Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 15-Οκτ-2019 00:03

    Οι υποσχέσεις δεν αρκούν

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Την προηγούμενη εβδομάδα η ελληνική οικονομία έζησε ένα, πρωτοφανές στα ιστορικά χρονικά, γεγονός. Για πρώτη φορά σε 198 χρόνια ύπαρξης, το ελληνικό κράτος δεν πλήρωσε για να δανειστεί, αλλά πληρώθηκε. Με την απόδοση της δημοπρασίας των εντόκων γραμματίων να περνά σε αρνητικό έδαφος και να εγγράφεται στο -0,02%. 

    Πραγματικά ιστορική στιγμή! Καταπληκτική επίδοση! Πρόκειται για κατόρθωμα άξιο ειλικρινούς θαυμασμού! 

    Μία χώρα με δημόσιο χρέος μεγαλύτερο του 170% του ΑΕΠ και με πιστοληπτική ικανότητα χαμηλότερη κατά δύο βαθμίδες, της αξιολόγησης σαν επενδυτικό αξιόχρεο, κατόρθωσε να απολαμβάνει τεράστια εμπιστοσύνη από την αγορά. Άκρως εντυπωσιακό επίτευγμα, το οποίο μεγεθύνεται ακόμη περισσότερο εάν αναλογιστεί κανείς ότι, 4 μόλις μήνες πριν, αυτά τα ίδια χρεόγραφα τιμολογούνταν ελάχιστα κάτω από το 3%. Σημαντικό και ιδιαίτερα ελπιδοφόρο...

    Εκτός από τα έντοκα δε, στο ίδιο διάστημα, έχουν παρατηρηθεί σημαντικότατες πτώσεις και στα ομόλογα σαφώς πιο μακροχρόνιων λήξεων. Εμβληματικότερη περίπτωση αυτή του δεκαετούς benchmark, με την απόδοσή του να βρίσκεται πλέον αρκετά κάτω από το 1,5% (περί το 1,45%)!

    Με ποιον τρόπο όμως επιτεύχθηκε μια τόσο μεγάλη πτώση των αποδόσεων, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα; 

    Εάν πιστέψουμε την προπαγάνδα της αντιπολίτευσης, όλα συμβαίνουν επειδή η οικονομία πάει πολύ καλά και, λόγω των πολιτικών που είχε εφαρμόσει ως κυβέρνηση πριν τις εκλογές, θα πάει ακόμη καλύτερα. Με αποτέλεσμα οι αγορές να επιβραβεύουν αυτές τις πολιτικές και να προεξοφλούν την καλύτερη πορεία στο μέλλον. 

    Θα μπορούσε να είναι (κάπως) έτσι, αλλά δεν ισχύει. Απλούστατα διότι η βελτίωση της καμπύλης, ξεκίνησε αρκετές ημέρες μετά τις εκλογές. 

    Το κυβερνητικό αφήγημα από την άλλη πλευρά, θέλει τη μείωση να προέρχεται από  μεγάλη αύξηση εμπιστοσύνης προς τη χώρα, λόγω των αναγγελlόμενων δικών της πολιτικών και των πρώτων δειγμάτων που έχει ήδη καταθέσει.

    Πρόκειται για κάτι που έχει λογική βάση και το οποίο, σε έναν κάποιο βαθμό, ισχύει. Όπως έχει κατ’ επανάληψη τονισθεί οι αγορές είναι προεξοφλητικοί μηχανισμοί και η νέα κυβέρνηση διατυμπανίζει πως διάκειται αναφανδόν υπέρ των επιχειρήσεων και των επενδύσεων. Ταυτόχρονα τα πρώτα δείγματα γραφής της, σαφώς επιβεβαιώνουν τις προθέσεις της ενώ, στη χειρότερη των εκτιμήσεων, οι πολιτικές που ευαγγελίζεται είναι μακράν φιλικότερες προς την επιχειρηματικότητα, από αυτές των προκατόχων της.

    Άρα δεν είναι καθόλου παράξενο ή παράλογο να προεξοφλεί η αγορά, μια ακόμα μεγαλύτερη βελτίωση της ελληνικής οικονομίας. Μια προεξόφληση αυτού του είδους όμως, σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί σαν αιτιολογία μιας τόσο μεγάλης πτώσης στις αποδόσεις. Χρειάζεται κάτι σαφώς ευρύτερο, βαθύτερο και εκτενέστερο…

    Για περισσότερο από 10 χρόνια, οι Κεντρικές Τράπεζες των μεγάλων οικονομιών του πλανήτη (πρώτη η Αμερικανική Fed, το 2008) κάνουν ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για ν’ αυξήσουν τη ρευστότητα, την ταχύτητα κυκλοφορίας χρήματος κ.λπ. Με τελικό στόχο να "προκαλέσουν" ανάπτυξη και (ελεγχόμενο) πληθωρισμό 

    Σε άλλες περιπτώσεις λιγότερο και σε άλλες περισσότερο, αυτός ο στόχος έχει επιτευχθεί. Με τη χρήση διαφόρων εργαλείων, άλλοτε συμβατικών (π.χ. πολιτικές επιτοκίων) και άλλοτε όχι και τόσο (π.χ. πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης – QΕ). Όλες αυτές οι διεργασίες όμως, όλα αυτά τα εργαλεία, έχουν δημιουργήσει στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα έναν υψηλό βαθμό πλεονάζουσας ρευστότητας. Αυτή η ρευστότητα δεν μπορεί να παραμένει αδρανής. Έχει ανάγκη να τοποθετηθεί. 

    Για να το κάνει, χρειάζεται δύο προϋποθέσεις:
    α. στοιχειώδη ασφάλεια και
    β. υποτυπωδώς αξιοπρεπείς αποδόσεις.

    Στο κυνήγι των δεύτερων, τα διεθνή κεφάλαια, εδώ και αρκετά χρόνια, χαμηλώνουν συνεχώς τις αποδόσεις και αυξάνουν τις τιμές των ομολόγων, εντόκων κ.λπ. Μόλις λοιπόν η Ελλάδα απέδειξε πως, σιγά σιγά, προχωρά και μπαίνει στην ομάδα των κατά τεκμήριο "ασφαλών οικονομιών", τα διεθνή κεφάλαια επιδόθηκαν και εδώ, στο αγαπημένο τους σπορ τα τελευταία 10 χρόνια: το κυνήγι αποδόσεων (yield chasing).  Ελπίζοντας σε περαιτέρω θετική πορεία και μεγεθύνοντας υπερβολικά τον βαθμό προεξόφλησης των θετικών προσδοκιών που δημιούργησε η νέα κυβέρνηση. 

    Έτσι απλά προέκυψε η εκπληκτική πορεία των τελευταίων μηνών, με αποκορύφωμα τα αρνητικά επιτόκια στην δημοπρασία εντόκων της περασμένης εβδομάδας.

    Τα ζητούμενα πλέον τώρα είναι μόνον τα εξής: μηδενικές υπαναχωρήσεις από τα υπεσχημένα και πλήρης υλοποίηση των προσδοκιών που έχουν δημιουργηθεί στις αγορές. Δυστυχώς τίποτε από αυτά, δεν είναι ούτε τόσο βέβαιο, ούτε τόσο εύκολο, όσο θέλουν να το παρουσιάζουν κάποιοι...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

    Τίποτα από τα ανωτέρω, δεν αποτελεί προτροπή ή σύσταση για αγορά, πώληση ή οποιαδήποτε πράξη ή συμμετοχή σε πράξεις επί μετοχών, ομολόγων και λοιπών χρηματοοικονομικών προϊόντων και υπηρεσιών.
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων