Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 24-Μαϊ-2019 00:04

    Θα ψηφίσετε Πορτογαλικά ή Ελληνικά;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Η Ελλάδα βρίσκεται σε βαθιά κρίση, για περισσότερο από δέκα χρόνια. Παρ’ όλη την τρομερή σφοδρότητα, τη μεγάλη ένταση και τις φοβερές συνέπειές της, το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων αυτής της χώρας, δείχνει να αγνοεί τις πραγματικές αιτίες, τους ουσιαστικούς λόγους που προκάλεσαν όλη αυτήν την δυστυχία και τον πόνο.

    Καθώς βαδίζουμε λοιπόν προς τις κρισιμότερες ευρωεκλογές στην ιστορία της Ενωμένης Ευρώπης την Κυριακή, είναι χρήσιμο να αναφερθούν δύο γεγονότα από δύο άλλες χώρες. Χώρες οι οποίες αντιμετώπισαν σοβαρότατη κρίση επίσης αλλά, εκ του αποτελέσματος, την χειρίστηκαν πολύ πιο σοβαρά, ορθολογικά και αποτελεσματικά, απ’ ότι η Ελλάδα.

    Πρώτο συμβάν στην βδελυρά και ανάλγητα φιλελεύθερη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Όπου προχθές ανακοινώθηκε επίσημα πως η ανεργία βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό (4,6%), με περισσότερους από 2.3 εκατ. Ιρλανδές και Ιρλανδούς να έχουν δουλειά.

    Για όσους δεν θυμούνται, η Ιρλανδία αντιμετώπισε κρίση, μπήκε και αυτή σε ένα "κακό" Μνημόνιο, το εφάρμοσε πιστά και το ολοκλήρωσε άψογα. Τόσο άψογα ώστε να έχει πραγματικά εκρηκτικούς ρυθμούς ανάπτυξης έως και σήμερα.

    Κάποιοι πιθανόν να αναρωτηθούν, ποια είναι η σχέση της παραπάνω είδησης με τις επερχόμενες ευρωεκλογές, έξω από τα σύνορα της Ιρλανδικής Δημοκρατίας. Ας έχουν υπόψη τους λοιπόν ότι, η ανεργία είναι μια από τις βασικότερες αιτίες αύξησης της εγκληματικότητας και ανόδου της επιρροής των ακροδεξιών και ακροαριστερών κομμάτων, σε μία χώρα. Και μιλάμε για επιρροή στις νεανικές ηλικιακές ομάδες, κυρίως… 

    Πολλοί θα επικαλεστούν σημαντικές διαφορές μεταξύ Ιρλανδίας και Ελλάδας. Τόσο στην υφή και μορφή της κρίσης, όσο και στην γενικότερη θέση και κατάσταση της κάθε μίας χώρας. Κατά ένα μέρος, θα έχουν δίκιο! Όχι αρκετό ώστε να δικαιολογούνται πράγματι, τα τόσο διαφορετικά αποτελέσματα στην διαχείριση της κρίσης βέβαια, αλλά ένα δίκιο θα το έχουν…

    Δεν υπάρχει τίποτα να ειπωθεί όμως, καμία δικαιολογία και καμία διαφορά που να μπορεί να επικαλεστεί κάποιος, στην περίπτωση της Πορτογαλίας. Όπου είχαμε μία πανομοιότυπη με την Ελλάδα χώρα, με την οικονομία της να υφίσταται ίδιου τύπου κρίση, με ίδια χαρακτηριστικά και ίδια γενεσιουργό αιτία (κακοδιαχείριση του κράτους, κυρίως από τους ίδιους τους πολίτες ή τους πολιτικούς που επέλεγαν).

    Στην Πορτογαλία φέτος, θα γίνουν τόσο ευρωεκλογές, όσο και εθνικές εκλογές. Φυσικά τον Μάιο οι πρώτες και τον Οκτώβριο οι δεύτερες, περίπου όπως και στην Ελλάδα. Ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Αντόνιο Κόστα, ηγείται μιας συμμαχικής κυβέρνησης της Αριστεράς η οποία, μέχρι πρόσφατα,  δεν πήγαινε και τόσο καλά στις μετρήσεις…

    Πριν λίγες μέρες, κάποια από τα αριστερά κόμματα της αντιπολίτευσης, με την βοήθεια και συνεργασία κάποιων από τα κόμματα που μετέχουν στην (αριστερή, επαναλαμβάνω) κυβέρνηση, κατέθεσαν μια πρόταση για διανομή επιδομάτων και άλλων παροχών. Κάτι περίπου σαν τις, προ 2 εβδομάδων, εξαγγελίες Τσίπρα στο Ζάππειο.

    Ο κύριος Κόστα αρνήθηκε να την δεχθεί, σθεναρά, κάθετα και σταθερά. Διευκρινίζοντας πως δεν σκοπεύει, για κανένα λόγο, να θέσει σε κίνδυνο τη δημοσιονομική σταθερότητα και  ευημερία της χώρας. Καθώς δε οι λαϊκιστές επέμειναν, έκανε ξεκάθαρο ότι θα παραιτηθεί, εάν συνεχιστούν οι πιέσεις. Εκείνοι, σταμάτησαν… 

    Στις δημοσκοπήσεις που έγιναν από την ημέρα που γνωστοποιήθηκε η όλη ιστορία και ύστερα, οι σοσιαλιστές του κυρίου Κόστα και η δημοτικότητα της κυβέρνησης, κερδίζουν συνεχώς έδαφος…

    Αντίθετα με τα όσα συνέβησαν στην Πορτογαλία, στην Ελλάδα ο (σαφώς νεότερος του Αντόνιο Κόστα, αυτό μας έφαγε) πρωθυπουργός εξαγγέλλει συνεχώς διάφορες πιθανές και απίθανες παροχές. Προσπαθώντας να προσελκύσει ψήφους, μοιράζει χωρίς μέτρο, αλλά και χωρίς να έχει, ασταμάτητα. Αλλάζοντας σχεδόν καθημερινά το υποτιθέμενο δίλημμα-διακύβευμα των εκλογών και φθάνοντας μέχρι του σημείου να εκβιάσει ωμά και απροκάλυπτα τους πελάτες-πολίτες–ψηφοφόρους. Υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς, άκουσον-άκουσον, πως εάν το αποτέλεσμα της κάλπης δεν του είναι αρεστό, τα μέτρα θα ακυρωθούν! Ούτε οι οργανωμένες συμμορίες απαγωγέων μικρών παιδιών, δεν ασκούν τέτοια ψυχολογική βία!

    Άραγε πόσο διαφέρει ο Έλληνας ψηφοφόρος από τον Πορτογάλο; Πως θα ψηφίσει η Ελλάδα; Πορτογαλικά ή Ελληνικά;

    Θα το μάθουμε την Κυριακή το βράδυ! Ορισμένοι με κόστος λίγο πόνο (ψυχής) παραπάνω, αλλά θα το μάθουμε! 

    Άντε, καλό βόλι!

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων