Συνεχης ενημερωση

    Παρασκευή, 25-Ιουν-2021 00:01

    Το δόγμα Ορμπάν και οι Χιμπατζήδες...

    • Εκτύπωση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Του Κώστα Στούπα 

    1) Το δόγμα Ορμπάν και οι Χιμπατζήδες…

    Το πλέον ενδιαφέρον στοιχείο στην υπόθεση του χάρτη με τις χώρες της Ε.Ε. που καταδίκασαν την ουγγρική νομοθεσία η οποία  κάνει διακρίσεις εις βάρος των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων (anti LGBTQ Law) και παραβιάζει το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, με το πρόσχημα της "προστασίας των παιδιών", είναι η "γεωγραφία" των χωρών που υποστήριξαν την πρωτοβουλία του Βελγίου, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου.

    Τούτο πριν η Ελλάδα αλλάξει στρατόπεδο και ο κ. Βαρβιτσιώτης αφήσει στα "κρύα του λουτρού" το συντηρητικό δεξιόστροφο κοινό της Ν.Δ.

    Στον χάρτη παρατηρείται μια σαφής διαίρεση μεταξύ δυτικών και ανατολικών χωρών της Ευρώπης. Σχεδόν όλες οι χώρες που βρέθηκαν στον συνασπισμό της "Σοβιετίας" μετά τον πόλεμο τάχθηκαν υπέρ των μέτρων της Ουγγαρίας, η κοινωνία της οποίας φαίνεται να αναζητά αυτοπροσδιορισμό και ταυτοποίηση από ένα μοντέλο με  ισχυρότερο ρόλο των παραδοσιακών χριστιανικών αξιών.

    πιν

    Ενδιαφέρον έχει επίσης αν συγκρίνει κάποιος το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της μιας ομάδας και της άλλης. Οι πλούσιες οικονομικά και προηγμένες τεχνολογικά χώρες της Δυτικής Ευρώπης τάχθηκαν ομοθυμαδόν εναντίον της Ουγγαρίας και οι φτωχές χώρες της Ανατολής και των Βαλκανίων υπέρ ή τήρησαν "πονηρές" αποστάσεις καθώς οι πλούσιες χώρες ρυθμίζουν και τις ροές των ταμείων σύγκλισης...

    Πριν μερικές δεκαετίες τα άτομα των οποίων η σεξουαλική συμπεριφορά "παρέκκλινε" από τον μέσο όρο δεν στιγματίζονταν και χλευάζονταν απλώς, αλλά συνήθως τιμωρούνταν και σωματικά.

    Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Αλαν Τιούρινγκ λαμπρού βρετανού επιστήμονα που συνέβαλε όσο λίγοι στη νίκη των συμμάχων στον Β’ Π.Π. και θεωρείται ο πατέρας των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Προς τιμήν του ο Στηβ Τζομπς έκανε σήμα κατατεθέν της Apple το δαγκωμένο μήλο, αφού ο Τιούρινγκ αυτοκτόνησε δαγκώνοντας ένα δηλητηριασμένο μήλο.

    Σήμερα κανένας στις προηγμένες χώρες του Δυτικού κόσμου δεν  διανοείται να υποστηρίξει πως οι άνθρωποι με διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις είναι "άρρωστοι" ή  πρέπει να τιμωρούνται.

    Φαίνεται πως υπάρχει μια διαφωνία στο αν θα πρέπει να κρύβονται και αν η επιλογή τους να μην κρύβουν τις προτιμήσεις τους συνιστά προπαγάνδα και προσπάθεια διάδοσης αυτών.

    Οι υποστηρικτές πρωτοβουλιών όπως αυτή της Ουγγαρίας θεωρούν πως η προβολή στα μέσα ενημέρωσης, τον κινηματογράφο κλπ. περιπτώσεων με ΛΟΑΤΚΙ συμπεριφορές, είναι δυσανάλογα συχνότερη από το ποσοστό που αντιπροσωπεύουν αυτές οι ομάδες στο σύνολο του πληθυσμού και πως αυτό βοηθά στον πολλαπλασιασμό παρόμοιων συμπεριφορών.

    Όμως δεν  υπάρχει κάποια απόδειξη γι' αυτό.

    Όσοι ανησυχούν για την υπογεννητικότητα και πως κάποια φαινόμενα κοινωνικής παρακμής της Δύσης πηγάζουν από την αύξηση της ανεκτικότητας της κοινωνίας σε ιδιαίτερες συμπεριφορές, θα πρέπει να κοιτάξουν το θέμα συνολικότερα.

    Η "παρακμή" του διαφωτισμού...

    Νομίζω πως η απαρχή όλων των "δεινών" που ενδεχομένως για κάποιους ταυτοποιούν κάποιες ενδείξεις παρακμής των προηγμένων κοινωνιών πηγάζουν από τον Διαφωτισμό που ανέδειξε τον Ανθρωπισμό σαν βασικό άξονα της κοινωνικής συγκρότησης. Ο Διαφωτισμός και ο Ανθρωπισμός αποτελούν τη βάση στη οποία δομήθηκε η ευημερία, η πρόοδος και η υπεροχή της Δύσης και του πολιτισμού της.

    Ο Ανθρωπισμός υποστηρίζει πως το κέντρο του σύμπαντος είναι ο άνθρωπος και όλα από την κοινωνία, την  οικονομία, μέχρι και την τεχνολογία πρέπει να λειτουργούν με έναν τρόπο που θα ικανοποιούν τις επιθυμίες του.

    Κατά συνέπεια ό,τι ικανοποιεί το άτομο είναι ηθικά αποδεκτό και η κοινωνία οφείλει να βρει τον τρόπο που θα το κάνει προσιτό. Ο διαφωτισμός και ο ανθρωπισμός αποτελούν τον πυρήνα του Φιλελευθερισμού βασική αρχή του οποίου είναι η ελευθερία της επιλογής.

    Πριν την Αναγέννηση, τον Διαφωτισμό και τον Ανθρωπισμό, στις φεουδαρχικές κοινωνίες, όταν τον ρόλο του συνεκτικού ιστού έπαιζε η Θρησκεία, ο άνθρωπος υπάρχει για να λατρεύει, να δοξολογεί τον Θεό και να διαδίδει τον λόγο του.

    Ο Διαφωτισμός έφερε τον άνθρωπο στο κέντρο του σύμπαντος και μαζί με αυτόν τις επιθυμίες, τα πάθη και τις αντιφάσεις του. Η τεχνολογική και οικονομική έκρηξη που ακολούθησε είναι συνέπεια αυτής της τεκτονικής μετατόπισης.

    Τούτο γιατί η μετατόπιση του ανθρώπου στο κέντρο του σύμπαντος είχε σαν συνέπεια την αναζήτηση αποτελεσματικότερων μορφών κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης.

    Οι άνθρωποι συνεργάζονται αποτελεσματικότερα από Χιμπατζήδες και  αυτός είναι ο λόγος που οι άνθρωποι οδηγούν αυτοκίνητα ή πάνε στο φεγγάρι και οι Χιμπατζήδες όχι, γράφει ο Γιουβάλ Χαράρι στο Homo Deus.

    Κατά την ίδια έννοια οι κοινωνίες και οι οικονομίες που συνεργάζονται αποτελεσματικότερα είναι πιο προηγμένες και πλούσιες από τις κοινωνίες που δεν το επιτυγχάνουν.

    Οι κοινωνίες και οικονομίες της Δυτικής Ευρώπης είναι πιο προηγμένες και πλούσιες από αυτές της Ανατολικής και αυτές από εκείνες του ισλαμικού τόξου και της Ανιμιστικής Αφρικής.

    Κατά συνέπεια η οικονομική και τεχνολογική πρόοδος και ισχύς μιας κοινωνίας δεν είναι άμοιρη του τρόπου που χειρίζεται και ζητήματα ταπεινά και προσωπικά κατά μια επιφανειακή ανάγνωση.

    Τα φαινόμενα παρακμής των προηγμένων κοινωνιών άπτονται περισσότερο της νωθρότητας που επιφέρει η ευημερία και το αίσθημα της απόλυτης ασφάλειας. Η μονομερής διόγκωση της υλικής πλευράς του ανθρωπισμού φαίνεται πως οδηγεί σε έναν άκρατο φιληδονισμό.

    Η ανθρωπότητα έχει φτάσει σε ένα σημείο που χρειάζεται να επινοήσει κάποιες ηθικές και πνευματικές σταθερές οι οποίες θα μπορούν να εξισορροπήσουν  και να διαχειριστούν το βάρος της εκρηκτικής τεχνολογικής προόδου. Κάποιοι προσπαθούν να καλύψουν αυτό το κενό με προσπάθειες αναβίωσης όσων έχουν απομείνει  από τις παραδοσιακές θρησκείες ή  ιδεολογίες όπως ο εθνικισμός και ο κομμουνισμός.

    Είναι φανερό πως οι απαντήσεις αυτές δεν μπορούν να καλύψουν το σύνολο των κοινωνιών.

    Όταν  οι ιστορικές εποχές αλλάζουν απαιτούν νέα υπαρξιακά αφηγήματα. Όσο αυτά θα καθυστερούν θα βλέπουμε τέτοιες σποραδικές αντιπαραθέσεις.

    Ο Ιουλιανός ο Παραβάτης προσπάθησε να επαναφέρει σε ισχύ μια θρησκεία και τις αξίες ενός πολιτισμού ο οποίος δεν μπορούσε να δώσει ικανοποιητικές απαντήσεις στον κόσμο ο οποίος αναδυόταν...

    Έτσι από το εγχείρημά του δεν απέμεινε τίποτα... Το ίδιο θα συμβεί και με τον Ορμπάν και το Τραμπ...

    2) Ἀσφαλῶς καὶ μαζὶ τὶς φάγαμε τὶς συντάξεις.

    Πρῶτον, οἱ συνταξιοῦχοι δαπάνησαν καὶ δαπανοῦν αὐτὰ ποὺ πῆραν καὶ παίρνουν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμό. Δὲν τὰ ἀποταμίευσαν. Συνεπῶς, ὅλοι ὅσοι προσφέρουν ἀγαθὰ καὶ ὑπηρεσίες στὴν Ἑλλάδα εἶδαν αὐξήσεις στὰ εἰσοδήματά τους, τὶς ὁποῖες δὲν θὰ ἔβλεπαν, ἂν ἡ ἐγxώρια ζήτηση δὲν εἶχε παραφουσκώσει μὲ τὰ θηριώδη ἐλλείμματα τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ. Καί, βέβαια, τὶς γενναιόδωρες συντάξεις καὶ τὰ ἐφ’ ἅ(ρ)παξ δὲν ἔτρωγαν μόνον οἱ συνταξιοῦχοι, ἀλλά, χάρη στὴν πολυτραγουδισμένη Ἑλλαδικὴ οἰκογενειακὴ ἀλληλεγγύη, καὶ παιδιά, ἐγγόνια, ἀνήψια κλπ.

    Δεύτερον, πῶς μπορεῖτε νὰ ἐλπίζετε ὅτι " ... [o]ι νέοι λοιπόν που θα ξεκινήσουν να εργάζονται το 2022 και θα συνταξιοδοτηθούν περί το 2060-65 θα μπορούν να ελπίζουν πως κανένας δεν θα τους ορίσει το όριο της αξιοπρεπούς διαβίωσης, εξευτελίζοντάς τους τη ζωή τους. ... ] ; Στὴν πραγματικότητα, καὶ μὲ τὴν νέα "μεταρρύθμιση", περιορίζουμε, χρησιμοποιῶντας τὴν κρατικὴ βία, τὴν σημερινὴ εὐημερία τῶν ἐργαζομένων καὶ τοὺς δίνουμε τὴν ὑπόσχεση ὅτι θὰ τοὺς τὴν ἐπιστρέψουμε, καὶ μὲ τόκο, ὅταν γεράσουν. Καὶ στοιχειώδεις γνώσεις ἱστορίας νὰ ἔχῃ κανείς, ξέρει καλὰ ὅτι τέτοιες μακρόχρονες ὑποσχέσεις, καὶ δὴ ἀπὸ κράτος ποὺ ἔχει χρεωκοπήσει δέκα φορὲς σὲ διακόσια χρόνια, εἶναι ἀπολύτως ἄνευ ἀξίας. Εἶναι δέ, στάχτη στὰ μάτια ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι τὴν διαχείριση τῆς ἀναβαλλομένης εὐημερίας θὰ μποροῦν νὰ ἀναλάβουν ἰδιῶτες διαχειριστές. Ὅταν τὸ Ἑλλαδικὸ (πελατειακό, παρασιτικό παρα-) κράτος καὶ οἱ ἰδιοτελεῖς καὶ ἀμετανόητοι ψηφοφόροι του ξαναφθάσουν κοντὰ στὴν χρεωκοπία, τότε θὰ στραφοῦν καὶ πάλι, χωρὶς κανένα ἔλεος καὶ τύψη, ὅπου βροῦν μαζεμένο περίσσευμα γιὰ νὰ τὸ διασπαθίσουν κι αὐτό. Εἶναι σιδηροῦς νόμος τῆς Βιολογίας ὅτι, πρῶτα πεθαίνουν τὰ παράσιτα, καὶ μετὰ οἱ ξενιστές τους.

    Ἡ ἔντιμη λύση στὸ Ἀσφαλιστικὸ εἶναι μία: Πλήρης κατάργησις τῶν στρεβλωτικῶν εἰσφορῶν καὶ πληρωμὴ ἐθνικῆς συντάξεως ἀπὸ τὸν προϋπολογισμό. Ἤδη τὸ κάνουμε γιὰ τὰ δύο τρίτα τοῦ ποσοῦ τῶν συντάξεων. Καί, βεβαίως, μετὰ 5ετῆ περίοδο προσαρμογῆς, ἐθνικὴ σύνταξη στὰ ἐπίπεδα τοῦ Ἰσραήλ. Σὲ ὅρους ἰσοδυνάμου ἀγοραστικῆς δυνάμεως, 230 εὐρὼ τὸν μῆνα γιὰ 12 μῆνες τὸν χρόνο, γιὰ μεμονωμένους δικαιούχους ,καὶ 345 εὐρὼ τὸν μῆνα γιὰ ζεύγη δικαιούχων μὲ ἕναν μόνον ἀσφαλισμένο.

    Μετά τιμῆς,

    Γεώργιος Ἰακ. Γεωργὰνας

    kostas.stoupas@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ