθήκες, θα μπορούσε πράγματι να δώσει λύσεις και αποτελέσματα. 

    Φυσικά, Brain Drain δεν θα υπήρχε αλλά το δημογραφικό ή μια έλλειψη στελεχών υψηλής εξειδίκευσης, θα μπορούσαν ν’ αντιμετωπιστούν ΚΑΙ μέσω επιδοτήσεων, πράγματι. Υπό κανονικές συνθήκες, η κοινωνία θα μπορούσε (ίσως μάλιστα θα ΕΠΡΕΠΕ) να δεχθεί μικρές "ελαστικές ερμηνείες του νόμου" σε κάποιες περιπτώσεις, προς χάρη της Δημοκρατίας κ.ο.κ. 

    Όχι όμως σήμερα! Όχι όταν η ασυδοσία των συνδικαλιστών έχει φτάσει στο σημείο να θεωρείται "βάση ελευθερίας" και να παρεμποδίζει τον βιοπορισμό δεκάδων χιλιάδων, όχι όταν ο ελληνικός πληθυσμός κινδυνεύει με μείωση του αριθμού του κατά 20% και όχι όταν η ελληνική οικονομία δεν καταφέρνει να ξεφύγει από τον βάλτο που την οδήγησε η υπερδεκαετής κρίση και τα τεσσεράμισι χρόνια ΣΥΡΙΖΑ, με κανένα τρόπο. 

    Και μην σκεφτεί κανείς να αντιτείνει τις προβλέψεις του προϋπολογισμού που ψηφίζεται μεθαύριο στη Βουλή. Πρόκειται για κλασσικό δείγμα αυτού που οι Αγγλοσάξωνες αποκαλούν "Wishful thinking". Έπεα πτερόεντα, δηλαδή!

    Οι καταστάσεις που ζούμε, σε όλο το μήκος και το πλάτος της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, είναι ακραίες, είναι ασυνήθιστες, είναι "μη φυσιολογικές". Δεν δημιουργήθηκαν τώρα, αλλά τώρα πρέπει ν’ αντιμετωπισθούν. Δεν υπάρχει χρόνος για τίποτα λιγότερο. Πρέπει να βρεθούν λύσεις άμεσα, πριν να είναι αργά.

    Οι Αγγλοσάξωνες λένε ότι αυτές οι καταστάσεις είναι ασυνήθιστες και για να λυθούν απαιτούνται ασυνήθιστα μέτρα (extraordinary situations, require extraordinary measures) και πως για βρεθούν αυτά τα μέτρα, πρέπει κανείς να σκέφτεται out of the box, έξω από το κουτί!

    Μήπως ήρθε η ώρα στην Ελλάδα, ΟΛΟΙ να βγουν από το κουτί; Πριν προλάβει και κλείσει το καπάκι και πάθει όλη η χώρα ασφυξία;

    Δεν ξέρω, απλά ρωτάω...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων