Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 14-Οκτ-2019 00:04

    Εκπτωτική ή πραγματική Δημοκρατία;

    Εκπτωτική ή πραγματική Δημοκρατία;
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων έχει γιγαντωθεί, κυριαρχώντας στην επικαιρότητα, η συζήτηση για την ψήφο των Ελλήνων εκτός Επικράτειας. Ή, σωστότερα, των Ελλήνων που, κατά τον χρόνο των εκλογών, βρίσκονται μακριά από την εκλογική τους περιφέρεια, δηλαδή των ετεροδημοτών. 

    Όσο και αν ξενίζει και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα όσα απίθανα γράφονται και ακούγονται, αυτός είναι ο μοναδικός σωστός ορισμός, των υποκειμένων της κουβέντας. Πιθανόν να φαίνεται παράξενο στους "προοδευτικούς δημοκράτες" της Νότιας Βαλκανικής, αλλά το Κολοράντο δεν διαφέρει σε τίποτα από π.χ. την Πάτρα, όσον αφορά έναν ψηφοφόρο που βρίσκεται εκεί όταν γίνονται εκλογές, ενώ είναι εγγεγραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους π.χ. της Δράμας! 

    Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, πρέπει να έχει το δικαίωμα του εκλέγειν στον ίδιο βαθμό και υπό τις ίδιες συνθήκες. Εφόσον φυσικά μιλάμε για πολίτη μιας Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας και όχι κάποιας Υποσαχάριας Μπανανίας, αυτή είναι η πραγματικότητα. Όσο κι αν απειλεί να στερήσει απ’ ορισμένους, τα προνόμια και τις αμοιβές που απολαμβάνουν εδώ και πολλά χρόνια, ενώ δεν θα έπρεπε…

    Όπως συχνά συμβαίνει στην Ελλάδα όμως, ο λάθος ορισμός του υποκειμένου δεν είναι το μοναδικό σημείο κάποιου θέματος επικαιρότητας, το οποίο παραποιείται και αποδίδεται λανθασμένα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση απλά, οι καλοθελητές έχουν κατορθώσει και έχουν αποπροσανατολίσει την κουβέντα περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως. Αλλάζοντας την ουσία της συζήτησης.

    Παραδείγματος χάριν, όλοι ασχολούνται με το "εάν" και "ποιοι" πρέπει να έχουν τη δυνατότητα ψήφου. Ενώ το πραγματικό ερώτημα που τίθεται και που θα έπρεπε να συζητείται, είναι "πώς" θα ψηφίζουν! Και μόνο αυτό! Το ζήτημα υπάρχει για όλους όσοι είναι ήδη εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Οι υπόλοιποι είναι μια τελείως διαφορετική ιστορία. 

    Κανείς δεν συζητά ν’ αλλάξει τους όρους και τους κανόνες με τους οποίους πολιτογραφείται (με ή χωρίς ελληνική καταγωγή, διαμένων εντός ή εκτός Ελλάδος) κάποιος σαν Έλληνας πολίτης. Ακριβώς ο οποιοσδήποτε μπορούσε να το κάνει έως τώρα, θα συνεχίσει να έχει αυτήν την δυνατότητα ενώ οποιοσδήποτε δεν την είχε, θα εξακολουθήσει να μην την έχει. Τόσο απλά.

    Το μοναδικό ερώτημα ουσίας που τίθεται για την ψήφο των Ελλήνων πολιτών τη δεδομένη στιγμή, είναι ο τρόπος με τον οποίο θα διευκολυνθούν ν’ ασκήσουν το δικαίωμα του εκλέγειν. Το ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες θα ψηφίσουν, ως έχουν δικαίωμα αλλά χωρίς να ταλαιπωρηθούν και να "τιμωρηθούν" με μετακινήσεις, αεροπορικά ταξίδια κ.λπ. 

    Μόνο! Τίποτα περισσότερο! Αλλά και τίποτα λιγότερο!

    Φυσικά κάτι τέτοιο προωθεί την Ελληνική Δημοκρατία να γίνει σαφώς περισσότερο σύγχρονη και σαφώς πιο αντιπροσωπευτική, απ’ όσο είναι σήμερα. Καθώς πολίτες της με σφαιρική αντίληψη της ζωής εκτός συνόρων, με εμπεριστατωμένη άποψη για τη σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα, αποκτούν σημαντική επιρροή για το ποιος θα την κυβερνήσει. Κάτι το οποίο μικραίνει τη "δυναμική" όλων εκείνων των ιδεοληπτικών και "προοδευτικών δημοκρατών" που κάνουν ό,τι μπορούν για να υπάρχουν λιγότερες ψήφοι στην κάλπη. 

    Τι σόι Δημοκρατία πρεσβεύουν, αυτοί οι "προοδευτικοί δημοκράτες"; Θα σας γελάσω! Σίγουρα όχι, μια ιδιαίτερα συμμετοχική πάντως...

    Η ουσία είναι πως κάποιοι προκάτοχοί τους στα προνόμια και την ιδεοληψία, κατόρθωσαν να ορθώσουν ένα τείχος-εμπόδιο 200 βουλευτικών ψήφων στην ισότιμη Δημοκρατική εκπροσώπηση όλων των Ελλήνων. Έτσι σήμερα μπορούν αυτοί να εκβιάζουν και να μετατρέπουν το δημοκρατικό δικαίωμα κάθε πολίτη σε βάναυση και άδικη τιμωρία!

    Βλέπετε, εάν εφαρμοστεί η επιστολική ή/και η ηλεκτρονική ψήφος, θα πρέπει να εφαρμοστεί για όλους τους ψηφοφόρους. Και για αυτούς που δεν μπορούν αντικειμενικά να προσέλθουν σε εκλογικό τμήμα αλλά και για αυτούς που μπορούν αλλά προτιμούν να το αποφύγουν. Οπότε δεν θα μπορεί π.χ. ο ινστρούχτορας να χώνει τον σφραγισμένο φάκελο, με το σταυρωμένο ψηφοδέλτιο στην παλάμη της γιαγιάς! Ή του εγγονού! Επομένως,  δεν θα διασφαλίζεται ότι ψηφίζεται το Κόμμα. Ούτε ότι οι σταυροί πάνε εκεί που θέλει η Κεντρική Επιτροπή ή ο Πρόεδρος του Κόμματος και, σε καμία περίπτωση, εκεί που θέλει ο ψηφοφόρος. 

    Δεν θα μπορούν δηλαδή, να χειραγωγούν τη Δημοκρατία...

    Ο εκβιασμός λοιπόν, δεν πρέπει να γίνει αποδεκτός. Δεν επιτρέπεται η αποδοχή κανενός είδους συμβιβασμού, σε αυτήν την περίπτωση. Η Δημοκρατία δεν πρέπει να επιτρέψει τη χειραγώγησή της. Καλύτερα να μην υπάρξει καμία αλλαγή στο υπάρχον καθεστώς, παρά να έχουμε μια ψευδεπίγραφη, "παραμυθένια" δυνατότητα ψηφοφορίας των Ελλήνων του εξωτερικού. Η κοροϊδία αυτών που ζουν με τον καημό του νόστου, καλύτερα να λείψει...

    Η σύγχρονη Δημοκρατία στηρίζεται, ζει και αναπνέει με συμβιβασμούς απόψεων και θέσεων, με συγκερασμούς αντιθέσεων. Διαφορετικά δεν μπορεί να υπάρξει. Όμως ταυτόχρονα, οφείλει στον εαυτό της να τηρεί ορισμένες θεμελιώδεις αξίες και αρχές. Να τις διατηρεί απαραβίαστες και ανόθευτες, ακόμη και από τον "σκοπό που αγιάζει τα μέσα". 

    Εάν επιτραπεί αυτές οι αρχές ν’ αλλοτριωθούν, να τους γίνουν εκπτώσεις, η Δημοκρατία μετατρέπεται από Προεδρική σε... εκπτωτική. Μετά αρχίζει η κατρακύλα. Μια κατρακύλα της οποίας το τέλος, δεν γνωρίζει κανείς. 

    Μήπως θυμάστε καμιά περίπτωση τέτοιας κατρακύλας, τώρα τελευταία; Από το 2009 και ύστερα, ίσως;

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων