Συνεχης ενημερωση

    Δευτέρα, 18-Φεβ-2019 00:04

    Υπάρχουν κινητικότητες και κινητικότητες…

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    "Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν" είναι ένα κλασικό κλισέ που χρησιμοποιείται διαχρονικά, όταν υπάρχει κυβερνητικός ανασχηματισμός. Η φράση αποδίδεται στον Λουκιανό και σημαίνει την καταβολή μεγάλης (έως και υπέρμετρης) προσπάθειας με ανύπαρκτο ή απειροελάχιστο αποτέλεσμα.

    Υπάρχει επίσης, ένας άλλος χαρακτηρισμός του οποίου συνηθίζεται η χρήση, όταν πραγματοποιείται ανασχηματισμός: η λέξη "Προεκλογικός". Φυσικά, χρησιμοποιείται για να υπονοηθεί πως οι πρωθυπουργικές κινήσεις, έχουν χροιά και στόχευση τις (επερχόμενες) εκλογές. Συχνά πυκνά ξεχνώντας, εσκεμμένα ή ακούσια, ότι στην Ελλάδα όλες οι πολιτικές αποφάσεις διαθέτουν πάντα μία προεκλογική παράμετρο. Τουλάχιστον μία! Ακόμη και εκείνες που λαμβάνονται το ίδιο βράδυ ή την επομένη των εκλογών...

    Ιστορικά, υπάρχουν πάμπολλες λέξεις και φράσεις που, κατά καιρούς έχουν χρησιμοποιηθεί για να χαρακτηρίσουν έναν κυβερνητικό ανασχηματισμό. Ποιος δεν θυμάται τους περιβόητους "δομικούς" του Ανδρέα Παπανδρέου; Που, ενίοτε, τσάκιζαν τα πολιτικά "κόκκαλα" ορισμένων;  

    Όμως ο χαρακτηρισμός που ταιριάζει απόλυτα στον τελευταίο  ανασχηματισμό του Αλέξη Τσίπρα, είναι αυτό του προεκλογικού. Για δύο λόγους:

    Α. Δημιουργεί ελάχιστους δυσαρεστημένους (θεωρητικά), καθώς πραγματοποίησε αλλαγές μόνο σ’ εκείνες τις θέσεις όπου ήταν απολύτως απαραίτητο και οι οποίες δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν "ζηλευτές" για πρώτη υπουργοποίηση (μοναδική εξαίρεση το ΥΠΕΞ, αλλά εκεί, μοναδική πιθανότητα να μην πάρει την θέση ο κύριος Κατρούγκαλος, ήταν να παρέμενε "διπλοθεσίτης" ο πρωθυπουργός) 
    και
    Β. Μεγαλώνει σημαντικά το εκλογικό target group, στο οποίο απευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Η "κεντροαριστερή διεύρυνση" που αποπειράθηκε να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας με τις υπουργοποιήσεις των, μέχρι την Παρασκευή το πρωί, στελεχών του ΚΙΝΑΛ, σε αυτό ακριβώς στόχευε (και πάλι θεωρητικά)...

    Πιθανότατα δε, να πιστεύει ότι το πέτυχε κιόλας. Η αντίδραση της κοινής γνώμης όμως, δείχνει πως η πραγματικότητα είναι διαφορετική! Εντελώς διαφορετική! Η συγκεκριμένη κίνηση, πιθανότατα, θ’ αποδειχθεί στην κάλπη εξαιρετικά επιζήμια για τον ΣΥΡΙΖΑ. 

    Αρκεί κανείς να δει τα σχόλια για την υπουργοποίηση του κυρίου Θάνου Μωραΐτη στο Internet, για να έχει μία πολύ καλή ιδέα της άποψης των πολιτών. Ή, ακόμη περισσότερο λόγω πολιτικού και κομματικού προτέρου βίου, εκείνα για την "ομπρελοφέρουσα και συμπαραστεκόμενη" κυρία Χατζηγεωργίου…

    Τα σχόλια στα social media όμως είναι το μικρότερο από τα προβλήματα, που θ’ αντιμετωπίσουν ο πρωθυπουργός και το κόμμα του. Το κοινό ξεχνά και μάλιστα εύκολα. 

    Το πραγματικό, το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα, βρίσκεται αλλού. Στην ανατροπή του πρώτου στόχου. Διότι, ενώ ο κύριος Τσίπρας επιθυμούσε (και προσπάθησε σκληρά) να μην ταρακουνήσει τα νερά, η (παντελώς αιφνιδιαστική) είσοδος στην κυβέρνηση στελεχών προερχόμενων από "το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου", προκάλεσε εσωκομματική θύελλα αρκετών μποφόρ. Η οποία αναμένεται να γίνει ιδιαίτερα αισθητή, τις επόμενες ημέρες. Ίσως όχι στην ευρεία κοινή γνώμη και όλους εμάς, αλλά εντός ΣΥΡΙΖΑ είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν σεισμικές δονήσεις. 

    Ήδη, με αφορμή τα εκνευριστικά (και ανήθικα για κάποιους αριστερούς) ντηλ του Αλέξη με τους "αριστεροποιημένους"-ακροδεξιούς ΑΝΕΛ, τα πνεύματα ήταν ιδιαίτερα οξυμένα. Η διατήρησή τους στους υπουργικούς θώκους, σε συνδυασμό με την υπουργοποίηση των πασόκων, οδήγησε σε πολλαπλάσια αύξηση της έντασης και των ήδη "φουντωμένων" συναισθημάτων…

    Βλέπετε, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και το ευρύτερο κομματικό περιβάλλον (Κεντρική Επιτροπή κ.λπ.) του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν στελέχη τα οποία όχι μόνο ανέμεναν "την τελευταία ευκαιρία για την καρέκλα", αλλά και που έχουν γαλουχηθεί κομματικά ακολουθώντας πιστά τις (Λενινιστικές) διαδικασίες ενός "νέου τύπου κόμματος" (ενημέρωση της νομενκλατούρας για όλα τα καίρια και λιγότερο καίρια ζητήματα εκ προοιμίου και εγκαίρως, συλλογικές αποφάσεις κ.λπ.). Πρόκειται για "μπαρουτοκαπνισμένα", "βέρα αριστερά" κομματικά στελέχη που απαιτούν να τηρούνται αυτές οι διαδικασίες από την ηγεσία, απαρέγκλιτα και ανελλιπώς. 

    Απαίτηση που βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την πρακτική που εφαρμόζει το Μέγαρο Μαξίμου, τον τελευταίο καιρό. Άρα, εύλογα (για τα στάνταρ της Αριστεράς τουλάχιστον), έχουν εμφανιστεί οξείες δυσαρέσκειες, μπόλικη μουρμούρα και άφθονες αντιπαραθέσεις. Όλα αυτά τα γνωστά δυσάρεστα, δύσοσμα και απεχθή της εσωστρέφειας. Και τα οποία θ’ αποκτήσουν εντονότατη παρουσία στην κομματική και κυβερνητική καθημερινότητα, σύντομα. Ειδικά εφόσον η άμμος στην κλεψύδρα της εξουσίας έχει ουσιαστικά εξαντληθεί!

    Παρατηρώντας λοιπόν κάποιος την όλη κατάσταση, το χρώμα, την υφή και τη μυρουδιά του αποτελέσματος των πρωθυπουργικών κινήσεων, μπορεί να καταλήξει σ’ ένα μόνο συμπέρασμα: η "κινητικότητα προς την Κεντροαριστερά", δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μία αρρωστημένη "κινητικότητα του εντέρου"...

    Πέτρος Λάζος

    petros.lazos@capital.gr 
     

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων