Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 30-Μαϊ-2019 00:03

    Οργή και αηδία!

    Οργή και αηδία!
    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Λένε πως όταν κάποιος βρίσκεται πεσμένος στο χώμα δεν πρέπει να τον χτυπάς. Πράγματι η ηθική, η εντιμότητα και η αξιοπρέπεια οποιουδήποτε διαθέτει αυτοσεβασμό, αυτό επιτάσσουν. Αν δε προσθέσει κανείς το γεγονός ότι η επίδειξη μεγαλοψυχίας δημιουργεί πάντα  αίσθημα ευφορίας και  μεγαλοσύνης, τουλάχιστον αρχικά, η απάντηση γίνεται εύκολη…

    Τι κάνεις όμως όταν ο πεσμένος, ο υποτιθέμενος ηττημένος, όχι μόνο αρνείται να παραδεχτεί τη μειονεκτική του θέση αλλά και συμπεριφέρεται με αυτοκρατορική αλαζονεία και δηλητηριώδη και αηδιαστική μνησικακία; Αρνούμενος ν’ αναγνωρίσει οτιδήποτε περισσότερο από την ήττα (και αυτήν νέτα σκέτα και όχι αγόγγυστα), προσπαθώντας ταυτόχρονα ν’ αποσείσει από τους ώμους του την ευθύνη της, με κάθε τρόπο;

    Διότι, μην γελιέστε, αυτή ακριβώς τη στάση τηρεί ο Αλέξης Τσίπρας από το βραδάκι της Κυριακής. Αν κάποιος αμφιβάλει, ας θυμηθεί πως σήμερα, 5 (ΠΕΝΤΕ) ημέρες μετά τις εκλογές, ο πρωθυπουργός της χώρας, δεν έχει τηλεφωνήσει στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για ν’ αποδεχθεί την ήττα του και να τον συγχαρεί. 

    Προσοχή, δεν μιλώ για τηλεφώνημα του Αλέξη Τσίπρα στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αναφέρομαι στην επικοινωνία του πρωθυπουργού με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την επικοινωνία δυο κορυφαίων θεσμών της χώρας...

    Αντί για μια τέτοια ντόμπρα και θεσμικά σωστή στάση, ο Αλέξης Τσίπρας (και το μεγαλύτερο μέρος της κομματικής νομενκλατούρας του ΣΥΡΙΖΑ), από τη στιγμή που έγινε ότι όχι μόνο ήταν οι καθαρά ηττημένοι της πολιτικής πρόβα τζενεράλε των ευρωεκλογών αλλά και πως η ήττα τους είχε πάρει τις διαστάσεις κανονικής (και ευρύτατης) πανωλεθρίας, παριστάνουν τους τρελούς και τους άσχετους.

    Σαν να βγαίνει μετά από ήττα με σκορ 15-0 ο προπονητής μιας ομάδας και ν’ αναφωνεί: "Χάσαμε! Ε, και; Τι έγινε;". Όλοι ξέρουμε πως η νίκη έχει πολλούς πατεράδες ενώ η ήττα είναι πεντάρφανη, αλλά υπάρχουν και όρια...

    Ο πρωθυπουργός όμως, προχώρησε πέρα και από αυτά τα όρια, την Κυριακή το βράδυ. Εμμέσως πλην σαφώς, άφησε να εννοηθεί ότι για τη συντριπτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, έφταιγαν... οι ψηφοφόροι. Οι οποίοι δεν μπόρεσαν να... καταλάβουν τι κρινόταν στη μάχη της συγκεκριμένης κάλπης!

    Μα πόσο χαζοί, πόσο μειωμένης αντίληψης είναι αυτοί οι ψηφοφόροι πχιά;

    Την επομένη ημέρα βέβαια, πιστός στην προσφιλέστατη του συνήθεια, άλλαξε θέση και αμέσως άρχισαν οι διαρροές πως έφταιγαν οι συνεργάτες του! Οι οποίοι τον τροφοδοτούσαν με λανθασμένα στοιχεία! Άκουσον, ακουσον...

    Ο ίδιος με τη συμμετοχή  του στην θεατρική παράσταση της "σύσκεψης υπευθύνων χωρίς ευθύνη που δεν γνωρίζουν, δεν απαντούν" για την πυρκαγιά στο Μάτι, δεν φέρει ίχνος ευθύνης. 

    Όλος ο "αυταπατημένος" βίος και η πολιτεία του, τα τελευταία τέσσερα και μισό χρόνια, δεν άγγιξαν τους ψηφοφόρους ούτε κατ’ ελάχιστο. 

    Ο τρόπος που συνεχίζει να μεταχειρίζεται και κατόπιν να πετά στ’ αζήτητα, δίκην στυμμένης λεμονόκουπας, "φίλους" και "συνεργάτες", δεν απασχόλησε κανέναν πολίτη πριν την κάλπη.

    Δεν έπαιξε σημαντικό ρόλο η Συμφωνία των Πρεσπών! Καθόλου! 

    Δεν επηρέασαν το αποτέλεσμα η τραγωδία της Ανατολικής Αττικής, οι 102 νεκροί και η στάση του ίδιου και των συνεργατών του, τις ημέρες κατόπιν! 

    Ούτε η καταστροφή, οι πλημμύρες και οι νεκροί της Μάνδρας έδωσαν κάποια κατεύθυνση στη λαϊκή θέληση. 

    Αν δε μιλήσουμε για την αλαζονεία που έφερνε τις ξεδιάντροπες παρεμβάσεις σε όλους τους θεσμούς και την επίδειξη "της δύναμης του σοσιαλιστικού κράτους", αυτή υπήρχε μόνο στα μάτια των "ΜΜΕ της διαπλοκής και του αντιδραστικού Τύπου"!

    Το σημαντικότερο όλων δε, η οικονομία, η οποία εκτός τουρισμού παραπαίει, απλά "είναι το ατού του".

    Κατά τον Τσίπρα, το συνεχές και ασταμάτητο τρολλάρισμα σε οποιαδήποτε σημαντικό (ή/και ασήμαντο) ζήτημα διακυβέρνησης, δεν προκάλεσε απέχθεια προς οτιδήποτε συριζαϊκό! Όποιος λέει τ' αντίθετο, είναι απλά αντιδραστικός και εχθρός της κυβέρνησης. Περίπτωση να έχει δίκιο, "δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο"...

    Ας στείλει κάποιος μήνυμα στο Μαξίμου και την Κουμουνδούρου, ας τους ενημερώσει, ότι κανείς δεν μπορεί να λύσει ένα πρόβλημα, αν δεν αναγνωρίσει και δεν κατανοήσει σωστά τους παράγοντες και τις αιτίες που το προκάλεσαν. 

    Γιατί, εμφανέστατα, ούτε αυτό το στοιχειώδες δεν δείχνουν ικανοί να καταλάβουν. Φταίει το (συνταρακτικά συθέμελο) σοκ της πανωλεθρίας; Φταίει η έκταση της αλαζονείας που έχει αναισθητοποιήσει κάθε κέντρο νοημοσύνης στα επιτελεία Ηρώου Αττικού και πλατείας Κουμουνδούρου; Δεν ξέρω…

    Το γεγονός είναι ότι η κατάντια έχει ξεπεράσει τον ξεπεσμό και την ηθική κατάπτωση, προ πολλού. Και τα μόνα συναισθήματα που προκαλούνται όταν κάποιος σκέφτεται τους συγκεκριμένους ανθρώπους, είναι οργή και αναγούλα. 

    Όχι απλός θυμός αλλά λυσσασμένη οργή! 
    Όχι σπλαχνική λύπηση αλλά οίκτος αηδίας και αναγούλα!
    Οργή για το σημείο που κατάντησαν την χώρα και αναγούλα για το πώς κατάντησαν τους εαυτούς τους...

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων