Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 03-Ιουν-2019 00:04

    Ρίσκα ναι, ζαριές όχι!

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Στην πολιτική δεν χωρούν συναισθηματισμοί. Οποιουδήποτε είδους συναισθηματισμοί. Μπορεί κατά καιρούς να βλέπουμε πολιτικούς να συμπεριφέρονται συναισθηματικά (τουλάχιστον στην πρώτη ματιά), αλλά επί του πρακτέου όλες οι μεγάλες αποφάσεις λαμβάνονται με βάση το κομματικό ή προσωπικό συμφέρον και στηρίζονται από τετράγωνη λογική. Ειδικά όταν πρόκειται για "κοσμογονικής" σημασίας αποφάσεις, όπως αυτή της κυρίας Γεννηματά να εξωθήσει τον Ευάγγελο Βενιζέλο σε έξοδο από το κόμμα,.

    Το συναίσθημα δεν έχει καμία θέση! Τόσο απλά, τόσο συγκεκριμένα!

    Δεν υπάρχει λόγος να έχουμε αυταπάτες. Ούτε η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ κινήθηκε παρορμητικά από μια αντίδραση της στιγμής ή παρακινούμενη από κάποιον θυελλώδη αυθορμητισμό, ούτε ο κύριος Βενιζέλος. Είχαν και οι δύο τις στρατηγικές, τα εναλλακτικά σχέδια και τις πιθανές θέσεις τους, προετοιμασμένα, τις αντίστοιχες δε αποφάσεις, ειλημμένες! Ίσως μάλιστα, εδώ και αρκετό καιρό...

    Όποιος προσπαθήσει να πει κάτι διαφορετικό, πολύ απλά, είτε δεν ξέρει τον τρόπο λειτουργίας πολιτικών στελεχών αυτού του διαμετρήματος και επιπέδου, είτε είναι εξαιρετικά αφελής.

    Το ζητούμενο στα όσα συνέβησαν και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν στο ΚΙΝΑΛ (πιθανότατα και μετά τις εκλογές), είναι η λογική και τα κίνητρα πίσω από τις αποφάσεις. Διότι είναι πολύ δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η Φώφη Γεννηματά, αποφάσισε ξαφνικά "να τονίσει τη διεύρυνση". Όπως επίσης είναι εξαιρετικά δύσκολο (αν όχι αδύνατον) να πιστέψει κανείς πως ο κύριος Καμίνης "δεν είχε ιδέα", για τις αποφάσεις της προέδρου του κόμματος, να τον μετακινήσει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας και μάλιστα εις βάρος του Βαγγέλη Βενιζέλου. Αυτά συμβαίνουν μόνο στα παραμύθια, όχι στην πραγματική ζωή!

    Για να προσδιορίσει κανείς τα πραγματικά κίνητρα των αποφάσεων Γεννηματά, θα πρέπει να δει τα καταγεγραμμένα γεγονότα, τα δεδομένα και τους αριθμούς, ψυχρά και ορθολογιστικά. 

    Κατ’ αρχήν θα πρέπει να λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη, τη δήλωση που φέρεται να έχει κάνει ο πρωθυπουργός την Παρασκευή πως, εάν το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ είναι μικρότερο από το 23% την 7η Ιουλίου, αυτός "θα φύγει"! 

    Η δήλωση αυτή, αυτομάτως, δίνει μια σοβαρή πιθανότητα διεκδίκησης της θέσης του δεύτερου κόμματος για το ΚΙΝΑΛ. Εν πάση περιπτώσει, αυτό δείχνει να πιστεύει η κυρία Γεννηματά. Προφανώς, όταν αντελήφθη αυτήν την πιθανότητα, αποφάσισε να πάρει μεγαλύτερα ρίσκα, πιστεύοντας ότι αξίζουν τον κόπο...

    Δυστυχώς για αυτήν, το κόμμα της και (σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας του πρώτου κόμματος) για τη χώρα, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Τα ρίσκα αυτά, όπως ήδη φαίνεται από τις σωρηδόν αποχωρήσεις στελεχών που κανονικά θα ήταν υποψήφιοι στις επερχόμενες εθνικές εκλογές με το ΚΙΝΑΛ, είναι υπερβολικά, παράλογα και καταδικασμένα ν’ αποτύχουν.

    Σίγουρα ο Βαγγέλης Βενιζέλος, εδώ και κάμποσο καιρό, έχει "μεταμορφωθεί" σε "μετενσάρκωση του Κεντρώου Χώρου" και δεν ταίριαζε ούτε κατά διάνοια, με την αντιδεξιά, ελαφρά λαϊκιστική ρητορική που έχει επιλέξει η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ, σαν κύριο άξονα στρατηγικής. Αυτό το αταίριαστο των θέσεων ήταν "εκκωφαντικό", κάθε φορά που ο κορυφαίος συνταγματολόγος διατύπωνε τις θέσεις του δημόσια. Οπότε ήταν απλά θέμα χρόνου να υπάρξει κάποια σοβαρή κόντρα, με όλα τα επακόλουθα.

    Όμως, στην ίδια κατηγορία απόψεων, αυτήν των κεντρώων και "θεσμικών", κατατάσσεται και ο πρώην δήμαρχος Αθήνας. Γιατί η αρχηγός του ΚΙΝΑΛ να προτιμήσει αυτόν και να επιλέξει τη σύγκρουση με το (πολιτικό) θωρηκτό που ακούει στ’ όνομα  "Βενιζέλος";

    Η απόφασή της μοιάζει ακατανόητη, δύσκολο αίνιγμα. Μόνο όμως μέχρι τη στιγμή που κάποιος θα κοιτάξει τα data, με λίγο μεγαλύτερη προσοχή.

    Κατ’ αρχήν, θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως για την Φώφη Γεννηματά δεν υπάρχει περιθώριο αποτυχίας των πρωτοκλασάτων στελεχών που ήρθαν στο ΚΙΝΑΛ, με τη διεύρυνση του 2017-2018. Εάν αποτύχει ο καθηγητής Καμίνης (και μερικά άλλα στελέχη), θα έχει αποτύχει η ίδια.

    Ο πρώην δήμαρχος λοιπόν, απέτυχε να εκλεγεί ευρωβουλευτής και ήρθε τέταρτος σε σταυρούς. Μέχρι εδώ, όλα φυσιολογικά. 

    Τα πράγματα δυσκολεύουν, μόλις ένας παρατηρητής κοιτάξει τ’ αποτελέσματα των ευρωεκλογών, στην Α’ Περιφέρεια Αθηνών. Δηλαδή την εκλογική περιφέρεια η οποία, λίγο έως πολύ, ισοδυναμεί με τον Δήμο Αθηναίων, δηλαδή τον δήμο που ο κύριος Καμίνης διοικούσε (και θεωρητικά "κυριαρχούσε"), επί 9 χρόνια.

    Μια απλή ματιά στ’ αποτελέσματα αυτά δείχνει ότι, στο 91% της ενσωμάτωσης των σταυρών των υποψηφίων, ο κύριος καθηγητής έρχεται τρίτος και καταϊδρωμένος. Μετά τον Νίκο Ανδρουλάκη και την Εύα Καϊλή, τους ευρωβουλευτές του κόμματος! Στη "δική του" περιφέρεια, εκεί που θεωρητικά έχει το μεγαλύτερο πολιτικό κεφάλαιο!

    Αν κανείς σκεφτεί ότι, στην Α’ Αθήνας για την Κεντροαριστερά, "βασιλεύει" εδώ και πολλά χρόνια ο Κώστας Σκανδαλίδης και ότι το κόμμα παίρνει μία έδρα μόνο, καταλαβαίνει ότι οι ελπίδες του πρώην δημάρχου για εκλογή, είναι μηδαμινές. Αν προσθέσει δε στα παραπάνω, το γεγονός ότι, μέχρι την Κυριακή το βράδυ, στην ίδια περιφέρεια θα ήταν υποψήφιος (αυτοδίκαια, λόγω υποψηφιότητας για τον δήμο) ο μεγαλοαστός, εξάδελφος των Παπανδρέου Παύλος Γερουλάνος, οι ελπίδες Καμίνη μεταβάλλονται σε ανύπαρκτες. Πανωλεθρία για "την πρόεδρο Φώφη"...

    Με επιπλέον "κερασάκι", έναν πιθανό εσωκομματικό πόλεμο μεταξύ στελεχών πρώτης γραμμής. Όλα τα είχε η Μαριορή για τις 7 Ιουλίου, ο εσωκομματικός σπαραγμός της έλειπε...

    Για να το πούμε απλά, η κυρία Γεννηματά δεν είχε επιλογή. Τα νούμερα στην Α’ Αθηνών είναι απογοητευτικά και χωρίς δυνατότητα αξιόλογης και άμεσης βελτίωσης. Οπότε ο κύριος Καμίνης έπρεπε να μετακινηθεί σε εκλόγιμη θέση, άμεσα. 

    Ενώ ο κύριος Γερουλάνος θα πρέπει να βρει κάποια άλλη περιφέρεια, για να κυνηγήσει τις φιλοδοξίες του. Η στήλη δεν γνωρίζει τις πραγματικές προθέσεις του. Πάντως οι φήμες τον θέλουν να σκέφτεται ακόμη και να μην κατέλθει ως υποψήφιος, καθώς η απόδοσή του στις δημοτικές θεωρείται κάτι παραπάνω από ικανοποιητική αλλά η κάθοδος σε άλλη περιφέρεια θα έμοιαζε περισσότερο, σε τιμωρία.

    Σε ποια θέση όμως θα μπορούσε να πάει ο (για τρεις μήνες ακόμη) δήμαρχος Αθηναίων, ώστε η εκλογή του να είναι βέβαιη; Μα φυσικά στην πρώτη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας. Οπουδήποτε αλλού, η επιτυχία δεν θα ήταν εξασφαλισμένη και άρα η Γεννηματά θα κινδύνευε να υποστεί τις συνέπειες.

    Το σκεπτικό δεν θα ήταν παράλογο, κακό ή ζημιογόνο, αν δεν είχε ήδη υποσχεθεί την θέση στον καθηγητή Βενιζέλο. Έκανε πολύ κακό υπολογισμό της δυναμικής του ακαδημαϊκού από την Εύβοια και, αναγκάζοντάς τον ν’ αποχωρήσει, χάνει ένα σημαντικότατο μέρος της εκλογικής δύναμης του κόμματός της. Τεράστιο τμήμα των εκλογικών ποσοστών του. Πράγμα το οποίο, πρέπει να σημειώσουμε, μεταβάλλει την πρώτη θέση του Επικρατείας, σε αβέβαιη. Καταλαβαίνετε.

    Εν πάση περιπτώσει, το εκλογικό δυναμικό που χάνεται για το ΚΙΝΑΛ, ούτε του περίσσευε, ούτε του περισσεύει, ούτε θα του περισσεύει το βράδυ των εκλογών. Όπως με (πολύ) πόνο τότε θ’ ανακαλύψει η κυρία πρόεδρος, τα ρίσκα οφείλουν να λαμβάνονται υπολογισμένα, να έχουν όσο το δυνατόν υψηλότερες πιθανότητες επιτυχίας αλλά και την ανάλογη ανταμοιβή.

    Διαφορετικά δεν είναι ρίσκα, αλλά ζαριές στην τύχη! Απλός, κοινός τζόγος!

    Πέτρος Λάζος

    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων