Συνεχης ενημερωση

    Τρίτη, 27-Σεπ-2022 00:01

    Μελανοχίτωνες, Αρλεκίνοι και Κολομπίνες...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    Μελανοχίτωνες, Αρλεκίνοι και Κολομπίνες...

    H νίκη του ακροδεξιάς καταγωγής κόμματος "Αδέλφια της Ιταλίας" της Τζώρτζια Μελόνι ήταν αναμενόμενη εδώ και καιρό.

    Εντάσσεται στα πλαίσια της θολής αντισυστημικότητας που διακρίνει μεταξύ πολλών άλλων και  την ιταλική κοινωνία τα τελευταία χρόνια, η οποία  κάθε τόσο εκτοξεύει κάποιον γραφικό λαϊκιστή αστέρα (όπως ο Πέπε Γκρίλο, ο Σαλβίνι κλπ)  στην εξουσία, τον οποίο αμέσως μετά εγκαταλείπει στα "κρύα του λουτρού"...

    Τούτο γιατί διαψεύδονται οι φρούδες ελπίδες για τη "μαγική λύση" κάποιων σύνθετων  προβλημάτων τα οποία κρατάνε την ιταλική οικονομία και κοινωνία καθηλωμένη.

    Η εκτόξευση της Μελόνι στην εξουσία εντάσσεται επίσης στο γενικότερο ρεύμα που έχει αναδείξει κυβερνήσεις όπως του Όρμπαν στην Ουγγαρία, της Πολωνίας, την άνοδο του κόμματος "Σουηδοί Δημοκράτες" του Τζίμι Άκεσον στις τελευταίες εκλογές κλπ.  Όλοι αυτοί επωφελούνται κυρίως από τις αντιφατικές πολιτικές των συστημικών πολιτικών δυνάμεων της Ε.Ε. σε σχέση με τις μεταναστευτικές πιέσεις.

    Υπάρχει μια σημαντική μερίδα πολιτών στις ευρωπαϊκές κοινωνίες η οποία ζημιώνεται από την ανεξέλεγκτη παρουσία μεταναστών. Πρόκειται κυρίως για χαμηλόμισθους που υπόκεινται σε ανταγωνισμό στην προσφορά εργασίας.

    Επίσης, υπάρχει και  άλλη μια σημαντικά μεγαλύτερη κατηγορία η οποία παρατηρεί την καθημερινή ζωή της να υποβαθμίζεται από την πολυπληθή παρουσία μεταναστών από μακρινούς πολιτισμούς με διαφορετικές συνήθειες και αξίες σε ολοένα και περισσότερες γειτονιές της Ευρώπης.

    Κανένας Ευρωπαίος πολίτης δεν νιώθει άνετα όταν αναγκάζεται να κυκλοφορεί ανάμεσα σε πλήθη με μαντήλες και σαλβάρια που επικαλούνται τρεις φορές τη μέρα τον Αλλάχ, συνεχώς απαιτούν, απειλούν και γεννοβολούν εκμεταλλευόμενα  τις παροχές των κοινωνικών κρατών της Δύσης...

    Για την ακρίβεια κάθε δυτικός έχει κάθε δικαίωμα να πανικοβάλλεται και να αγανακτεί.

    Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν πόλεμο μεταξύ όχι απλά διαφορετικών πολιτισμών αλλά πολιτισμών με αντίθετες αξίες, τα μέλη του ενός εκ των οποίων εκμεταλλεύονται την ανεκτικότητα και τους δημοκρατικούς κανόνες των ανοιχτών κοινωνιών.

    Αν στην Ευρώπη δεν ληφθούν μέτρα τα οποία θα θέσουν τη διογκούμενη μετανάστευση υπό έλεγχο και θα υποχρεώσουν  όσους επιθυμούν να ζήσουν στην Ευρώπη, να ακολουθήσουν τον τρόπο ζωής και τις αξίες της, η έκρηξη προμηνύεται σφοδρή και αυτά που έχουμε δει μέχρι σήμερα δεν είναι παρά τα προεόρτια...

    Βέβαια, από την άλλη πλευρά η έλλειψη εργατικών χεριών είναι εμφανής στη Δύση και η δημογραφική γήρανση την καθιστά όλο και μεγαλύτερο πρόβλημα. Η Ευρώπη χρειάζεται μετανάστες αλλά χωρίς τις συνήθειες και τις θρησκευτικές προλήψεις τους τις οποίες εκλαμβάνουν ως κανόνες διαβίωσης.

    Η αντιμετώπιση του προβλήματος λοιπόν δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Οι ακροδεξιοί, όπως όλοι οι λαϊκιστές, εκμεταλλεύονται την αγανάκτηση όλο και ευρύτερων στρωμάτων της κοινωνίας για τους μετανάστες και κερδίζουν προτείνοντας απλοϊκές λύσεις.

    Η νίκη της Τζώρτζια Μελόνι εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο και αναμένεται να ταράξει τα νερά της Ε.Ε. σε μια δύσκολη συγκυρία. Η Ιταλία αν και μεγάλη χώρα όμως δεν έχει πολλές επιλογές.

    Η Ιταλία έχει να λάβει τα επόμενα χρόνια περί τα 200 δισ. ευρώ σε επιχορηγήσεις και δάνεια  από την Ε.Ε. με την υποχρέωση να προβεί σε κάποιες σημαντικές μεταρρυθμίσεις.

    Τα κεφάλαια αυτά θα εισρεύσουν από το Ταμείο Ανάκαμψης που συστήθηκε μετά την πανδημία και είναι, όπως υποστηρίζει ο Εκόνομιστ, η μεγαλύτερη ένεση μετρητών στην ιταλική οικονομία, μετά το Σχέδιο Μάρσαλ, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

    "Η Τράπεζα της Ιταλίας εκτιμά ότι θα μπορούσε να αυξήσει την ετήσια ανάπτυξη κατά μέσο όρο σχεδόν μία ποσοστιαία μονάδα για τα επόμενα δέκα χρόνια.

    Η εκταμίευση, όπως είπαμε, θα εξαρτηθεί όμως από ένα δύσκολο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων  που καταρτίστηκε από την κυβέρνηση Ντράγκι και εγκρίθηκε από τις Βρυξέλλες, με σκοπό την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών αδυναμιών μιας οικονομίας που δεν έχει δει σχεδόν καμία καθαρή αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ από το 2000.

    Το οικονομικό μοντέλο που έχουν ανακοινώσει τα "Αδέλφια για την Ιταλία" θεωρείται κρατικίστικο, συντεχνιακό και εθνικιστικό. Τούτο θα μειώσει σύντομα τις όποιες προσδοκίες για αλλαγή πορείας.

    Τα "Αδέλφια για την Ιταλία" δυσπιστούν απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και το πρόγραμμά τους προβλέπει μεγάλες εθνικοποιήσεις του  μεγέθους που ίσως οι αντίστοιχες που ανακοίνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν με θατσερικό νεοφιλελευθερισμό.  

    Σύμφωνα με τη σε στυλ "Χρυσής Αυγής" και "Ανταρσύας"  ρητορική της κ. Μελόνι, οι άμεσες ξένες επενδύσεις αποτελούν απειλή και οι κεφαλαιαγορές εστίες κερδοσκοπίας.

    Όπως και τα υπόλοιπα λαϊκίστικα μορφώματα που θρέφονται από τις μεταναστευτικές πιέσεις και κυρίως τους φόβους που προκαλούν, το βασικό σύνθημα της κας Μελόνι είναι  το "Τράμπιο": "Πρώτα οι Ιταλοί". Οι παλαιότεροι θα θυμούνται την επιτυχία που είχε παλαιότερα το: "Η Ελλάδας τους Έλληνες".

    Εκτός από τη μετανάστευση η Μελόνι θέλει επίσης να περιορίσει τις αμβλώσεις και να επιβάλλει περιορισμούς στα άτομα των κοινοτήτων ΛΟΑΤΚΙ.

    Σε σχέση με τους προσανατολισμούς της εξωτερικής πολιτικής, όπως επισημαίνει το Bloomberg, το 2016, επέκρινε τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας μετά την προσάρτηση της Κριμαίας και  το 2018 χαιρέτισε την επανεκλογή του Πούτιν.

    Αλλά μετά την εισβολή στην Ουκρανία και εν όψει της προοπτικής της εξουσίας, οι απόψεις της για τον Πούτιν προσέγγισαν αυτές του νατοϊκού στρατοπέδου.

    Μερικά από τα συνθήματα που την  εκτόξευσαν σε τροχιά εξουσίας είναι:  "Είμαι η Τζώρτζια, Είμαι γυναίκα, είμαι χριστιανή, είμαι μητέρα και Ιταλίδα...".

    "Ναι στη φυσική οικογένεια. Όχι στο λόμπι των ΛΟΑΤ. Ναι στη σεξουαλική ταυτότητα. Όχι στην ιδεολογία του φύλου".

    "Όχι στη μαζική μετανάστευση! Ναι στις δουλειές για τους [συμπατριώτες μας]! Όχι στα μεγάλα διεθνή οικονομικά τραστ! Όχι στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών!" κ.ά.

    "Τα αδέλφια για την Ιταλία" παρά κάποιες ακροδεξιές "κορώνες" δεν μπορούν να θεωρηθούν αντισυστημική δύναμη όπως οι φασίστες ή οι κομμουνιστές αφού κατά τις διακηρύξεις τους δεν έχουν αφήσει να εννοηθεί πως δεν θα σεβαστούν τους δημοκρατικούς κανόνες της ελευθερίας του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, της ελευθερίας του Τύπου, της πολυκομματικής βουλής ως ύπατης νομοθετικής εξουσίας, των ανεξάρτητων αρχών.

    Το γεγονός πως η "ακροδεξιά" κα. Μελόνι το 2015 έστελνε συγχαρητήρια στον κ. Τσίπρα, μαρτυρά τον οπορτουνισμό που διακρίνει και αυτό το λαϊκίστικο μόρφωμα.

    Τα μορφώματα αυτού τους είδους θα αντιμετωπίσουν υπαρξιακή κρίση όταν η Ε.Ε., πιεζόμενη από τις καταστάσεις, αποφασίσει να λάβει μέτρα για τον έλεγχο της μετανάστευσης.

    Η κα Μελόνι θα είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της συντηρητικής ως καθολικής χώρας Ιταλίας και τούτο συνιστά στοιχείο προόδου. Στοιχείο αντίφασης αποτελεί το γεγονός πως η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ιταλίας, κέρδισε υποστηρίζοντας την ενίσχυση της παραδοσιακής οικογένειας όπου ο ρόλος της γυναίκας υπόκειται σε περιορισμούς...

    Οι αγορές τις επόμενες μέρες και σε δεύτερη φάση οι Βρυξέλες που κρατάνε το πουγκί με τα 200 δισ. ευρώ, θα καθορίσουν τον χρόνο που θα παραμείνει στην εξουσία και το εύρος των αλλαγών που θέλει να επιβάλει...

    *Οι Μελανοχίτωνες (ιταλικά: Camicie Nere, CCNN ήταν παραστρατιωτική οργάνωση του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος η οποία οργανώθηκε από τον Μπενίτο Μουσολίνι και  που έδρασε αμέσως μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου...

    Όπως είχαμε επισημάνει κατά την περίοδο της ανόδου των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ όταν υπήρχαν ανησυχίες για προθέσεις εκτροπής του πολιτεύματος, (καταλήψεις νομισματοκοπείων κλπ) κόμματα με ακραία φρασεολογία χωρίς ισχυρές παραστρατιωτικές δομές (Οργανώσεις με βάση το λενινιστικό, μουσολινικό, η ναζιστικό μοντέλο) είναι ακίνδυνα.

    Ο Αρλεκίνος είναι ένας από τους βασικούς χαρακτήρες της ιταλικής Κομέντια ντελ άρτε (Commedia dell'arte).

    Το όνομα του χαρακτήρα σημαίνει "μικρός διάβολος" και δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα στη Γαλλία. Το γυναικείο ανάλογο του Αρλεκίνου, και αρκετές φορές συμπρωταγωνίστριά του επί σκηνής, είναι η Κολομπίνα. Ο Αρλεκίνος φορούσε ένα πολύχρωμο, μπαλωμένο ρούχο...

    Η κομέντια ντελ άρτε είναι λαϊκή ιταλική αυτοσχέδια κωμωδία η οποία ήταν δημοφιλής μεταξύ του 16ου και του 18ου.

    Συντελούνταν από ένα σύνολο λαϊκών θεατρίνων οι οποίοι δημιουργώντας μόνοι τους το κοστούμι, τη μάσκα, τις ιδιαιτερότητες της φωνής τους και τη στάση του σώματός τους, έπλαθαν τους χαρακτήρες της.

    Στηριζόταν κατά βάση στον ηθοποιό και στον αυτοσχεδιασμό του παρά στον συγγραφέα...

    kostas.stoupas@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ