Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 20-Μαϊ-2019 00:03

    Ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα αυτής της κάλπης;

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Η πολιτική είναι ένας τομέας που προσφέρεται για, κάθε είδους, κλισέ. Ειδικά κατά τις προεκλογικές περιόδους και μάλιστα στο τελευταίο και τελικό διάστημα τους. Στον χρόνο που διαμορφώνεται (επί της ουσίας) το αποτέλεσμα ακούμε και βλέπουμε ξανά και ξανά, από δεκάδες στόματα και πένες, για "μάχη στην τελική ευθεία", "για μονομάχους που διασταυρώνουν τα ξίφη την ύστατη ώρα" και  "επιτελεία που δίνουν αγώνα μέχρι τελικής πτώσεως" κ.ο.κ. 

    Το πρόβλημα με τα κλισέ, χωρίς να σημαίνει ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται, είναι διπλό. Αφενός "σκεπάζουν και εξαφανίζουν" το μήνυμα, καθώς με τη συνεχή χρήση τους οι λέξεις χάνουν σε μεγάλο βαθμό τη σημασία τους στ’ αυτιά και τα μάτια των πολιτών. Αφετέρου "αποπροσανατολίζουν" τους πολίτες από τα ουσιαστικά ερωτήματα που τίθενται μπροστά στην κάλπη, καθώς είναι γενικόλογα και στοχεύουν στον φανατισμό του ψηφοφόρου.

    Έτσι και στην παρούσα προεκλογική περίοδο, η (αναπόφευκτη) χρήση των εκφράσεων-κλισέ (και όχι μόνον) έχει οδηγήσει στην απώλεια κατανόησης της πραγματικής έννοιας του αποτελέσματος αυτών των εκλογών. Κάτι η παραπλανητική αλλά και μπερδεμένη προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι η (δικαιολογημένα) έντονη αντιπολιτευτική στάση της Νέας Δημοκρατίας, κάτι η αγωνία των υπόλοιπων, μικρών ποσοστιαία, κομμάτων να μην συντριβούν στις Συμπληγάδες της τιτανομαχίας των δύο μεγάλων το ουσιαστικό ζητούμενο, το διακύβευμα που θα κρίνει αυτή η κάλπη, έχει χαθεί.

    Το πραγματικό νόημα αυτής της κάλπης, δεν αφορά ούτε "την επικράτηση της ακροδεξιάς και το διώξιμο του νεοφιλελευθερισμού από την Ευρώπη", ούτε είναι "απλά μια δημοσκόπηση" ούτε τίποτε άλλο από τα τόσα που ακούμε και διαβάζουμε εδώ και έναν χρόνο (σχεδόν). Αποτελείται από δύο μέρη, όπου το ένα αφορά τη χώρα εσωτερικά και το άλλο την  θέση της και την υπόστασή της στο εξωτερικό.

    Το πρώτο έχει να κάνει με τις επιπτώσεις του αποτελέσματος στην πολιτική σκηνή και, το κυριότερο, την οικονομία της χώρας. Εάν είναι τέτοιο που να επιτρέπει την παραμονή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ+6 στην εξουσία η, ήδη εξαιρετικά μακροημερεύουσα, προεκλογική περίοδος θα διαρκέσει ακόμη τέσσερις, ίσως και πέντε μήνες. Αυτό θ’ αποτελέσει ένα ακόμη βαρύ πλήγμα για την ήδη άσχημα χτυπημένη ελληνική οικονομία, όσο κι αν προσπαθεί να μας πείσει για τ' αντίθετα ο φυγόμαχος (από το Eurogroup, μην ξεχνιόμαστε) Ευκλείδης Τσακαλώτος…

    Βέβαια, εύλογα θ’ αναρωτηθείτε πότε η παρούσα κυβέρνηση ενδιαφέρθηκε για το κοινό και όχι το κομματικό καλό και θα έχετε δίκαιο απόλυτο. Όμως αυτό είναι μια άλλη κουβέντα. Η πραγματικότητα παραμένει πως η ελληνική οικονομία θα πληρώσει πολύ ακριβά άλλους, έστω, τέσσερις μήνες στην "απραξία" της αναμονής εθνικών εκλογών. 

    Το δεύτερο μέρος του ζητούμενου που καλείται ν’ απαντήσει η κάλπη των Ευρωεκλογών, αφορά την επόμενη ημέρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχει γίνει κατανοητό, εδώ και αρκετό καιρό, ότι τα επόμενα λίγα χρόνια, θ’ αλλάξουν πολλά σ’ επίπεδο Ευρωζώνης. Θα υπάρξουν διαφορετικές ταχύτητες και κάποιες από τις χώρες-μέλη θα στερηθούν ορισμένα από τα προνόμια που θ’ απορρέουν από την νέα διάρθρωση του κοινού νομίσματος.

    Αυτό που δεν έχει γίνει αντιληπτό είναι πως Ευρωζώνη και Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελούν "ενιαίο, ομοούσιο και αδιαίρετο" δίδυμο. Πολλές αλλαγές θα γίνουν πρώτα στην ΕΕ και κατόπιν στη ζώνη του ευρώ, ενώ άλλες θα εξελιχθούν παράλληλα. Η πρόσφατη κρίση χρέους στον Νότο της Ευρωζώνης και την Ιρλανδία, απέδειξε ότι η υπάρχουσα κατάσταση δεν μπορεί να διατηρηθεί επί πολύ καιρό. 

    Σε συνδυασμό δε με την (πραγματική αλλά όχι τόσο έντονη ή επικίνδυνη, όσο την παρουσιάζουν κάποιοι) άνοδο των λαϊκιστών της ακροδεξιάς και της ακροαριστεράς, έχει γίνει κάτι παραπάνω από προφανές ότι είναι απόλυτη ανάγκη να υπάρξει σημαντικά μεγαλύτερη ομογενοποίηση της  Ένωσης, πολύ περισσότερη Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, από την σήμερα υπάρχουσα. Το γεγονός ότι πολλά κράτη-μέλη δεν είναι σε θέση να ενταχθούν σε αυτήν την διαδικασία, δεν απασχολεί. Η προτεινόμενη από τις Βόρειες χώρες λύση των πολλαπλών ταχυτήτων, μπορεί κάλλιστα να εφαρμοστεί και στην ΕΕ. Με την αναλογούσα σε κάθε περίπτωση αντιστοιχία, προνομίων και υποχρεώσεων…

    Όπως και να έχει, η ακριβής μορφή και υφή που θα έχει αυτή η ενοποίηση καθώς και το ποια θα είναι τα βήματα και οι κανόνες για την υλοποίησή της, θα αποφασιστούν από την επόμενη Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που θα εκλέξει η Ευρώπη ολόκληρη, την ερχόμενη Κυριακή!

    Χρειάζεται να πει κανείς κάτι παραπάνω, για να καταδείξει την τεράστια σημασία του συγκεκριμένου εκλογικού αποτελέσματος;

    Πέτρος Λάζος
    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων